Да Рымлянаў 4 разьдзел

 

 

Што ж, скажам, знайшоў Аўраам, наш прабацька паводле цела?

 

Дык што, скажам, Абрагам, бацька наш, знайшоў паводле цела?

Бо, калі Аўраам быў апраўданы з учынкаў, то яму ёсць чым хваліцца, але не перад Богам.

 

Бо калі Абрагам апраўданы ўчынкамі, ён мае пахвалу, але ня перад Богам.

Бо што кажа Пісанне? «І Аўраам паверыў Богу, і гэта было залічана яму ў праведнасць».

 

Бо што кажа Пісаньне? «Паверыў Абрагам Богу, і залічана яму за праведнасьць».

Таму, хто робіць, плата налічваецца не з ласкі, а з абавязку.

 

Таму, хто робіць, нагарода ня з ласкі залі́чваецца, але з павіннасьці;

А таму, хто не робіць, але веруе ў Таго, Хто апраўдвае грэшніка, яго вера залічваецца ў праведнасць;

 

а таму, хто ня робіць, але верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожніка, вера ягоная залі́чваецца за праведнасьць.

як і Давід называе шчаслівым чалавека, якому Бог залічвае праведнасць незалежна ад учынкаў.

 

Гэтак і Давід кажа, што шчасьце чалавеку, якому Бог залічвае праведнасьць незалежна ад учынкаў:

«Шчаслівыя тыя, чые беззаконні дараваныя і чые грахі пакрытыя.

 

«Шчасьлівыя тыя, якім адпушчаныя беззаконьні і якім грахі прыкрытыя;

Шчаслівы чалавек, якому Госпад ні ў якім разе не залічыць граху».

 

шчасьлівы чалавек, якому Госпад не залі́чыць грэху».

Дык гэтая шчаслівасць адносіцца да абразання, ці і да неабразання? Бо мы кажам: «Вера была залічана Аўрааму ў праведнасць».

 

Дык шчаснасьць гэтая для абрэзаных ці і для неабрэзаных? Бо мы кажам, што Абрагаму вера залічана за праведнасьць.

Дык як была залічана? Пасля абразання альбо да абразання? Не пасля абразання, а да абразання.

 

Дык калі залічана? У абразаньні ці ў неабразаньні? Не ў абразаньні, але ў неабразаньні.

І ён атрымаў знак абразання — як пячатку праведнасці той веры, якую меў у неабразанні, каб яму быць бацькам усіх тых у неабразанні, хто веруе, каб і ім была залічана праведнасць,

 

І знак абразаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці веры, якую [ён меў] у неабразаньні, каб быў ён ба́цькам усіх, хто верыць у неабразаньні, каб і ім залічана была праведнасьць,

і бацькам абразання для тых, хто не толькі мелі абразанне, але і ішлі па слядах веры бацькі нашага Аўраама, якую ён меў у неабразанні.

 

і ба́цькам абразаньня, тых, якія ня толькі [маюць] абразаньне, але і ходзяць па сьлядах веры ў неабразаньні ба́цькі нашага Абрагама.

Бо не праз закон было дадзена абяцанне Аўрааму альбо яго патомству, што ён спадкаемец свету, але праз праведнасць веры.

 

Бо не праз Закон Абрагаму ці насеньню ягонаму [дадзена] абяцаньне быць спадкаемцам сьвету, але праз праведнасьць веры.

Бо калі спадкаемцы — тыя, хто ад закона, то вера апустошаная і абяцанне не дзейнічае;

 

Бо калі тыя, што праз Закон, — спадкаемцы, змарне́е вера і зьнішчыцца абяцаньне;

бо закон нараджае гнеў; а дзе няма закону, няма і злачынства.

 

бо Закон выкліка́е гнеў, бо дзе няма закону, няма парушэньня.

Таму спадчыннасць з веры, каб яна была з ласкі, каб абяцанне было цвёрдым для ўсяго патомства, не толькі паводле закона, але і паводле веры нашчадкаў Аўраама, які бацька ўсіх нас,

 

Дзеля гэтага праз веру, каб было паводле ласкі, каб абяцаньне было ўгрунтаваным для ўсяго насеньня, ня толькі для таго, якое праз Закон, але і для таго, якое праз веру Абрагама, які ёсьць бацька ўсіх нас,

як напісана: «Я прызначыў цябе бацькам многіх народаў», бацькам перад Богам, Якому ён паверыў, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае як існае.

 

як напісана: «Я паставіў цябе ба́цькам многіх народаў», перад Богам, Якому ён паверыў, Які ажыўляе мёртвых і называе тое, што ня ёсьць, як тое, што ёсьць.

Ён насуперак надзеі, увераваў у надзеі, што ён стане бацькам многіх народаў згодна са сказаным: «Такое шматлікае будзе тваё патомства».

 

Ён, насуперак надзеі, паверыў з надзеяй, што станецца ба́цькам многіх народаў, паводле сказанага: «Гэткае будзе насеньне тваё».

І, не аслабеўшы ў веры, ён не паглядзеў на сваё цела як на ўжо амярцвелае, бо яму было амаль сто гадоў, і на амярцвелае ўлонне Сары;

 

І, не зьнямогшыся ў веры, ён не глядзеў на цела сваё ўжо амярцьвелае, якое мела амаль сто гадоў, і што ўлоньне Сары амярцьвела,

але не засумняваўся нявер’ем у абяцанні Божым, але быў умацаваны вераю, узнёсшы славу Богу,

 

у абяцаньні Божым не сумняваўся недаверствам, але ўмацаваўся вераю, аддаўшы славу Богу

і быў зусім ўпэўнены, што Ён мае сілу і выканаць тое, што абяцаў.

 

і маючы пэўнасьць, што Ён магутны зрабіць тое, што абяцаў.

Таму гэта [і] было залічана яму ў праведнасць.

 

Дзеля гэтага і залічана яму за праведнасьць.

І не толькі дзеля яго было напісана, што гэта было залічана яму,

 

А напісана [гэта] ня дзеля яго толькі, што залічана яму,

але і дзеля нас, тых, каму будзе залічвацца, хто веруе ў Таго, Які ўваскрэсіў з мёртвых Ісуса, нашага Госпада,

 

але і дзеля нас, што мае быць залічана нам, якія вераць у Таго, Хто ўваскрасіў з мёртвых Ісуса, Госпада нашага,

Які быў аддадзены за нашы грахі і ўваскрэшаны дзеля нашага апраўдання.

 

Які быў выдадзены дзеля грахоў нашых і ўваскрос дзеля апраўданьня нашага.