Мацьвея 17 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Васіля Цяпінскага
І праз шэсць дзён ўзяў Іісус Пятра, Іакава і Іаана, брата яго, і ўзвёў іх на гару́ высокую адных,
И по днехъ шесьти, взялъ Исусъ Петра и Якова, и Иоана брата его, и възвелъ ихъ на гору высоку одны,[1]
і перамяніўся перад імі, і заззя́ла аблíчча Яго, як сонца, а ўбра́нне Яго стала белым, як святло.
и переменилъсе передъ ними, и розсветилосе обличье Его якъ солнце, а одежи Его были белы якъ светло • [2]
І вось, явіліся ім Маісе́й і Ілія́, і з Ім размаўлялі.
И ото явілся им Моисей и Илья с Нимъ мовечі •
Азва́ўшыся, Пётр сказаў Іісусу: Госпадзі! добра нам тут быць; калі хочаш, зробім тут тры шатры́: Табе адзін, і Маісею адзін, і адзін Іліí.
А отповедаючи Петръ рекъ къ Исусу: Пане, добро ест нам сезьде быти, если хочешь, учинимъ сезъде три заслоны, Тобе одну, а Моисею одну, а одну Ильи •
Пакуль ён яшчэ гаварыў, вось, воблака светлае ахіну́ла іх; і вось, голас з воблака прамовіў: гэта ёсць Сын Мой Узлю́блены, Якога Я ўпадаба́ў; Яго слухайце.
Еще пакъ ему мовечи, ото оболокъ светлый заслонилъ ихъ и ото голосъ зъ оболока, мовечий: Тотъ ест Сынъ Мой Умилованый, в Которомъ уподобаломъ, Того слухайте • [3]
І, пачуўшы, вучні прыпа́лі тва́рамі сваімі да зямлі і вельмі спалохаліся.
И услышавши ученики, пали ницъ, и узбоялися вельми •
І, прыступíўшы, Іісус дакрану́ўся да іх і сказаў: устаньце і не бойцеся.
И приступивши Исусъ дъткнулъсе ихъ, и рекъ: встаньте, не бойтеся •
Узвёўшы ж вочы свае, яны нікога не ўбачылі, акрамя аднаго Іісуса.
А възведши очи свои, никого не видели, только Исуса одного •
І калі сыхо́дзілі яны з гары, Іісус загадаў ім, ка́жучы: нікому не расказвайце пра ба́чанае, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэ́сне з мёртвых.
И сходечи имъ з гори приказалъ имъ Исусъ, мовечи: никому не поведайте виденья, докуль Сын Человечий з мертъвыхъ вскресьнеть •
І спыталіся ў Яго вучні Яго, ка́жучы: а чаму кніжнікі гавораць, што Ілія́ павінен прыйсцí раней?
И спытали Его ученики Его, мовечи: шъто прото ученые мовять, ижъ Ильи потреба прийті впередъ?
Іісус сказаў ім у адказ: Ілія́ сапраўды́ пры́йдзе ране́й і адно́віць усё.
А Исусъ отповедаючи рекъ имъ: Илья исте прийдеть впередъ, и направить въсе • [4]
Але кажу вам, што Ілія́ ўжо прыйшоў, і не пазна́лі яго, а ўчынíлі з ім, што хацелі; так і Сын Чалавечы ма́е паку́таваць ад іх.
Мовлю пакъ вамъ, ижъ Илья ужо пришолъ, и не познали его, але учинили над нимъ, што кольвекъ всхотели, такъ и Сынъ Человечий маеть утерпеті от них • [5]
Тады зразумелі вучні, што Ён пра Іаана Хрысцíцеля казаў ім.
Тогды зрозумели ученики, ижъ о Иоане Крестителю рекъ имъ •
І калі прыйшлі яны да народу, падышоў да Яго чалавек і, стаўшы перад Ім на калені,
И пришодшімъ имъ к тіжбе приступилъ к Нему чоловекъ, кланяючися Ему • [6]
сказаў: Госпадзі! памíлуй сына майго; ён луна́цік і цяжка паку́туе, бо часта па́дае ў агонь і часта ў ваду́.
И мовечи: Пане, змілуйсе надъ сыномъ моімъ, ижъ нановь месеца бесится, и лихо мучиться, часто бо падаеть въ огонь, и часто въ воду •
Я прыво́дзіў яго да вучняў Тваіх, і яны не маглі ацалíць яго.
И приводиломъ его къ ученикомъ Твоимъ, и не могли его узъдоровити •
А Іісус сказаў у адказ: о, ро́дзе бязве́рны і разбэ́шчаны! даку́ль буду з вамі? даку́ль буду цярпець вас? Прывядзíце яго да Мяне сюды.
А отповедаючі Исусъ, рекъ: о роде неверный и переворотный, поколь буду с вами, поколь терпети васъ! приведите Ми его сюда •
І забаранíў яму Іісус; і вы́йшаў з яго дэман; і ацалíўся хлопец у тую ж хвіліну.
И заказалъ ему Исусъ, и вышолъ с него бесъ, и оздоровело дитя от тое годины •
Тады вучні, прыступíўшы да Іісуса асобна, сказалі: чаму мы не здо́лелі вы́гнаць яго?
Тогды приступивши ученики, Исусу одному рекли: чому мы не моглисмо выгнать его?
А Іісус сказаў ім: з-за нявер’я вашага; бо праўду кажу вам: калі вы бу́дзеце мець веру з гарчы́чнае зе́рне і ска́жаце гары́ гэтай: «перайдзі адсюль туды», і яна пяро́йдзе; і нічога не будзе немагчы́мага для вас.
А Исусъ рекъ имъ, для недоверъства вашого, пъравдіве бо мовлю вам, есълі маете вері якъ зерно горчичное, речете горе сей: перейди оттуль тамо, и перейдеть, и ништо пакъ неможного не будеть вамъ • [7]
Гэты ж род выганя́ецца толькі малітваю і по́стам.
А тотъ родъ невыходить, только молитвою и постомъ •
У той час, калі знахо́дзіліся яны ў Галілеі, сказаў ім Іісус: адда́дзены будзе Сын Чалавечы ў ру́кі чалавечыя,
И живучимъ имъ в Галилеи, рекъ имъ Исусъ: выданъ маеть быти Сынъ Чоловечий, в рукі людемъ • [8]
і заб’юць Яго, і на трэці дзень уваскрэ́сне. І засмуцíліся яны вельмі.
И забьють Его, и третьего дня въстанеть, и смутными были вельми •
Калі ж прыйшлі яны ў Капернау́м, то падышлí збо́ршчыкі дыдра́хмаў да Пятра і сказалі: ці не дасць Настаўнік ваш дыдра́хмы?
А пришедшимъ имъ до Капернаума приступили беручие податокъ к Петру, и рекли: Учітель ваш не дасьть ли податку •
Ён кажа: дасць. І калі ўвайшоў ён у дом, то Іісус, апярэ́дзіўшы яго, сказаў: як табе здаецца, Сíмане? цары зямныя з каго бяруць мы́та або пада́так? з сыноў сваіх, ці з чужых?
Мовилъ, такъ: игды увошолъ в дом, упередилъ его Исусъ, мовечи: шъто тобе се здасьть Симоне, королі земъские от которих беруть дани, або чыншъ, от своих ли сыновъ, або от чужихъ?
Кажа Яму Пётр: з чужых. Сказаў яму Іісус: значыць, сыны́ свабодныя.
Мовилъ Ему Петръ, от чужихъ, рекъ ему Исусъ, прото свободни суть сынове •
Але каб нам не спакусíць іх, ідзі на мора, закінь ву́ду, і першую ры́біну, якая зло́віцца, вазьмі; і, адкры́ўшы рот яе, зно́йдзеш стацíр; вазьмі яго і дай ім за Мяне і за сябе.
Але бы незгоршилисмо ихъ, шедши в море, вкинь уду, и которую впередъ имешъ рибу, возьми, и отворивши уста ее, найдешь статиръ,[9] тотъ воземші дай им за Мене и за себе •
