Мацьвея 6 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Васіля Цяпінскага
Глядзíце, не давайце мíласціны вашай перад людзьмí, каб яны бачылі вас: інакш не будзе вам узнагаро́ды ад Айца вашага, Які на нябёсах.
Стережите милостины вашое не чините перед людьми, жебы видени былисте отъ нихъ; а если пакъ нетакъ, заплаты не маете Отца вашего котории ест на небесех •
Дык вось, калі дае́ш мíласціну, не трубі перад сабою, як робяць крываду́шнікі ў сінагогах і на вуліцах, каб услаўля́лі іх людзі. Праўду кажу вам: яны ўжо атры́мліваюць узнагароду сваю.
Гды прото чинишь милостыню, не труби передъ собою якъ лицемерники чинять в згромаженьях і въ улицах, іж бы розъславилися от людей; правдиве мовлю вамъ, отбирають заплату свою •
У цябе ж, калі дае́ш мíласціну, няхай не ведае левая рука твая, што робіць правая,
Тобе пакъ чинечому милостыню, нехай не ведае левица твоя, што чинить правица твоя •
каб мíласціна твая была́ тайная, і Айцец твой, Які бачыць тайнае, адда́сць табе я́ўна.
Ижбы была милостыня твоя въ таемности, а Отецъ твой видечи в таемности, то отдасть тобе явне •
І калі молішся, не будзь, як крывадушнікі, што любяць у сінагогах і на скрыжава́ннях вуліц, сто́ячы, маліцца, каб вы́ставіцца перад людзьмí. Праўду кажу вам, што яны ўжо атры́мліваюць узнагароду сваю.
И гды молишься небудь як лицемеръники, иж любять в згромаженьях и в уличных дорогах стоячи молитися, ижбы объявилися людемъ • Правдиве мовлю вам, иж отбирають заплату свою •
Ты ж, калі молішся, зайдзі ў пакой твой і, зачынíўшы дзверы твае, памалíся Айцу твайму, Які ў тайне; і Айцец твой, Які бачыць тайнае, адда́сць табе я́ўна.
Ты пак гды молишся, въвойди в клеть свою, и затворивши двери свои, помолися Отцу твоему, которий в таемності, и Отецъ твой видечи тебе в таемности, отдасть тобе явне •
А мо́лячыся, не гаварыце лішняга, як язычнікі; бо яны думаюць, што ў мнагаслоўі сваім пачу́тыя будуць.
Молячися пакъ, нелишнее мовте як погани, мнимають бо иж въ много мовеньи своемъ выслуханы будуть •
Не будзьце ж падобнымі да іх; бо ведае Айцец ваш, у чым вы ма́еце патрэ́бу, ране́й, чым вы папро́сіце ў Яго.
Не приподобайтеся прото имъ, ведает бо Отецъ ваш чого потребуете впередъ прошенья вашого •
Вы ж малíцеся так: Ойча наш, Які на нябёсах! няхай свяцíцца імя́ Тваё;
Такъ прото молитеся вы: Отче наш, которий еси на небесе, нехай святится имя Твое • [1]
няхай пры́йдзе Царства Тваё; няхай будзе воля Твая як на небе, так і на зямлі.
Нехай прийдет Королевъство Твое, нехай будет воля Твоя, якъ на небе и на земли •
Хлеб наш надзённы дай нам сёння;
Хлеб нашъ повседенный[2] дай намъ нине •
і дару́й нам даўгі нашы, як і мы дару́ем даўжніка́м нашым;
И отпусти нам долги наши, як имы отпусчаемъ должником нашимъ •
і не ўвядзі нас у спаку́су, але збаў нас ад злога. Бо Тваё ёсць Царства, і сіла, і слава наве́кі. Амінь.
И невъводи насъ в покусы, але збавь нас от злого • Иж Твое ест Королевъство і моцъ и слава навеки, аминь •
Бо калі вы будзеце дарава́ць лю́дзям правíннасці іх, то дару́е і вам Айцец ваш Нябесны.
Если бо отпущаете людем зъгрешенья ихъ, отпустить и вам Отецъ вашъ Небесный • [3]
А калі не будзеце дарава́ць лю́дзям правíннасцей іх, то і Айцец ваш не дару́е вам правíннасцей вашых.
Если пак не отпущаете людем згрешенья их, ні Отецъ вашъ отпустить вам згрешенья вашого •
І калі по́сціце, не будзьце пану́рымі, як крываду́шнікі; бо яны робяць змро́чным аблíчча сваё, каб паказаць лю́дзям, што по́сцяць. Праўду кажу вам, што яны ўжо атры́мліваюць узнагароду сваю.
А гды поститесе, небудьте якъ лицемерники смутячисе, похмуряють бо виденья свои, іжбы объявилися людем постячися, правдиве мовълю вамъ, иж отбирають заплату свою •
А ты, калі по́сціш, нама́ж галаву́ сваю і ўмый твар свой,
Ты пакъ постечися помажъ голову свою и лице твое умый •
каб не лю́дзям паказаць, што ты по́сціш, а Айцу твайму, Які ў тайне; і Айцец твой, Які бачыць тайнае, адда́сць табе я́ўна.
Иж бысь необъявілся людем постечися, але Отцу твоему которий въ таемности, а Отецъ твой видечи в таемности, отдасть тобе явъне •
Не збіра́йце сабе ска́рбаў на зямлі, дзе моль і ржа нíшчаць і дзе зладзе́і падко́пваюцца і кра́дуць;
Нескарбьте собе скарбовъ на земли, где червякъ и иржа грізеть и где таті подкопывають, и крадуть • [4]
а збірайце сабе ска́рбы на небе, дзе ні моль, ні ржа не знішча́юць і дзе зладзе́і не падко́пваюцца і не кра́дуць.
Скарбьте собе скарбы на небеси, где ни червяк, ни ржа не гризетъ, и игде тати неподкопывають, ни крадуть •
Бо дзе скарб ваш, там будзе і сэрца ваша.
Где бо ест скарбъ ваш, тут будет и сердцо вашо •
Свяцíльнік целу ёсць вока. Дык вось, калі вока тваё будзе здаровае, то ўсё цела тваё светлае будзе;
Свеча телу ест око, если прото будет око твое просъто, все тело твое светло будеть •
калі ж вока тваё будзе нягоднае, то ўсё цела тваё цёмнае будзе. Дык вось, калі святло, якое ў табе, — цемра, тады якая ж сама цемра?
А если око твое злое будет, все тело твое темно будет, если прото светло которая в тобе темностью ест, то тьма якъ велика?
Ніхто не можа служы́ць двум гаспадара́м: бо ці аднаго будзе ненавíдзець, а другога любíць; ці аднаго будзе трыма́цца, а другім пагарджа́ць. Не можаце Богу служы́ць і мамо́не.
Нихто не может двум паномъ служити, либо одного розмилуетца, а другого возненавидить, або одного держится, а о другомъ недбати почьнет • Не можете Богу служити и пенезямъ • [5]
Таму кажу вам: не турбуйцеся для душы́ вашай, што́ вам есці і што́ піць, ні для це́ла вашага, у што апрану́цца. Ці ж душа не больш значыць за ежу, а це́ла за адзе́нне?
Сего деле мовлю вам, непечалуитеся[6] душею вашею, што есте, або што пьете, нителомъ вашим вво што оболочетесе; не душаль болши ест живности, и тело одежи?[7]
Зірнíце на птушак нябесных: яны не се́юць і не жнуць, і не збіра́юць у жы́тніцы; і Айцец ваш Нябесны ко́рміць іх. Хіба́ вы не намнога лепшыя за іх?
Возрите на птахи небесные, иж ні сеют, ни жнут, ни сбірают в гумна, а Отецъ вашъ Небесный живит их, не выль болши важнейши их есте?
Хто ж з вас, турбу́ючыся, можа дада́ць сабе росту хоць на адзін ло́каць?
І хто з васъ печалуючіисе, может приложити възросту своему локоть один?
І пра вопратку чаго турбу́ецеся? Паглядзíце на ліле́і палявы́я, як яны расту́ць: не працуюць і не праду́ць.
А о одежи што печалуетесе, вы розумеите краски польные, як ростуть, не трудяться, ни предуть •
Але кажу вам, што і Саламон ва ўсёй славе сваёй не апрана́ўся так, як кожная з іх.
Мовлю пак вамъ, ижъ ни Соломонъ во всей славе своеи не оболочился як одинъ з тых •
Калі ж траву паляву́ю, якая сёння ёсць, а заўтра будзе кíнута ў печ, Бог так убірае, хіба́ не намнога лепш вас, малаверы?
А еслі сено польное, сегодня будучое, а завтра в печ вместяючое, Богъ так одевает, не многоль болші вас маловерные?
Дык вось, не турбу́йцеся і не кажы́це: «што нам есцí» альбо: «што піць?» альбо: «у што апрану́цца?».
Не печалуйтеся прото мовечи, шъто едимъ або што пьемъ, або чим оденемъся •
Бо ўсяго гэтага шукаюць язычнікі; ведае бо Айцец ваш Нябесны, што вы ма́еце патрэ́бу ва ўсім гэтым.
Всего бо того погани ищуть, ведает бо Отецъ вашъ Небесный, иж потребуете того всего •
Шукайце ж найперш Царства Божага і праўды Яго, і гэта ўсё дада́сца вам.
Ищите пакъ вперед Королевства Божего и правды Его, а тое все[8] приложится вамъ • [9]
Дык вось, не турбуйцеся пра заўтрашні дзень, бо заўтрашні сам за сябе патурбуецца: досыць кожнаму дню свайго клопату.
Непечалуитеся прото о завтрее, завтрее бо собою печалуесе, досыт дню злості его •
