Мацьвея 7 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Васіля Цяпінскага
Не судзíце, каб і вас не судзíлі.
Не судіте,[1] бы не сужені былисте •
Бо якім судом су́дзіце, такім вас судзíць будуць; і якою ме́раю ме́раеце, такою і вам адме́раецца.
Которим бо судом судите, отсудять вам,[2] и в которую меру мерите, отмерят вамъ •
Што ж ты глядзíш на парушы́нку ў во́ку брата твайго, а бервяна́ ў сваім во́ку не заўважа́еш?
І што видишь сучок, которий въ оце брата твоего, а бервена которое ест въ оку твоемъ нечуешь •
Альбо, як скажаш брату свайму: «дай, я вы́му парушы́нку з вока твайго»; а вось у тваім воку бервяно́?
Або як речеш брату твоему, допусти нехаі выіму сучокъ зъ ока твоего, а ото бервено в оку твоемъ •
Крываду́шнік! вы́мі спачатку бервяно́ са свайго во́ка, і тады ўбачыш, як вы́няць парушы́нку з во́ка брата твайго.
Лицемернику, выими первей бервено з ока твоего, и тогды узъришь выняти сучок зъ вока брата твоего •
Не давайце святога сабакам і не кíдайце пе́рлаў вашых перад свíннямі, каб яны не патапта́лі іх нагамі сваімі і, абярну́ўшыся, не разарва́лі вас.
Недавайте святого псомъ, ни мечите перелъ ваших передъ свиньями, бы непотоптали их ногами своими, и обернувшисе поторгают васъ •
Прасíце, і да́дзена будзе вам; шукайце, і зно́йдзеце; сту́кайцеся, і адчы́няць вам.
Просите, и дастьсе вам, ищите и найдете, толкаите и отвориться вамъ • [3]
Бо кожны, хто про́сіць, атры́млівае, і хто шукае, знахо́дзіць, і, хто сту́каецца, таму адчы́няць.
Каждый бо просячий, приимет, и ищущий, находит, и толкучому отворится •
Ці ёсць сярод вас такі чалавек, які, калі сын яго папро́сіць у яго хле́ба, ка́мень пада́сць яму?
Або хто ест з вас чоловекъ, которого еслі попросить сынъ его хлеба, чили камень подасть ему • [4]
І калі ры́бы папросіць, змяю́ пада́сць яму?
Або еслі рибы просить, чілі ужа подасть ему •
Дык вось, калі вы, бу́дучы ліхíмі, умееце дары́ добрыя даваць дзе́цям вашым, тым болей Айцец ваш, Які на нябёсах, дасць дабро́ты тым, хто про́сіць у Яго.
Если прото вы злыми будучи, умеете дари добрие давати детемъ вашим, якъ велико болши Отецъ вашъ Небесный даст добра просячимъ у Него •
І вось, усё, я́к хочаце, каб рабілі вам людзі, так і вы рабіце ім; бо ў гэтым закон і прарокі.
Все прото што кольвекъ хочете бы чинили вамъ люди, так и вы чините имъ то, бо ест законъ и пророки • [5]
Увахо́дзьце праз ву́зкія вароты; бо шырокія вароты і прасторная дарога вядуць у пагíбель, і многія ідуць імі.
Въвойдете узкими вороты, ижъ в просторные ворота и широка дорога ведучая в погибель, а многіе суть входячие ею • [6]
Бо ву́зкія вароты і це́сная дарога вядуць у жыццё, і нямногія знаходзяць іх.
Што узки ворота и тесная дорога ведучая до живота, и мало их ест которие наидуть ее •
Асцерага́йцеся лжывых прарокаў, якія прыходзяць да вас у авечай адзе́жы, а ўнутры́ — ваўкí драпе́жныя.
А стережитеся одо лъживых пророковъ, которие приходять к вамъ въ одежахъ овчи, внутри пакъ суть волки драпежные •
Па плада́х іхніх пазна́еце іх. Хіба́ збіраюць з цярно́ўніку вінаград, альбо з дзядо́ўніку смо́квы?
З овощовъ их познаете и чили обирают с тернья грона, або з репья фиги?[7]
Так усякае добрае дрэва ро́дзіць і плады́ добрыя, а кепскае дрэва ро́дзіць і плады кепскія.
Такъ кождое дерево доброе, овощи добрые чинить, а лихое дерево, овощи лихие чинить •
Не можа добрае дрэва радзíць кепскія плады́, ні дрэва кепскае радзíць плады́ добрыя.
Неможеть дерево доброе, овощу лихого чинити, ни дерево лихое овощу доброго чинити •
Усякае дрэва, якое не ро́дзіць плоду добрага, ссяка́юць і кíдаюць у агонь.
Каждое прото дерево которое не чинить овощу доброго, посекають его и въ огонь вметають • [8]
Дык вось, па плада́х іхніх пазна́еце іх.
А так прото з овощовъ их познаете их •
Не кожны, хто кажа Мне: «Госпадзі! Госпадзі!» увойдзе ў Царства Нябеснае, а той, хто выко́нвае волю Айца Майго, Які на нябёсах.
Не каждый мовечий Мне, Пане Пане, въвойдет в Королевство Небесное, але чинячий волю Отца Моего, Которий ест на Небесех • [9]
Многія скажуць Мне ў той дзень: «Госпадзі! Госпадзі! ці не ад Твайго імя́ мы прарочылі? і ці не Тваім íмем дэманаў выганя́лі? і ці не Тваім íмем многія цу́ды рабілі?»
Многіе рекуть Мне въ оный день: Пане Пане, не въ Твое ль имя пророковалисмо и Твоимъ именем бесы выганялисмо, и Твоимъ именемъ моцы многіе чінілісмо •
І тады абвяшчу́ ім: «Я ніколі не знаў вас; адыдзíце ад Мяне вы, якія чы́ніце беззаконне».
И тогды отповем имъ, иж николи не зналомъ вас, отыйдите от Мене делаючие безаконие • [10]
Дык вось, кожнага, хто слухае гэтыя словы Мае́ і выко́нвае іх, прыраўня́ю да му́жа разумнага, які збудаваў свой дом на ка́мені.
Каждый прото которий слышит слова Мои тые, и чинит их, приподоблю его мужу мудрому, которій збудовалъ хоромину свою на камени •
І пайшоў дождж, і разлілíся рэкі, і падзьму́лі вятры́, і ры́нуліся на той дом; і ён не ўпаў, бо закла́дзены быў на ка́мені.
И спалъ дожчь, и пришли реки, и възвеели ветри, и напали на хоромину тую, и не упала укгрунтована бо была на камени •
А кожны, хто слухае гэтыя словы Мае́ і не выко́нвае іх, падобны будзе да му́жа неразва́жлівага, які збудава́ў свой дом на пяску́.
А каждый слышачій слова Мои тые, и не чинячи их, приподобися мужу дурному, которий збудовалъ хоромину свою на песку •
І пайшоў дождж, і разлілíся рэкі, і падзьму́лі вятры, і нале́глі на дом той; і ён абваліўся, і было́ падзе́нне яго вялікае.
И спалъ дожчь и пришли реки, и възвеяли ветри, и оперлися в хоромину тую, и упала, і было розрушенье ее велико •
І ста́лася, калі Іісус скончыў гэтыя словы, вельмі здзіўля́ліся людзі вучэнню Яго,
И сталосе гды скончилъ Исусъ слова тые, дивилися тижбы о науце Его • [11]
бо Ён вучыў іх як той, хто ма́е ўладу, а не як кніжнікі і фарысеі.
Былъ бо учячи их якъ владность маючи, а не якъ учоные [и фарисеи] •
