Дзеі 15 разьдзел

 

 

Некаторыя, прыйшоўшы з Юдэі, навучалі братоў: «Калі не будзеце абрэзаны па звычаі Майсея, не можаце быць збаўлены».

 

A niekatoryja, pryjšoŭšy z Judei, nawučali bratoŭ: Što kali wy nie abrežaciesia pawodle Majsiejawaha abyčaju, nia možacie zbawicca.

І сталася шмат немалых спрэчак і звадак між імі ды Паўлам і Барнабам, так што вырашылі, каб Паўла і Барнаба ды яшчэ некалькі з іх пайшлі дзеля гэтае справы ў Ерузалім да Апосталаў і старэйшых.

 

Dyk kali paŭstaŭ niemały spor u Paŭła i Barnaby prociŭ ich, pastanawili, kab Pawał i Barnaba i niekatoryja druhija spamiž inšych pajšli ŭ hetaj sprawie do apostałaŭ i staršych u Jeruzalim.

Дык, пасланыя царквою, ішлі яны праз Фэніцыю і Самарыю, расказваючы пра навяртанне паганаў, і прыносілі братам вялікую радасць.

 

Dyk jany, prawiedzienyja kaściołam, prachodzili Fenicyju i Samaryju, raskazwajučy ab nawarocie pahanaŭ, i rabili wialikuju radaść usim bratom.

Калі ж прыбылі ў Ерузалім, былі прыняты царквою і Апосталамі ды старэйшымі і расказалі ім, як шмат Бог учыніў ім.

 

Kali-ž pryjšli ŭ Jeruzalim, byli pryniaty Kaściołam i apostałami i staršymi, abwiaščajučy, skolki z imi ŭčyniŭ Boh.

Але некаторыя з тых, што ўверылі з герэзіі фарысейскай, супрацівіліся, кажучы: «Трэба абрэзаць іх і загадаць трымацца закону Майсея!»

 

A paŭstali niekatoryja z sekty faryzejaŭ, katoryja ŭwieryli, kažučy: Što treba ich abrezać i zahadać, kab zachoŭwali zakon Majsieja.

Дык сабраліся Апосталы і старэйшыя, каб разгледзець гэтую справу.

 

I sabralisia apostały i staršyja, kab razhladzieć hetaje słowa.

Калі ўзнікла вялікая спрэчка, тады, узняўшыся, Пётра сказаў ім: «Мужы браты, вы ведаеце, што Бог з даўніх дзён выбраў з нас мяне, каб з вуснаў маіх пагане пачулі слова Евангелля ды ўверылі.

 

Kali-ž paŭstała wialikaja sprečka, ustaŭšy Piotr, skazaŭ da ich: Mužy braty, wy wiedajecie, što z daŭnych dzion Boh wybraŭ spamiž nas, kab praz maje wusny pahanie słuchali słowa ewanelii i wieryli.

І Бог, Які ведае сэрцы, засведчыў гэта, даючы ім Духа Святога, як і нам,

 

I Boh, katory znaje sercy, daŭ paświedčańnie, dajučy im Ducha światoha tak jak i nam,

і не зрабіў ніякай розніцы між намі і імі, ачышчаючы сэрцы іх верай.

 

i ničoha nie adroźniŭ pamiž nami i imi, wieraj ačyščajučy sercy ich.

Дык чаму цяпер выпрабоўваеце Бога, каб ускласці на вучняў ярмо, якога ані бацькі нашы, ані мы самі не змаглі насіць?

 

Dyk ciapier našto spakušwajecie Boha, kab uzłažyć na šyi wučniaŭ jarmo, jakoha nie mahli nasić ani ajcy našy, ani my?

Мы, аднак, верым, што праз ласку Госпада Ісуса Хрыста будзем збаўлены, як і яны».

 

Ale praz łasku Pana Jezusa Chrysta my wierym, što zbawimsia, tak jak i jany.

І замоўк увесь натоўп, і слухалі аповед Барнабы і Паўлы, якія знакі і цуды ўчыніў Бог праз іх сярод паганаў.

 

I zamoŭkła ŭsio mnostwa, i słuchali Barnabu i Paŭła, raskazwajučych, jakija wialikija znaki i cudy ŭčyniŭ Boh pamiž pahanaŭ praz ich.

І калі яны замоўклі, азваўся Якуб, кажучы: «Мужы браты, паслухайце мяне.

 

A kali zamoŭkli, adkazaŭ Jakub, kažučy: Mužy braty, pasłuchajcie mianie!

Сімяон расказаў, як Бог спачатку наведаў паганаў, каб выбраць з іх народ для імя Свайго,

 

Symon raskazaŭ, jak pierš Boh adwiedaŭ, kab z pahanaŭ uziać narod dla imieńnia swajho.

і з гэтым згаджаюцца словы прарокаў, як напісана:

 

I z hetym zhadžajucca słowy prarokaŭ (Am. 9, 11-12), jak jość napisana:

“Пасля гэтага вярнуся і адбудую палатку Давіда, якая ўпала, і адбудую руіны яе, і ўзнаўлю яе,

 

"Paśla hetaha wiarnusia i adbuduju pałatku Dawida, katoraja ŭpała, i ruiny jaje adbuduju i papraŭlu jaje,

каб іншыя людзі шукалі Госпада ды ўсе народы, над якімі будзе прызывана імя Маё. Так кажа Госпад, Які чыніць усё гэта:

 

kab druhija ludzi šukali Pana i ŭsie narody, nad katorymi pryzwana imia majo, kaža Pan, jaki čynić heta".

вядомы спрадвеку Богу ўсе справы Яго”.

 

Wiedamaja jość Panu ad wieku sprawa jahona.

Таму я лічу, што не трэба непакоіць тых, якія з паганаў навярнуліся да Бога,

 

Dziela hetaha ja ŭwažaju, nie biespakoić tych, katoryja z pahanaŭ nawaračwajucca da Boha,

але напісаць ім, каб сцерагліся апаганьвання ад балванаў, распусты, і задаўленага, і крыві.

 

ale napisać da ich, kab ustrymoŭwalisia ad brydotaŭ bałwanaŭ, i błudu, i dušanaha, i krywi.

Бо Майсей ад найдаўнейшых пакаленняў мае такіх, што ў розных гарадах абвяшчаюць яго ў сінагогах, дзе кожную суботу чытаюць».

 

Bo Majsiej z daŭnych časoŭ maje ŭ kožnym horadzie tych, što jaho abwiaščajuć u bažnicach, dzie ŭ kožnuju subotu čytajecca.

Тады Апосталы і старэйшыя з усёй царквою надумалі выбраць мужоў са свайго ліку: Юду, званага Барсабам, і Сілу, мужоў першых сярод братоў, ды паслаць іх у Антыёхію разам з Барнабам і Паўлам,

 

Tady spadabałasia apostałam i staršym z usim kaściołam, kab wybrać spasiarod siabie mužoŭ i pasłać u Antyochiju z Paŭłam i Barnabaj: Judu, katory nazywaŭsia Barsaba, i Syłu, mužoŭ pieršych pamiž bratami,

напісаўшы праз рукі іх гэтак: «Апосталы, і старэйшыя, і браты — тым, што жывуць у Антыёхіі, Сірыі і Цыліцыі, братам з паганаў, прывітанне!

 

napisaŭšy praz ich ruki: Apostały i staršyja braty, tym, katoryja jość ŭ Antyochii i ŭ Syryi i ŭ Cylicyi, bratom z pahanaŭ, prywiet.

Мы даведаліся, што некаторыя з нашых без нашага даручэння занепакоілі вас словамі, трывожачы сэрцы вашы, кажучы, што вы павінны быць абрэзаны і выконваць закон.

 

Dziela taho što my čuli, što niekatoryja z nas wyjšaŭšy, ustrywožyli was sławami, adwaročwajučy dušy wašy, katorym my nie zahadali,

Дык мы, сабраўшыся разам, вырашылі паслаць да вас выбраных людзей разам з дарагімі нам Барнабам і Паўлам,

 

spadabalisia nam, sabraŭšymsia ŭ wadno, wybrać mužoŭ i pasłać da was z najdaražejšymi našymi Barnabaj i Paŭłam,

людзьмі, якія за імя Госпада нашага Ісуса Хрыста аддалі душы свае.

 

katoryja wydali dušy swaje za imia Pana našaha Jezusa Chrysta.

Дык пасылаем Юду і Сілу, якія перакажуць словамі тое самае.

 

Dyk pasłali my Judu i Syłu, katoryja tak-ža sami pierakažuć wam sławami hetaje ž.

Бо Дух Святы і мы вырашылі, што не трэба ўскладаць на вас аніякага цяжару, апрача таго, што неабходна:

 

Bo zdałosia Duchu światomu i nam nie nakładać na was bolej nijakaha ciažaru, aproč hetych kaniečnych:

устрымлівацца ад ахвяр для ідалаў, ад крыві, ад таго, што задушана, ды ад распусты. Добра вы зробіце, калі ад гэтых рэчаў паўстрымаецеся. Бывайце здаровы».

 

kab wy ŭstrymalisia ad achwiarawańnia bałwanom, i krywi, i dušanaha, i błudu; čaho wy ścierahučysia, dobra zrobicie. Bywajcie zdarowy.

Тыя ж, пасланыя, прыбылі ў Антыёхію і, сабраўшы грамаду, аддалі ліст.

 

Dyk tyja wypraŭlenyja pryjšli ŭ Antyochiju i sabraŭšy mnostwa, pieradali piśmo.

Калі яго прачыталі, узрадаваліся словам суцяшэння.

 

Pračytaŭšy jaho, jany ŭzradawalisia z paciašeńnia.

А Юда і Сіла, якія і самі былі прарокамі, у частых прамовах пацяшалі братоў і ўмацоўвалі іх.

 

A Juda i Syła, budučy i sami prarokami, mnohim słowam paciašali bratoŭ i ŭćwiardžali.

Па нейкім часе адаслалі іх браты з прывітаннем супакою да Апосталаў.

 

A prabyŭšy tam niejki čas, jany byli z supakojem wypraŭleny bratami da tych, katoryja ich prysłali.

Сіла ж вырашыў застацца, а Юда вярнуўся ў Ерузалім.

 

Zdałosia-ž Syłu tam astacca, a Juda adzin pajšoŭ u Jeruzalim.

А Паўла і Барнаба затрымаліся ў Антыёхіі, навучаючы і дабравесцячы з многімі іншымі слова Госпадава.

 

Pawał-ža i Barnaba prabywali ŭ Antyochii, nawučajučy i abwiaščajučy z mnohimi druhimi słowa Božaje.

А праз некалькі дзён Паўла сказаў Барнабу: «Вернемся і наведаем братоў нашых ва ўсіх гарадах, у якіх мы прапаведавалі слова Госпадава, і паглядзім, як маюцца».

 

Paśla-ž niekalkich dzion skazaŭ Pawał da Barnaby: Wiarnuŭšysia adwiedajma bratoŭ pa ŭsich haradoch, u katorych my abwiaščali słowa Pana, jak jany majucca.

Барнаба хацеў узяць з сабой Яна, званага Маркам,

 

A Barnaba chacieŭ uziać z saboju i Jana, katory nazywaŭsia Marak.

але Паўла судзіў, што за тое, што ён адышоў ад іх у Памфіліі і не хадзіў працаваць з імі, не належыць браць яго.

 

Ale Pawał prasiŭ, kab jon, jak toj, katory adstaŭ ad ich ad Pamfilii i nie chadziŭ z imi na sprawu, nia byŭ pryniaty.

І ўсчынілася крыўда, так што раздзяліліся, і Барнаба, узяўшы Марка, паплыў на Кіпр,

 

Dyk stałasia niazhoda, tak što jany adyjšli adzin ad druhoha, a Barnaba-to, uziaŭšy Marka, adpłyŭ na Cypr.

Паўла ж, абраўшы Сілу, пайшоў, даручаны братамі ласцы Бога.

 

Pawał-ža, wybraŭšy Syłu, rušyŭ, paručany bratami łascy Božaj.

І праходзіў праз Сірыю і Цыліцыю, умацоўваючы цэрквы.

 

I abchodziŭ Syryju i Cylicyju, ućwiardžajučy kaścioły, zahadwajučy bierahčy zahady apostałaŭ i staršych.