Яна 10 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто ўваходзіць не праз браму на авечы двор, але прабіраецца інакш, той злодзей і злачынец.
Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Хто не ўваходзіць праз дзверы ў авечы двор, а пералазіць з другога месца, — той злодзей і разбойнік;
А хто ўваходзіць праз браму, той пастыр авечак.
А хто ўваходзіць праз дзверы, той пастыр авечкам.
Брамнік яму адчыняе, і авечкі слухаюцца голасу ягонага; кліча сваіх авечак па імені і выводзіць іх.
Яму брамнік адчыняе, і авечкі яго голас чуюць, і сваіх авечак ён кліча на імя і выводзіць іх.
А калі ўсіх выведзе, ідзе перад імі, і авечкі ідуць за ім, бо ведаюць ягоны голас.
Калі ён усіх сваіх выганіць, наперадзе іх ідзе, і авечкі ідуць услед за ім, бо ведаюць голас яго.
За чужым не ідуць, але ўцякаюць ад яго, бо не ведаюць голасу чужых».
За чужым жа ўслед не пойдуць, але будуць уцякаць ад яго, бо не ведаюць чужога голасу».
Такую прыпавесць сказаў ім Езус, але яны не зразумелі, што Ён казаў ім.
Гэтае прыпадабненне сказаў ім Ісус: тыя ж не зразумелі значэння таго, што Ён ім казаў.
Тады Езус зноў сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: Я — брама для авечак.
Зноў тут сказаў ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Я — дзверы авечкам.
Усе, колькі іх прыходзіла перада Мною, — гэта злодзеі і злачынцы, і авечкі не паслухалі іх.
Усе, колькі іх ні прыходзіла [перада Мною], злодзеі і разбойнікі, ды не паслухалі іх авечкі.
Я — брама. Калі хто ўвойдзе праз Мяне, будзе збаўлены, і ўвойдзе, і выйдзе, і знойдзе пашу.
Я — дзверы: праз Мяне, калі хто ўвойдзе, уратуецца, і ўвойдзе, і выйдзе, і пашу знойдзе.
Злодзей прыходзіць дзеля таго, каб красці, забіваць і нішчыць. Я прыйшоў, каб вы мелі жыццё і мелі ў дастатку.
Злодзей прыходзіць толькі каб украсці і забіць, і знішчыць. Я прыйшоў, каб вы мелі жыццё і паддастаткам мелі.
Я — добры пастыр. Добры пастыр аддае жыццё сваё за авечак.
Я — Добры Пастыр. Добры пастыр сваё жыццё кладзе за авечак.
Найміт і не пастыр, якому не належаць авечкі, калі бачыць, што прыходзіць воўк, кідае авечак і ўцякае, а воўк хапае і разганяе іх.
Найміт, а не пастыр, той, каму авечкі не свае, бачыць, як воўк прыходзіць, і пакідае авечак і ўцякае (і воўк хапае іх і разганяе),
Уцякае, бо ён найміт і не клапоціцца пра авечак.
Бо ён найміт, і яму не абходзяць авечкі.
Я — добры пастыр і ведаю сваіх, а Мае ведаюць Мяне,
Я — добры Пастыр і Маіх, і ведаюць Мяне мае.
як Мяне ведае Айцец і Я ведаю Айца. Я жыццё сваё аддаю за авечак.
Як ведае Мяне Бацька, ведаю і Я Бацьку, і сваё жыццё кладу за авечак.
Ёсць у Мяне таксама іншыя авечкі, якія не з гэтага двара. І гэтых Мне трэба прывесці, і яны будуць слухаць голас Мой, і будзе адзін статак і адзін пастыр.
І іншых авечак Я маю — не з гэтага двара, і тых Мне трэба прывесці, і Мой голас яны пачуюць, і будзе адна чарада, адзін Пастух.
За тое любіць Мяне Айцец, што Я аддаю жыццё сваё, каб узяць яго зноў.
За гэта любіць Мяне Бацька, што Я кладу Сваё жыццё, каб зноў прыняць яго.
Ніхто не адбірае яго ў Мяне, але Я сам аддаю яго. Я маю ўладу яго аддаць і маю ўладу зноў узяць яго. Такую запаведзь Я атрымаў ад Айца Майго».
Ніхто не забірае яго ў Мяне, але Я кладу яго Сам. Маю ўладу аддаць яго і маю ўладу зноў прыняць яго: гэты запавет Я атрымаў ад Свайго Бацькі».
Праз гэтыя словы сярод юдэяў зноў адбыўся падзел.
Зноў адбыўся разлад між іудзеямі з-за гэтых слоў.
Многія з іх казалі: «Ён апанаваны злым духам і вар’яцее! Нашто Яго слухаеце?»
І казаў шмат хто з іх: «У ім дэман, і Ён шалее; што вы Яго слухаеце?»
Іншыя казалі: «Гэта не словы апанаванага злым духам! Хіба можа злы дух адкрываць вочы сляпым?»
Іншыя казалі: «Гэта словы не таго, у кім дэман: хіба можа дэман адкрываць сляпым вочы?»
Настала тады ў Ерузалеме свята Пасвячэння святыні. Была зіма,
Настала тады ў Ерусаліме свята Аднаўлення; была зіма.
і Езус хадзіў у святыні па портыку Саламона.
І хадзіў Ісус у святыні, у Саламонавым прытворы.
Абступілі Яго юдэі і казалі Яму: «Дакуль будзеш трымаць нас у няпэўнасці? Калі Ты Месія, скажы нам адкрыта!»
Акружылі тады Яго іудзеі і казалі Яму: «Дакуль будзеш трымаць у няпэўнасці нашы душы? Калі Ты Хрыстос, скажы нам адкрыта».
Езус адказаў ім: «Я сказаў вам, і вы не верыце. Справы, якія Я чыню ў імя Айца Майго, сведчаць пра Мяне.
Адказаў ім Ісус: «Я сказаў вам, і вы не верыце; учынкі, што Я раблю ў імя Майго Бацькі, сведчаць пра Мяне;
Але вы не верыце, бо вы не з Маіх авечак.
Але вы не верыце, бо вы не з Маіх авечак.
Авечкі Мае слухаюць голас Мой, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мною.
Мае авечкі Мой голас чуюць, і Я ведаю іх, і яны ідуць услед за Мною,
Я даю ім вечнае жыццё навекі, і яны не загінуць ніколі, ніхто не вырве іх з рукі Маёй.
І Я даю ім вечнае жыццё і не загінуць яны вавекі, і не схопіць іх ніхто з Маёй рукі.
Айцец Мой, які даў Мне іх, большы за ўсіх. І ніхто не можа вырваць іх з рукі Айца.
Мой Бацька, Які даў Мне іх, большы за ўсіх, і ніхто не можа выхапіць іх з Бацькавай рукі.
Я і Айцец — адно».
Я і Бацька — адно».
Юдэі зноў узялі камяні, каб каменаваць Езуса.
Зноў схапілі каменне іудзеі, каб пабіць Яго.
Але Езус сказаў ім: «Шмат добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца. За які з гэтых учынкаў хочаце каменаваць Мяне?»
Адказаў ім Ісус: «Шмат добрых учынкаў паказаў Я вам ад Бацькі. За які з гэтых учынкаў хочаце Мяне забіць каменнем?»
Юдэі адказалі Яму: «Не за добры ўчынак хочам каменаваць Цябе, а за блюзнерства і за тое, што Ты, будучы чалавекам, робіш сябе Богам».
Адказалі Яму іудзеі: «Не за добры ўчынак мы б’ем Цябе каменнем, але за блюзнерства і за тое, што Ты, будучы чалавекам, робіш Сябе Богам».
Езус адказаў ім: «Ці не напісана ў Законе вашым: “Я сказаў: Вы багі”?
Адказаў ім Ісус: «Ці не напісана ў вашым Законе: «Я сказаў: вы — багі»?
Калі тыя, да каго было скіравана слова Божае, названы багамі, а Пісання нельга адхіліць,
Калі Ён назваў багамі тых, да якіх было Божае слова, а Пісанне не можа быць парушана, —
то чаму ж вы гаворыце таму, каго Айцец асвяціў і паслаў у свет: “Блюзнерыш”, бо сказаў: “Я — Сын Божы?”
То ці Таму, Каго Бацька асвяціў і паслаў у свет, вы кажаце: «Ты блюзнерыш» з-за таго, што Я сказаў: «Я — Сын Божы»?
Калі Я не раблю справы Айца Майго, не верце Мне.
Калі Я не раблю спраў Свайго Бацькі, не верце Мне;
Аднак калі раблю, і не верыце Мне, паверце справам Маім, каб пазналі і ведалі, што Айцец ува Мне, а Я ў Ім».
А калі Я раблю, то хоць бы вы Мне не верылі, паверце справам, каб пазналі і ведалі, што ўва Мне Бацька і Я ў Бацьку».
Тады яны зноў намагаліся схапіць Яго, але Ён ухіліўся ад рукі іхняй.
Тады зноў шукалі яны, каб схапіць Яго, ды Ён ухіліўся ад іх рук.
І пайшоў зноў за Ярдан, на месца, дзе спачатку хрысціў Ян, і застаўся там.
І пайшоў Ён зноў на той бок Іярдана, на тое месца, дзе раней Іаан хрысціў, і астаўся там.
Многія прыйшлі да Яго і казалі: «Ян не ўчыніў ніводнага знаку, але ўсё, што Ян казаў пра Яго, было праўдай».
І многія прыйшлі да Яго і казалі, што хоць Іаан ніякага цуду не зрабіў, ды ўсё, што сказаў Іаан пра Яго, было праўдзівае.
І шмат хто паверыў там у Яго.
І многія ўверавалі ў Яго там.
