Дзеі 4 разьдзел

 

 

Калі яны прамаўлялі да народу, падышлі да іх святары, дазорац святыні і садукеі,

 

абураныя тым, што яны навучаюць народ і абвяшчаюць уваскрашэнне ў Езусе.

 

Схапілі іх і кінулі ў вязніцу да раніцы, бо ўжо быў вечар.

 

А многія з тых, хто чуў прамову, паверылі. Было іх каля пяці тысяч мужчын.

 

На другі дзень сабраліся іх правадыры, старэйшыны і кніжнікі ў Ерузалеме,

 

таксама першасвятар Анна і Каяфа, Ян і Аляксандр ды іншыя, што былі з першасвятарскага роду.

 

Яны паставілі іх пасярэдзіне і пыталіся: «Якою моцаю або чыім імем вы зрабілі гэта?»

 

Тады Пётр, напоўнены Духам Святым, сказаў ім: «Правадыры народу і старэйшыны,

 

калі нас сёння дапытваюць за добры ўчынак, дзякуючы якому гэты хворы чалавек выздаравеў,

 

то няхай будзе вядома вам і ўсяму ізраэльскаму народу, што гэты чалавек стаіць перад вамі здаровы дзякуючы імені Езуса Хрыста, Назараніна, якога вы ўкрыжавалі і якога Бог уваскрасіў з мёртвых.

 

Ён — камень, які вы, будаўнікі, адкінулі,і які стаўся галавою вугла.

 

І няма ні ў кім іншым збаўлення, бо няма іншага імя пад небам, дадзенага людзям, у якім мы можам атрымаць збаўленне».

 

Бачучы адвагу Пятра і Яна і даведаўшыся, што гэта людзі непісьменныя і простыя, дзівіліся. І пазналі іх, што яны былі з Езусам.

 

Гледзячы на аздароўленага чалавека, які стаяў з імі, нічога не маглі адказаць.

 

Загадаўшы ім выйсці з месца пасяджэнняў, раіліся паміж сабою, кажучы:

 

«Што нам рабіць з гэтымі людзьмі? Бо яны ўчынілі відавочны цуд, вядомы ўсім жыхарам Ерузалема. І мы не можам запярэчыць гэтаму.

 

Але, каб далей не пашыралася гэта ў народзе, забаронім ім пад пагрозаю, каб не прамаўлялі больш ад гэтага імя да ніводнага чалавека».

 

Тады паклікалі іх і забаранілі ім увогуле прамаўляць і навучаць у імя Езуса.

 

Але Пётр і Ян адказалі ім: «Падумайце, ці справядліва перад Богам слухацца вас больш, чым Бога?

 

Мы не можам маўчаць пра тое, што бачылі і чулі».

 

А тыя зноў прыгразілі і адпусцілі іх, бо з ўвагі на людзей не змаглі пакараць іх, таму што ўсе славілі Бога за тое, што сталася.

 

А чалавеку таму, з якім стаўся гэты цуд аздараўлення, было больш за сорак гадоў.

 

Калі іх адпусцілі, яны прыйшлі да сваіх і паведамілі, што сказалі ім першасвятары і старэйшыны.

 

Тыя, выслухаўшы іх, узнялі разам голас да Бога і сказалі: «Валадару, Ты стварыў неба і зямлю, мора і ўсё, што ў іх.

 

Ты праз Духа Святога вуснамі айца нашага Давіда, Твайго слугі, сказаў: “Чаму бунтуюцца язычнікіі народы задумалі марнае?

 

Паўсталі каралі зямлі,і валадары сабраліся разамсупраць Пана і супраць Памазаніка Яго”.

 

Бо, сапраўды, супраць святога Слугі Твайго Езуса, якога Ты намасціў, сабраліся ў гэтым горадзе Ірад і Понцій Пілат разам з язычнікамі і народам Ізраэля,

 

каб учыніць тое, што Твая рука і воля Твая прадвызначыла.

 

Цяпер, Пане, паглядзі на іхнія пагрозы і дай слугам Тваім з усёй адвагаю абвяшчаць Тваё слова.

 

Выцягні сваю руку дзеля аздараўлення, няхай стануцца знакі і цуды ў імя святога Слугі Твайго Езуса».

 

Калі памаліліся, затрэслася месца, на якім яны сабраліся, і ўсе напоўніліся Духам Святым, і адважна абвяшчалі Божае слова.

 

Усе тыя, хто паверыў, былі адзіныя сэрцам і душою, і ніхто не называў сваім нічога з маёмасці сваёй, але ўсё ў іх было супольнае.

 

Апосталы з вялікай моцаю давалі сведчанне пра ўваскрасенне Пана Езуса, і ўсе яны мелі вялікую ласку.

 

Не было сярод іх нікога, хто б цярпеў нястачу, бо ўсе, хто валодаў зямлёю або дамамі, прадавалі іх

 

і прыносілі грошы ад продажу, і клалі да ног Апосталаў. А раздавалася кожнаму паводле ягонай патрэбы.

 

Юзаф жа, якога Апосталы называлі Барнабам, што азначае «сын суцяшэння», левіт, родам з Кіпра,

 

прадаў зямлю, якую меў, прынёс грошы і паклаў да ног Апосталаў.