Мацьвея 17 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага
Праз шэсць дзён узяў Езус Пятра, Якуба і Яна, брата ягонага, і павёў іх адных на высокую гару,
И по днехъ шесьти, взялъ Исусъ Петра и Якова, и Иоана брата его, и възвелъ ихъ на гору высоку одны,[1]
і перамяніўся перад імі. Аблічча Ягонае заззяла, як сонца, і адзенне Ягонае стала белае, як святло.
и переменилъсе передъ ними, и розсветилосе обличье Его якъ солнце, а одежи Его были белы якъ светло • [2]
І вось, з’явіліся ім Майсей і Ілля, і размаўлялі з Ім.
И ото явілся им Моисей и Илья с Нимъ мовечі •
Адазваўшыся, Пётр сказаў Езусу: «Пане, добра нам тут быць. Калі хочаш, я зраблю тут тры шатры: Табе адзін, Майсею адзін і адзін Іллі».
А отповедаючи Петръ рекъ къ Исусу: Пане, добро ест нам сезьде быти, если хочешь, учинимъ сезъде три заслоны, Тобе одну, а Моисею одну, а одну Ильи •
Калі ён яшчэ казаў, светлае воблака агарнула іх, а голас з воблака сказаў: «Гэта Сын Мой умілаваны, якога Я ўпадабаў. Яго слухайце».
Еще пакъ ему мовечи, ото оболокъ светлый заслонилъ ихъ и ото голосъ зъ оболока, мовечий: Тотъ ест Сынъ Мой Умилованый, в Которомъ уподобаломъ, Того слухайте • [3]
Пачуўшы гэта, вучні ўпалі ніцма і вельмі спалохаліся.
И услышавши ученики, пали ницъ, и узбоялися вельми •
А Езус падышоў, дакрануўся да іх і сказаў: «Устаньце і не бойцеся».
И приступивши Исусъ дъткнулъсе ихъ, и рекъ: встаньте, не бойтеся •
Узняўшы вочы, яны нікога не ўбачылі, акрамя аднаго Езуса.
А възведши очи свои, никого не видели, только Исуса одного •
Калі сыходзілі з гары, Езус загадаў ім, кажучы: «Нікому не кажыце пра бачанне, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсне».
И сходечи имъ з гори приказалъ имъ Исусъ, мовечи: никому не поведайте виденья, докуль Сын Человечий з мертъвыхъ вскресьнеть •
Вучні ж спыталіся ў Яго: «Чаму кніжнікі кажуць, што Ілля мае прыйсці першым?»
И спытали Его ученики Его, мовечи: шъто прото ученые мовять, ижъ Ильи потреба прийті впередъ?
Ён адказаў ім: «Ілля сапраўды прыйдзе і адновіць усё.
А Исусъ отповедаючи рекъ имъ: Илья исте прийдеть впередъ, и направить въсе • [4]
Але кажу вам, што Ілля ўжо прыйшоў, і не пазналі яго, а зрабілі з ім, што хацелі. Так і Сын Чалавечы будзе цярпець ад іх».
Мовлю пакъ вамъ, ижъ Илья ужо пришолъ, и не познали его, але учинили над нимъ, што кольвекъ всхотели, такъ и Сынъ Человечий маеть утерпеті от них • [5]
Тады зразумелі вучні, што Ён казаў ім пра Яна Хрысціцеля.
Тогды зрозумели ученики, ижъ о Иоане Крестителю рекъ имъ •
Калі прыйшлі да натоўпу, падышоў да Езуса нейкі чалавек і, упаўшы перад Ім на калені,
И пришодшімъ имъ к тіжбе приступилъ к Нему чоловекъ, кланяючися Ему • [6]
сказаў: «Пане, змілуйся над маім сынам; ён эпілептык і цяжка пакутуе, бо часта падае ў агонь і часта — у ваду.
И мовечи: Пане, змілуйсе надъ сыномъ моімъ, ижъ нановь месеца бесится, и лихо мучиться, часто бо падаеть въ огонь, и часто въ воду •
Я прыводзіў яго да тваіх вучняў, але яны не маглі вылечыць яго».
И приводиломъ его къ ученикомъ Твоимъ, и не могли его узъдоровити •
Адказваючы, Езус сказаў: «О пакаленне нявернае і распуснае, дакуль буду з вамі? Дакуль буду цярпець вас? Прынясіце яго да Мяне».
А отповедаючі Исусъ, рекъ: о роде неверный и переворотный, поколь буду с вами, поколь терпети васъ! приведите Ми его сюда •
І загадаў яму Езус, і выйшаў з яго злы дух, і ад гэтай гадзіны хлопец стаў здаровым.
И заказалъ ему Исусъ, и вышолъ с него бесъ, и оздоровело дитя от тое годины •
Тады асобна падышлі да Езуса вучні і сказалі: «Чаму нам не ўдалося выгнаць яго?»
Тогды приступивши ученики, Исусу одному рекли: чому мы не моглисмо выгнать его?
А Ён сказаў ім: «З прычыны малой веры вашай. Сапраўды кажу вам: калі ў вас будзе вера з гарчычнае зерне і вы скажаце гэтай гары: “Перасунься адсюль сюды!”, яна перасунецца. І для вас не будзе нічога немагчымага».
А Исусъ рекъ имъ, для недоверъства вашого, пъравдіве бо мовлю вам, есълі маете вері якъ зерно горчичное, речете горе сей: перейди оттуль тамо, и перейдеть, и ништо пакъ неможного не будеть вамъ • [7]
[отсутсвует]
А тотъ родъ невыходить, только молитвою и постомъ •
Калі яны знаходзіліся ў Галілеі, Ён сказаў ім: «Сын Чалавечы павінен быць выдадзены ў рукі людзей,
И живучимъ имъ в Галилеи, рекъ имъ Исусъ: выданъ маеть быти Сынъ Чоловечий, в рукі людемъ • [8]
і заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсне». Тады яны вельмі засмуціліся.
И забьють Его, и третьего дня въстанеть, и смутными были вельми •
Калі ж яны прыбылі ў Кафарнаум, збіральнікі дыдрахмаў падышлі да Пятра і сказалі: «Ці ваш Настаўнік не дасць дыдрахмаў?»
А пришедшимъ имъ до Капернаума приступили беручие податокъ к Петру, и рекли: Учітель ваш не дасьть ли податку •
Той адказаў: «Так». І калі ён увайшоў у дом, Езус апярэдзіў яго і сказаў: «Як табе здаецца, Сымоне? З каго бяруць мыта або падатак зямныя каралі? Са сваіх сыноў ці з чужых?»
Мовилъ, такъ: игды увошолъ в дом, упередилъ его Исусъ, мовечи: шъто тобе се здасьть Симоне, королі земъские от которих беруть дани, або чыншъ, от своих ли сыновъ, або от чужихъ?
А калі ён адказаў: «З чужых», Езус сказаў яму: «Значыць, сыны свабодныя.
Мовилъ Ему Петръ, от чужихъ, рекъ ему Исусъ, прото свободни суть сынове •
Але каб нам не спакусіць іх, ідзі на мора, закінь вуду і вазьмі першую рыбіну, якую зловіш; калі адкрыеш ёй рот, знойдзеш статэр. Вазьмі і аддай яго за Мяне і за сябе».
Але бы незгоршилисмо ихъ, шедши в море, вкинь уду, и которую впередъ имешъ рибу, возьми, и отворивши уста ее, найдешь статиръ,[9] тотъ воземші дай им за Мене и за себе •
