1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Не хачу, браты, каб вы засталіся ў няве́данні, што айцы нашы ўсе былі пад воблакам, і ўсе прайшлі праз мора;

 

Не хачу, браты, каб вы ня ведалі, што бацькі нашыя ўсе былі пад воблакам, і ўсе прайшлі праз мора,

і ўсе хрысціліся ў Маісея ў воблаку і ў моры;

 

і ўсе ахрысьціліся ў Майсея ў воблаку і ў моры,

і ўсе елі тую самую духоўную ежу;

 

і ўсе елі тую самую духоўную ежу,

і ўсе пілí тое самае духоўнае пітво, бо пілí з духоўнай скалы, якая суправаджа́ла іх; а скалою быў Хрыстос.

 

і ўсе пілі тое самае духоўнае пітво, бо пілі з духоўнае скалы, якая ішла за імі, а скала гэтая быў Хрыстос.

Але не многіх з іх упадабаў Бог, таму яны пале́глі ў пустыні.

 

Але ня многіх з іх упадабаў Бог, бо яны палеглі ў пустыні.

А гэта былі правобразы для нас, каб мы не былі ахвочымі да зла, як былі ахвочымі яны.

 

А гэта сталася прыкладам для нас, каб мы ня мелі пажаданьня ліха, як пажадалі яны.

І не будзьце ідалапаклоннікамі, як некаторыя з іх, пра якіх напісана: «народ сеў есці і піць, і падняўся, каб забаўляцца».

 

Ня будзьце таксама ідалапаклоньнікамі, як некаторыя з іх, як напісана: «Народ пасеў есьці і піць, і ўстаў гуляць».

І не будзем блудадзейнічаць, як некаторыя з іх блудадзейнічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

 

Таксама ня будзем рабіць распусты, як некаторыя з іх распусьнічалі, і ў адзін дзень загінула дваццаць тры тысячы.

І не будзем спакушаць Хрыста, як некторыя з іх спакушалі, і загінулі ад змей.

 

Таксама ня будзем спакушаць Хрыста, як некаторыя з іх спакушалі і загінулі ад зьмеяў.

І не наракайце, як некаторыя з іх наракалі, і загінулі ад знішчальніка.

 

Таксама не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і загінулі ад нішчыцеля.

Усё гэта адбывалася з імі як правобразы; а напíсана было́ для настаўлення нам, якіх застала сканчэнне вякоў.

 

А ўсё гэтае здарылася з імі ў прыклад і напісана дзеля напамінаньня нам, на якіх канец вякоў прыйшоў.

Дык вось, хто думае, што ён стаіць, няхай асцерагаецца, каб не ўпа́сці.

 

Так што, хто думае, што стаіць, няхай сьцеражэцца, каб ня ўпасьці.

Вас спасцігла спакуса не яка́я іншая, як чалавечая; і верны Бог, Які не дапу́сціць, каб у вас былí спаку́сы звыш сіл, а пры спакушэ́нні дасць і выйсце, каб вы маглі вы́трываць.

 

Вас наведала спакуса ня іншая, як чалавечая. Але верны Бог, Які не пакіне вас быць спакушанымі больш, чым вы можаце [вытрымаць], але са спакусай зробіць і выхад, каб вы маглі яе перанесьці.

Таму, узлюбленыя мае́, уцякайце ад ідалапаклонства.

 

Таму, улюбёныя мае, уцякайце ад ідалапаклонства.

Я кажу вам як разумным; самі разважце пра тое, што кажу:

 

Кажу, як да мудрых; судзіце самі, што кажу.

чаша благаславення, якую мы благаслаўляем, — хіба гэта не далучэнне да Крыві Хрыстовай? хлеб, які мы пераламляем, — хіба гэта не далучэнне да Цела Хрыстовага?

 

Келіх дабраслаўленьня, які дабраслаўляем, ці ня ёсьць супольнасьць Крыві Хрыстовае? Хлеб, які ламаем, ці ня ёсьць супольнасьць Цела Хрыстовага?

Паколькі хлеб адзін, то мы многія — адно цела; бо ўсе прычашчаемся ад аднаго хлеба.

 

Як адзін хлеб, так і адно цела мы, многія, бо ўсе мы атрымліваем адзін хлеб.

Глядзіце на Ізраіль па плоці: тыя, што ядуць ахвяры, — хіба не далучаюцца да ахвярніка?

 

Паглядзіце на Ізраіль паводле цела: ці тыя, якія ядуць ахвяраванае, ня ёсьць супольнікамі ахвярніка?

Дык што я кажу́ ці тое, што ідал нешта значыць, альбо ідалаахвярнае нешта значыць?

 

Дык што я кажу? Ці ідал ёсьць нечым? Ці ахвяра ідалам нечым ёсьць?

Не; а толькі тое, што язычнікі, прыносячы ахвяру, прыносяць яе дэманам, а не Богу; а я не хачу, каб вы былí ў лу́чнасці з дэманамі.

 

Але тое, што заколваюць пагане, для дэманаў заколваюць, а не для Бога. А я не хачу, каб вы сталіся супольнікамі дэманаў.

Не можаце піць чашу Гасподнюю і чашу дэманскую; не можаце быць удзельнікамі трапе́зы Гасподняй і трапе́зы дэманскай.

 

Ня можаце піць келіх Госпада і келіх дэманаў; ня можаце ўдзельнічаць у стале Госпада і стале дэманаў.

Няўжо мы хочам абудзíць рэўнасць Госпада? Хіба мы мацнейшыя за Яго?

 

Ці будзем раздражняць Госпада? Ці мы дужэйшыя за Яго?

Усё мне дазволена, але не ўсё карысна; усё мне дазволена, але не ўсё настаўляе.

 

Усё мне можна, але ня ўсё карысна; усё мне можна, але ня ўсё будуе.

Няхай ніхто не шукае карысці для сябе, але кожны — для іншага.

 

Ніхто няхай не шукае свайго, але кожны таго, што для іншага.

Усё, што прадаецца на рынку, ежце, нічога не даследуючы, са спакойным сумленнем;

 

Усё, што продаецца на рэзьніцы, ешце, не дасьледуючы дзеля сумленьня,

бо Гасподняя зямля і тое, што напаўняе яе.

 

бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

Калі хто з няверных пакліча вас, і вы захочаце пайсці, дык усё, што прапануюць вам, ежце, нічога не даследуючы, са спакойным сумленнем;

 

А калі хто з бязьверных пакліча вас, і вы захочаце пайсьці, ешце ўсё, што дадуць, нічога не дасьледуючы дзеля сумленьня.

Але калі хто скажа вам: «гэта ідалаахвярнае», — дык не ежце дзеля таго, хто гэта паведаміў, і дзеля спакою сумлення; бо Гасподняя зямля і тое, што напаўняе яе.

 

А калі хто скажа вам: «Гэта ахвяра ідалам», — ня ешце дзеля таго, хто паведаміў, і дзеля сумленьня, бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

Пра сумленне ж я кажу не сваё, а іншага; бо навошта, каб маю свабоду судзілі чужым сумленнем?

 

А пра сумленьне кажу не тваё, але іншага; бо дзеля чаго мая свабода мае быць суджана чужым сумленьнем?

Калі я з падзя́каю прымаю ежу, дык навошта мяне дакараць за тое, за што я ўзношу падзяку?

 

Калі я ў ласцы атрымліваю, навошта блюзьніць на мяне за тое, за што я дзякую?

Дык вось, ці ясце́ вы, ці п’яце́, ці яшчэ што робіце, — усё рабіце на славу Божую.

 

Дык ці ясьцё, ці п’іцё, ці нешта робіце, усё рабіце на славу Божую.

Не будзьце прычынаю спакус ні для Іудзеяў, ні для Элінаў, ні для Царквы Божай,

 

Ня станьцеся спатыкненьнем ані для Юдэяў, ані для Грэкаў, ані для царквы Божай,

як і я дагаджаю ўсім ва ўсім, шукаючы карысці не для сябе, а для многіх, каб яны спасліся.

 

як і я дагаджаю ўсім у-ва ўсім, шукаючы не для сябе карысьці, але для многіх, каб яны былі збаўленыя.