Мацьвея 20 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Васіля Цяпінскага
Бо Царства Нябеснае падо́бна да гаспадара́ дома, які вы́йшаў на до́світку наня́ць работнікаў у вінагра́днік свой.
Подобно бо есьть Королевство Небесное, человеку домовому, которій вышолъвосполъ[1] з раньем наняти роботніковъ до винницы своее •
І, дамо́віўшыся з работнікамі па дына́рыю ў дзень, пасла́ў іх у вінагра́днік свой.
И змовившисе роботники по грошу на день, послалъ ихъ до винницы своее •
І, вы́йшаўшы каля трэцяй гадзíны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рынку без працы,
И вышодши в третьтюю годину, увиделъ иныхъ стоячи на торгу порожнюючихъ •
і ім сказаў: ідзíце і вы ў вінагра́днік мой, і што́ будзе нале́жным, дам вам. Яны пайшлі.
И тымъ рекъ, идите и вы до винницы моее, а што будеть справедливого, дамъ вамъ • А они пошли,
І зноў, вы́йшаўшы каля шостай і дзевятай гадзíны, ён зрабіў тое самае.
и засе вышодши в шостую и девятую годіну, учінілъ также •
І, вы́йшаўшы каля адзіна́ццатай гадзíны, ён знайшоў іншых, якія стаялі без працы, і кажа ім: што́ вы тут стаіце́ цэлы дзень без працы?
Въ одинадцатую пакъ годину вышодъши, нашолъ другихъ стоячи порожнюючіхъ, и мовилъ имъ што сезьде стоимте весь день порожнюючи?
Яны кажуць яму: ніхто нас не наня́ў. Ён кажа ім: ідзíце і вы ў вінагра́днік мой, і што́ будзе нале́жным, атрыма́еце.
Мовили ему, ижъ нихто насъ не нанялъ, мовилъ имъ идите и вы до винницы моее, и што будеть съправедливого, возьмете •
Калі ж настаў вечар, кажа гаспада́р вінагра́дніка ўпра́ўніку свайму: пакліч работнікаў і аддай ім пла́ту, пача́ўшы з апошніх да першых.
А вечеру будучи, мовилъ панъ винницы къ справцы своему: призови роботниковъ, и дай имъ заплату, почонши от посьледних до первыхъ •
І тыя, што прыйшлі каля адзіна́ццатай гадзíны, атрымалі па дына́рыю.
И пришодши которие въ одиннадцатую годину, взяли по грошу •
А тыя, што прыйшлí першымі, думалі, што бо́лей атрыма́юць; але атрымалі і яны па дына́рыю.
Пришодши пакъ первые, мнімали ижъ больши возьмуть, и взяли и тые по грошу •
І, атрыма́ўшы, яны пачалí нарака́ць на гаспадара́ дома
А взявши шамрали противъ пана,
і казалі: гэтыя апошнія адну гадзíну працавалі, і ты прыраўня́ў іх да нас, якія перане́слі цяжа́р дня і спёку.
Мовечи, иж тые посьледние, одну годину робили, а ровными намъ учинилъ ихъ еси, поднявшім тегиню дня и скваръ •
Ён жа ў адказ сказаў аднаму з іх: дру́жа! я не кры́ўджу цябе; хіба́ не за дына́рый ты дамовіўся са мною?
А онъ отповедаючи, рекъ одному с нихъ: друже, не обижаю тебе, не по грошу ль змовилосьсе со мною?
Вазьмі сваё ды ідзі; я ж хачу гэтаму апошняму даць тое, што і табе.
Озьми свое, и иди, хочу бо и тому посьледнему дати, якъ и тобе •
Хіба́ нельга мне са сваім рабіць тое, што хачу́ ці вока тваё зайздро́снае з-за таго, што я добры?
Або не ест ми вольно учинити што хочу, въ своихъ мне, есьли око твое злосьтиво есьть, ижъ я добрий естом?
Так будуць апошнія першымі і першыя апошнімі; бо шмат паклíканых, але ма́ла вы́браных.
Такъ будут посьледніе первымі, а первые последнімі, многіе бо суть возваные, а мало выбраных • [2]
І, узыхо́дзячы ў Іерусалім, Іісус у дарозе адвёў двана́ццаць вучняў асобна і сказаў ім:
И входечі Исусъ до Ерусоліма, взялъ дванадцать ученіковъ одныхъ на дорогу, и рекъ имъ • [3]
вось, мы ўзыхо́дзім у Іерусалім, і Сын Чалавечы вы́дадзены будзе першасвятара́м і кніжнікам, і асу́дзяць Яго на смерць;
Ото входимъ до Ерусолима, а Сынъ Чоловечий выданъ будеть, переднейшимъ оферовникомъ, и учонымъ, и осудять его насьмерть,
і вы́дадуць Яго язычнікам на глумле́нне, і біццё, і распя́цце; і на трэці дзень уваскрэ́сне.
И выдадуть Его поганомъ на уруганье и битье, и роспятье, а в третьтий день вскресьнеть •
Тады прыступíла да Яго маці сыноў Зевядзе́евых з сына́мі сваімі, кла́няючыся і нешта про́сячы ў Яго.
Тогды приступила к Нему мати сыновъ Зеведеовыхъ з сынамі своими, кланяючися, и просечи нешто од Него • [4]
Ён жа сказаў ёй: чаго ты хочаш? Яна кажа Яму: скажы, каб селі гэтыя два сыны́ мае́ адзін справа, а другі злева ад Цябе ў Царстве Тваім.
А Онъ рекъ ей, чого хочешъ? мовила ему, речи бы седели тые дъва сыны мои, одинъ по правицы Тебе, а одинъ по левицы Тебе, в Королевъстве Твоемъ •
Іісус сказаў у адказ: не ведаеце, чаго про́сіце. Ці можаце піць чашу, якую Я буду піць, альбо хрышчэ́ннем, якім Я хрышчу́ся, хрысцíцца? Яны кажуць Яму: можам.
А отповедаючи Исусъ, рекъ: не ведаете чого просите, можете ли пити чашу, которую Я маю пити, або крещеньемъ которімъ Я крещуся, кресьтитися? мовили Ему, можемы •
І кажа ім: чашу Маю́ будзеце піць, і хрышчэ́ннем, якім Я хрышчу́ся, будзеце хрысцíцца; але сесці справа ад Мяне і злева ад Мяне — не Я даю, а гэта для тых, каму ўгатава́на Айцом Маім.
И мовилъ имъ, чашу исьте Мою выпьете, и крещеньемъ которімъ Я крещуся, окресьтітесе, а што сесьті по правіцы Мене, и полевіцы Мене, не ест Мое даті, але которім зготовалося от Отца Моего •
Пачуўшы гэта, дзеся́цера вучняў абу́рыліся на двух братоў.
И услышавши десять, не за добро мели двумъ братомъ • [5]
Іісус жа, паклíкаўшы іх, сказаў: вы ведаеце, што князí народаў пану́юць над імі, і вяльможы ўлада́раць імі.
А Исусъ призвавши ихъ, рекъ: ведаете, ижъ князи погановъ, панують ими, и великие владають ими •
Але не так няхай будзе сярод вас: а хто хоча сярод вас бо́льшым быць, няхай будзе вам слугою;
Лечъ не такъ будеть межи вами, але которий хочеть межи вами больший быти, нехай будеть вамъ слуга •
і хто хоча сярод вас быць першым, няхай будзе вам рабом;
А которий кольвекъ хочеть межи вами быті первым, нехай будеть вамъ челядніком •
бо Сын Чалавечы не дзе́ля таго прыйшоў, каб Яму служы́лі, а каб паслужы́ць і аддаць душу́ Сваю як вы́куп за многіх.
Якъ Сынъ Чоловечий не пришолъ бы послуговали Ему, але послуговати, и дать душу свою окупомъ за многихъ • [6]
І калі выхо́дзілі яны з Іерыхо́на, за Ім сле́дам ішло мноства людзей.
И выходечи зъ Ерихона, шъла за Нимъ тижба многая •[7] •
І вось, двое сляпых, якія сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што Іісус прахо́дзіць, пачалí крычаць, ка́жучы: памілуй нас, Госпадзі, Сыне Давідаў!
И ото два слепъцы седечи при дорозе, услышавши ижъ Исусъ мимо идеть, закричалі мовечі, змилуйсе над намі Пане, Сыну Давыдовъ •
Людзі ж патрабава́лі, каб яны замо́ўклі; але яны яшчэ мацней закрычалі: памілуй нас, Госпадзі, Сыне Давідаў!
А тижба заказывала имъ бы молчали, лечъ они больши кричали, мовечи, змилуйсе над нами Пане Сыну Давыдовъ •
Іісус, спынíўшыся, паклíкаў іх і сказаў: што вы хочаце, каб Я зрабіў вам?
И ставши Исусъ, прикликалъ ихъ, и рекъ: што хочете бы (хъ) учинилъ вамъ •
Яны кажуць Яму: Госпадзі! каб адкры́ліся нашы вочы.
Мовили Ему, Пане, бы отвориліся очи наши •
Іісус жа, злíтаваўшыся, дакрану́ўся да вачэй іх; і адразу іх вочы пачалí бачыць, і яны пайшлі за Ім.
И умилосердилъсе Исусъ, доткънулъсе очъю имъ, и на тых местъ прозрели их очи, и шли за Нимъ •
