Сьвятая Бібля 27
Сьвятая Бібля у перакладзе Яна Станкевіча
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Многія дапускаюцца граху дзеля прыбытку; і той, што стараецца разбагацець, адварочвае сваё вока.
Як між змацаваных камянёў убіваецца слуп, так і між продажам і купляй улазіць грэх.
[Калі не будзеш трымаць сябе ў страху Госпадавым, то адразу ж і хутка разваліцца твой дом.]
Як пры трасенні рэшата застаюцца парушынкі, так застаецца бруд чалавека пры разважанні яго.
Гліняныя пасудзіны выпрабоўвае печ, і выпрабаванне справядлівых людзей — у бядзе.
Як догляд за дрэвам выяўляецца ў яго плодзе, так разумнасць сэрца чалавечага — у слове.
Не хвалі чалавека перад размовай: яна бо ёсць выпрабаванне людзей.
Калі будзеш шукаць справядлівасць, знойдзеш яе, ды адзенешся ёю, як шатамі славы, і зжывешся з ёю,
і яна захавае цябе павек, ды ў дзень прызнання знойдзеш апору.
Птушкі злятаюцца з падобнымі да сябе, і праўда вернецца да тых, хто яе здзяйсняе.
Леў заўсёды цікуе на здабычу, так грахі на тых, якія дапускаюцца злачынстваў.
Размова богабаязнага заўсёды прабывае ў мудрасці; неразумны ж змяняецца, як месяц.
Сярод неразумных скарачай час, а пасярод мудрых — падаўжай.
Размова неразумных — абрыдная, і смех іх — у грэшных прыемнасцях.
Языкатасць з частымі прысягамі — падыме дыбам валасы на галаве, і звадка іх — хоць затыкай вушы.
Праліццё крыві — вынік звадкі пыхліўцаў, і цяжка слухаць іх праклёны.
Хто раскрывае тайны — траціць давер сябра, ды не знойдзе сябра па душы сваёй:
любі сябра ды будзь яму верны,
бо калі адкрыеш тайны яго, не ганіся болей за ім.
Як бо чалавек, што страціў таго, хто памёр, так і ты, што страціў сяброўства блізкага свайго;
і як хто выпусціў птушку з рукі сваёй, так ты адпіхнуў блізкага свайго і ўжо не вернеш яго.
Не бяжы за ім, бо ён далёка; уцёк бо ён, як сарна з сеткі, бо скалечана яго душа,
болей не зможаш яго затрымаць. Гэта пагаджэнне з праклятым,
адкрыць жа тайны сябра — гэта знішчэнне надзеі.
Хто міргае вокам — задумвае ліха; хто ведае яго, адступіцца ад яго.
Перад вачамі тваімі ён асалодзіць свае вусны і будзе дзівіцца на твае словы; але ў рэшце рэшт перакруціць свае вусны і па словах тваіх зробіць закід.
Многа што я ненавіджу, і не параўноўваю з ім, і Госпад зневавідзіць яго.
Хто кідае камень угору, упадзе ён яму на галаву; і балючы ўдар падступнага
Той, хто капае дол, сам у яго ўваліцца, і хто прыгатаваў камень блізкаму, сам ударыцца аб яго, і хто ставіць пастку іншаму, сам у яе трапіць.
Хто дае нядобрую параду, на таго абернецца яна, і не пазнае, адкуль прыйдзе на яго.
Ганьба ды знявага — пыхліўцу, і помста, як леў, будзе цікаваць на яго.
У сетку трапяць тыя, якія цешацца з падзення справядлівых, боль жа паразіць іх перш, чым памруць.
Гнеў і абурэнне — абодва абрыдныя, і грэшнік з’яўляецца ўдзельнікам іх.