Дзеі 22 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
«Мужы браты й айцове, паслухайце цяпер мае аправеньне перад вамі».
Мужие братия и отци, услыште мой ныне къ вам ответъ •
Пачуўшы, што ён загукаў да іх гэбрэйскай моваю, яны яшчэ балей сьціхлі. А ён сказаў:
И егда услышали яко еврейским языком возъгласи к нимъ, радее приложиша безмолвие • И рече:
«Я Жыд, радзіўся ў Тарсе Кіліцкім, а ўзгадаваны ў гэтым месьце ля ног Ґамаліеля, дакладна наўчаны Права айцоў, будучы рупатлівы дзеля Бога, як вы ўсі сядні;
Азъ убо есмъ мужъ Іудеанин, рожен во Тарсе Киликійстем • Воспитанъ же во граде семъ, и при ногу Гамалеилову наученъ справедливе отческаго закону, миловник сый Божій, якоже и вы вси есте днесь •
Каторы перасьледаваў гэтую Дарогу аж да сьмерці, вяжучы а дастаўляючы да вязьніцы мужчынаў і жанкі,
Иже сіи путь гоних даже до смерти, вяжа, и предая в темницу, мужи и жены •
Як пасьветча празь мяне найвышшы сьвятар а ўсі старцы, ад каторых і лісты адзяржаўшы да братоў, што жывуць у Дамашку, я падарожжаваў, каб тамашніх прывесьці ў зялезах да Ерузаліму, каб былі пакараны.
Якоже архиерей сведетельствуеть мне, и вси старейшины • От нихже и листы возем ко братіи, идох в Дамаскъ привести еже тамо суть, связаных во Ерусалим, да мучени будуть •
І сталася, як я падарожжаваў і бліжыўся да Дамашку, што каля паўдня разам агарнула мяне вялікая сьвятліня зь неба.
Бысть же идущу мне, и приближающуся къ Дамаску в полудне • И внезапу с небеси облиста мя свет многъ,
І я паў на зямлю, і чуў голас, што казаў імне: "Саўле! Саўле! чаму ты перасьлядуеш Мяне?"
падох же на землю, и слышахъ глас глаголющ ми: Савле, Савле что Мя гониши?
А я адказаў: "Хто Ты, Спадару?" І сказаў імне: "Я Ісус Назарэцкі, Каторага ты перасьлядуеш".
Азъ же отвещах: Кто еси Господи? Рече ко мне: Азъ есмъ Ісусъ Назорей, Егоже ты гониши •
Тыя ж, што былі з імною, запраўды бачылі сьвятліню, але ня чулі голасу таго, што казаў імне.
Тые пак еже со мною быша убояшеся, свет убо видеша, гласа же не слышаша Глаголющего ко мне •
І я сказаў: "Спадару, што я маю рабіць?" І Спадар сказаў імне: "Устань і йдзі да Дамашку, і там скажуць тэ ўсе, што прызначана табе рабіць".
Рекохъ же: что учиню Господи? Господь же рече ко мне: воставъ иди в Дамаскъ, и тамо исповесть ти ся о всемъ еже повелено тобе чинити •
А як я спабыў відзеньне ад славы сьвятліні тае, то былыя з імною за руку прывялі мяне да Дамашку.
И якоже не видехъ от славы света оного, за руку бехъ веденъ от сущих со мною, и вніидохъ в Дамаскъ •
І ведамны Ананя, муж набожны подле Права, маючы сьветчаньне ад усіх Жыдоў, што жыхарылі там,
Анания же некто, мужъ богобойный, и по закону сведетельствован от всехъ живущих в Дамасце Іудеи •
Прышоў да мяне і, стаўшы, сказаў імне: "Саўле браце, глянь!" І я тае ж гадзіны празерыў і абачыў яго.
Пришедъ ко мне и ставъ рече мне: Савле брате прозри • И азъ в той часъ прозревъ погледелъ нань •
Ён жа сказаў: "Бог айцоў нашых наканаваў цябе пазнаць волю Ягоную, і бачыць Справядлівага, і чуць голас із вуснаў Ягоных;
Он же рече ко мне: Богъ отець нашихъ изволи тя разумети хотение Его, и познати Праведника, и услышати гласъ от устъ Его •
Бо ты будзеш сьветкаю Яму ў вусіх людзёў праз тое, што ты бачыў а чуў.
Яко будеши Ему сведетель ко всемъ человекомъ тыхъ речей еже еси виделъ и слышалъ,
Дык чаму адвалакаеш? Устань, і ахрысьціся, і абмый грахі свае, гукаючы імя Ягонае".
и ныне что продлеваеши? Воставъ крестися и омый грехи своя, нарекъ имя Господьне •
І сталася, як я зьвярнуўся да Ерузаліму й маліўся ў сьвятыні, што я быў у захапленьню,
Бысть же потомъ навратившу ми ся в Ерусалим и молящуся во церкви быти во ужасе,
І абачыў Яго, імне кажучага: "Сьпяшайся й выйдзі ўборзьдзе зь Ерузаліму, бо тут ня прыймуць твайго сьветчаньня празь Мяне".
и видети глаголющего ко мне: поспеши и изыди скоро от Ерусалима, яко не приимуть сведетельства твоего о Мне •
Я ж сказаў: "Спадару, яны ведаюць, што я садзіў у вязьніцу і біў па бажніцах тых, што вераць у Цябе;
И азъ рекохъ: Господи, они ведять яко азъ бехъ въсажая в темницу, и бия по сонмищехъ верующих въ Тя •
І як лілася кроў Сьцепана, сьветкі Твайго, я таксама там стаяў, і згаджаўся, і сьцярог адзецьці тых, што забівалі яго".
И егда выливали кровь Стефана сведетеля Твоего азъ былъ при том поущая на убійство его, стрежа ризъ побиваюмъ и •
І Ён сказаў імне: "Ідзі, Я пашлю цябе далёка да народаў"».
И рече ко мне: иди, яко Азъ во языкы далекия пошлю тя •
Дагэтуль слухалі яго, а па гэтым слове ўзьнялі крык, кажучы: «Вон ізь зямлі такога! ён ня мае жыць».
Послушаху же его даже до сего словеси • И воздвигоша гласъ свой глаголюще: возми от земли таковаго, не подобает убо ему живу быти •
Як жа яны верашчэлі, і шпурлялі адзецьцям сваім, і кідалі пыл у паветра,
Вопиющим же имъ, и пометающим с себе ризы своя, и прахъ кидающим на воздух •
Тысячнік расказаў весьці яго да гораду, кажучы, што сьцёбаньням мае быць выпытаны, каб даведацца, зь якое прычыны яны так крычэлі на яго.
Повеле тысещникъ въвести и у полкъ и приказалъ ранами спытати его, дабы ведалъ за кою вину тако вопиаху нань •
Яле, як зьвязалі яго рэменямі, Паўла сказаў сотніку, што стаяў тут. «Ціж дазволена вам сьцёбаць Рымляніна, ды не засуджанага?»
И егда связали его вервьми, рече Павелъ ко стоящему ту сотнику: естъ ли же человека Римлянина неосуженна лепо вамъ ест бити?
Пачуўшы гэта, сотнік дабліжыўся да тысячніка і здаў лічбу, кажучы: «Глянь, што ты робіш? гэты ж чалавек Рымлянін».
Сия услышавъ сотникъ, приступи ко тысещнику, и поведа ему, глаголя: виж что хощеши учинити, человекъ бо сей Римлянинъ ест •
Тады тысячнік, дабліжыўшыся да яго, сказаў: «Скажы імне, ты Рымлянін?» Ён сказаў: «Але».
Приступивъ же тысещникъ ко Павлу рече: поведь ми аще ты Римлянин еси? Он же рече: есмъ •
І адказаў тысячнік: «Я за вялікую суму прыдбаў гэта грамадзянства». А Паўла сказаў: «А я й нарадзіўся таковы».
И отвеща тысещникъ: азъ многою ценою мещанство града сего достахъ • Павелъ пакъ рече: азъ же и родился в немъ •
Тады зараз адступілі ад яго тыя, што хацелі выпытаваць яго. А тысячнік, даведаўшыся, што ён быў Рымлянін, спалохаўся, што зьвязаў яго.
И тогож часу отступили от него хотящеи его мучити • И тысещникъ убояся уведевъ яко Римлянин ест Павелъ, и яко повелелъ былъ его свезати •
Назаўтрае ж, хочучы даведацца пэўна, у чым яго вінавалі Жыды, вывальніў яго, і расказаў зыйсьціся найвышшым сьвятаром а ўсяму сынэдрыёну, і, вывеўшы Паўлу, пастанавіў яго перад імі.
Назаутрей же хотяй разумети истее тысещникъ, для чего оклеветается от Іудеи развяза его от юзъ • И повеле сойтися архиерею со всим соборомъ • И выведши Павла постави между ними •
