Да Эфэсянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага 2017
Дык вось, я, вязень у Госпадзе, прашу вас жыць дастойна паклíкання, да якога вы заклíканы,
Умольваю вас я, вязень у Госпадзе, каб вы хадзілі дастойна паклікання, якім пакліканы,
з усёй пакорнаму́драсцю і лаго́днасцю, з доўгацярплíвасцю, падтрымліваючы адзін аднаго з любоўю,
з усёю пакорлівасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю і любоўю адны адных пераносячы,
стараючыся захоўваць адзінства духу ў саюзе міру.
імкнучыся захаваць адзінства духа ў саюзе супакою.
Адно цела і адзін дух, як вы і закліканы да адной надзеі вашага паклікання;
Адно цела і адзін Дух, як пакліканыя вы ў адной надзеі паклікання вашага.
адзін Гасподзь, адна вера, адно хрышчэнне,
Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.
адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.
Адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.
А кожнаму з нас да́дзена благадаць ў меру дару Хрыстовага.
Кожнаму ж з нас дадзена ласка паводле меры дару Хрыстова.
Таму сказана: «узышоўшы на вышыню, Ён паланіў палон і даў дары людзям».
Сказана: «Узышоў Ты на вышыню, павёў палоннага ў палон і даў дары людзям».
А «узышоў» — што́ азначае, як не тое, што Ён і сышоў спачатку у прадонныя месцы зямлí
Што ж значыць «узышоў», як не тое, што перш сышоў у глыбейшыя нетры зямлі?
Той, Хто сышоў, Ён жа і ўзышоў вышэй за ўсе нябёсы, каб напоўніць усё.
Хто сышоў, Той Самы і ўзышоў вышэй усіх нябёсаў, каб усё напоўніць.
І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых дабравеснікамі, іншых пастырамі і настаўнікамі,
І Ён паставіў адных Апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, а яшчэ іншых пастырамі і настаўнікамі
для ўдаскана́лення святых, дзеля справы служэння, дзеля будавання Цела Хрыстовага,
на ўдасканаленне святых, на патрэбы служэння, на збудаванне Цела Хрыстова,
пакуль усе прыйдзем у адзінства веры і спазнання Сына Божага, у мужа дасканалага, у меру ўзросту паўнаты́ Хрыстовай;
аж пакуль не дойдзем усе да адзінства веры і пазнання Сына Божага, да чалавека дасканалага, да поўнай меры веку поўні Хрыстовай,
каб мы больш не былі дзе́цьмі, якіх хістае і носіць усякі вецер вучэння праз падман людскі, праз хітрасць, уводзячы ў аблуду,
каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, што хістаюцца і зацягваюцца ўсякім ветрам навукі па хітрыні людзей, па хітраму подступу спакушэння.
а каб, жывучы ў ісціне і любові, усе ўзрасталі ў Таго, Хто з’яўляецца галавою, — у Хрыста,
Трымаючыся праўды, ва ўсім узрастаем у любові да Таго, Хто ёсць Галава, да Хрыста,
з Якога ўсё цела, склада́ючыся і злуча́ючыся усялякімі ўзмацня́льнымі сувязямі, пры дзеянні ў сваю меру кожнай асобнай часткі, расце для будавання самога сябе ў любові.
з Якога ўсё Цела, састаўленае і злучанае ўсякімі вязямі даравання, праз дзейнасць у патрэбную меру кожнага паасобнага члена ўзрастае на збудаванне самога сябе ў любові.
Таму я гэта кажу і сведчу ў Госпадзе, каб вы больш не рабілі, як робяць астатнія народы ў ма́рнасці розуму свайго,
Вось, аб гэтым кажу і сведчу ў Госпадзе, каб вы ўжо не хадзілі так, як іншыя народы ходзяць у марнасці розуму свайго,
маючы азмро́чанае разуме́нне, адчу́жаныя ад жыцця Божага з-за свайго няве́дання, з-за акамяне́ласці сэрца свайго;
маючы прыцемраныя думкі, аддаленыя ад жыцця Божага з-за няведання, што трывае ў іх праз асляпленне іх сэрца;
яны, дайшоўшы да бясчуласці, аддалі сябе саміх распусце, каб ненасытна рабіць усякую брыдоту.
яны адурманены і аддалі саміх сябе на распусту, каб рабіць прагавіта ўсякую брыдоту.
А вы не так спазналі Хрыста,
Але вы не гэтак пазналі Хрыста,
паколькі вы чулі пра Яго і ў Ім навучыліся — таму што ісціна ў Іісусе —
калі толькі вы пра Яго чулі і калі ў Ім былі навучаны, таму што праўда ў Ісусе.
скінуць з сябе старога, паводле ранейшага ладу жыцця, чалавека, які згнівае ў падманных пажа́днасцях,
Дык адкіньце ранейшыя звычкі старога чалавека, які прападае ў аблудных пажадлівасцях,
а абнавіцца духам розуму вашага
а аднавіцеся духам розуму вашага
і апрану́цца ў новага чалавека, створанага па Богу, у праведнасці і святасці ісціны.
і апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасці і святасці праўды.
Таму, адкінуўшы хлусню, гаварыце праўду кожны бліжняму свайму, бо мы адзін аднаму члены.
Дзеля таго, адкінуўшы падман, гаварыце праўду кожны свайму блізкаму, бо мы члены адзін аднаму.
Гневаючыся, не грашыце: сонца няхай не заходзіць пры гневе вашым;
Калі гневаецеся, не грашыце; хай сонца не заходзіць у гневе вашым;
і не давайце месца дыявалу.
і не давайце месца д’яблу.
Хто краў, больш няхай не кра́дзе, а лепш няхай працуе, ствараючы сваімі рукамі дабро, каб меў з чаго даць таму, хто ў нястачы.
Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, зарабляючы рукамі даброцці, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы таму, каму трэба.
Ніякае гнілое слова няхай не выходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрае для настаўле́ння ў веры, каб яно прыносіла благадаць тым, хто слухае.
Усякае ліхое слова хай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае на збудаванне, каб давала ласку тым, што слухаюць.
І не засмучайце Святога Духа Божага, пячаццю Якога вы былі пазначаны для дня выкуплення.
І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы пазначаны на дзень адкуплення.
Усякае раздражне́нне, і ярасць, і гнеў, і крык, і блюзнерства няхай будуць вы́нішчаны сярод вас, разам з усякаю злобаю;
Хай пакінуць вас усякая прыкрасць, гнеў, і злосць, і звадка, і ачарненне, і ўсякая злоснасць.
але будзьце адзін да аднаго добрымі, спага́длівымі, прабачайце адзін аднаму, як і Бог у Хрысце прабачыў вам.
Будзьце ж між сабой спагаднымі, міласэрнымі, даруйце адны адным, як і Бог дараваў вам у Хрысце.
