Мацьвея 18 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тую гадзіну падышлі вучні да Езуса, кажучы: «Дык хто ж большы ў Валадарстве Нябесным?»
В тую годину, приступілі ученіки къ Исусу, мовечі: хто вжды больший ест в Королевъстве Небесномъ?[1]
Тады Езус паклікаў дзіця, паставіў яго сярод іх
И призвавши Исусъ, дитя, поставилъ его впосредку ихъ •
і сказаў: «Сапраўды кажу вам, калі не навернецеся і не станеце як дзеці, не ўвойдзеце ў Валадарства Нябеснае.
И рекъ: правдиве мовлю вамъ, если не обернетесе, и не будете яко дети, не ввойдете в Королевъство Небесное •
Таму той, хто прынізіць сябе, як дзіця гэтае, той будзе большым у Валадарстве Нябесным.
Которий бо ся унижить яко дитя тое, тотъ больший ест в Королевъстве Небесномъ •
І калі хто прымае адно такое дзіця ў імя Маё, той Мяне прымае.
И которий кольвекъ прииметь дитя таковое во имя Мое, Мене приймуеть • [2]
А хто спакусіць аднаго з малых гэтых, якія вераць у Мяне, таму лепш павесіць на шыю млынавы камень і патапіць у марской глыбіні.
А которий если згоршить, одного з малыхъ веруючихъ в Мене, лепей ест ему, бы повешоно жорновъ осельскую на шии его, и утонулъ въ глубокосьти моръской • [3]
Гора свету праз спакусы, бо спакусы павінны прыйсці; але гора таму чалавеку, праз якога прыходзіць спакуса!
Беда сьвету от згоршенья, потреба бо есьть прийти згоршеньемъ, а ведь же беда чоловеку тому, через которого згоршенье приходіть •
Калі ж рука твая ці нага твая спакушае цябе, адсячы яе і адкінь ад сябе. Лепш табе ўвайсці ў жыццё аднарукім ці кульгавым, чым з абедзвюма рукамі ці абедзвюма нагамі быць кінутым у вечны агонь.
А если рука твоя або нога твоя згоршаеть тебе, отсечи ее, и кинь от себе, лепши тобе ест ввойти в животъ хромому або уломному, нижли две руки и две ноги маючи, вкиненому быті въ огонь вечный • [4]
І калі цябе спакушае тваё вока, вырві яго і адкінь ад сябе. Лепш табе аднавокім увайсці ў жыццё, чым з двума вачыма быць кінутым у геену вогненную.
И есьли око твое згоршаеть тебе, выйми его и кинь от себе, лепши тобе ест зъ одным окомъ в животъ ввойти, нижли две очи маючи, вкиненому быті в муку огненую •
Глядзіце, не пагарджайце ніводным з тых малых, бо кажу вам, што анёлы іхнія ў нябёсах заўсёды бачаць аблічча Айца Майго, які ў нябёсах.
Стережите, бы не взгоржалисьте одного з малыхъ тыхъ, мовлю бо вам ижъ Аньгели ихъ на небесехъ завжды видять лицо Отца Моего Небесного • [5]
[отсутсвует]
Пришолъ бо Сынъ Человечий [взыскати и] заховати згубленого • [6]
Як вы думаеце? Калі ў нейкага чалавека было сто авечак, і адна з іх заблукала, ці не пакіне ён дзевяноста дзевяць у гарах і не пойдзе шукаць тую, што заблукала?
Што ся вамъ здасьть, если будеть у некоторого человека сто овецъ, и заблудить одна з нихъ, не оставить ли деветидесятъ и девети на горахъ, и шодъши ищеть заблужоное?[7]
Калі ж удасца знайсці яе, сапраўды кажу вам, ён радуецца ёй больш, чым дзевяноста дзевяці, якія не заблукалі.
И если будеть найдеть ее, правдиве мовлю вамъ, ижъ радуеться з нее больши, нижли зъ деветидесять и девети, не заблудившиъх •
Так няма волі вашага Айца, які ў нябёсах, каб загінуў адзін з тых малых.
Такъ не есьть воля передъ Отцомъ вашимъ Небесънымъ, бы згинулъ одинъ з малыхъ тыхъ •
Калі зграшыць супраць цябе брат твой, пайдзі і дакары яго сам-насам. Калі паслухаецца цябе, то ты здабыў свайго брата.
Есьли зъгрешить противъ тебе братъ твой, иди обличи его межи собою и тымъ однымъ, есьли тебе услухаеть, зыскалъ еси брата твоего • [8]
Калі ж не паслухаецца, вазьмі з сабою яшчэ аднаго ці двух, каб вуснамі двух ці трох сведкаў пацвердзілася кожнае слова.
А есьли тебе не услухаеть, озьми з собою засе одного або двухъ, бы при усьтехъ двухъ або трехъ сьветъкохъ станула кажъдая мова • [9]
Калі ж не паслухаецца іх, скажы Касцёлу. А калі і Касцёла не паслухаецца, то няхай ён будзе для цябе як язычнік і мытнік.
Есьли пакъ не усълухаеть ихъ, поведь церкъви, а есьли и церкъви ослухаетъца, нехай будеть тобе ижъ поганинъ и мытъникъ •
Сапраўды кажу вам: што вы звяжаце на зямлі, тое будзе звязана ў небе, і што развяжаце на зямлі, тое будзе развязана ў небе.
Правдиве бо мовълю вамъ, што кольвекъ зъвяжете на землі, будет связано на небе, и што кольвекъ розвяжете на землі, будеть розвязано на небе •
Сапраўды таксама кажу вам, што калі двое з вас на зямлі згодна прасілі б аб чым-небудзь, то станецца ім ад Айца Майго, які ў нябёсах.
Засе правдиве мовлю вамъ: ижъ есьли два з васъ зозволяться на земъли каждая речъ о которую кольвекъ попросять, будеть имъ от Отца Моего Которий на небе •
Бо, дзе двое ці трое сабраліся ў імя Маё, там Я ёсць сярод іх».
Где бо суть два або три собрани во имя Мое, тамъ естомъ впосредъку их •
Тады Пётр падышоў да Езуса і сказаў Яму: «Пане, калі мой брат зграшыць супраць мяне, колькі разоў я павінен прабачаць яму? Ці аж сем разоў?»
Тогды приступивши к Нему Петъръ, рекъ: Пане, колько кроть есьли согрешить противъ мене братъ мой, и отпущу ему, до семи кроть ли?[10]
Езус адказаў яму: «Не кажу табе, што аж сем разоў, але ажно семдзесят сем разоў».
Мовилъ ему Исусъ, не мовлю тобе до семи кроть, але до семидесятъ кроть семи •
Таму Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які захацеў разлічыцца са сваімі слугамі.
Того деле приподобилосе Королевъство Небесное, чоловеку королю, которий въсхотелъ розмавлятисе[11] о слове з челядниками своими •
Калі ён пачаў разлічвацца, прывялі да яго аднаго, які вінен быў яму дзесяць тысячаў талантаў.
И почовъши ему розмавлятисе, привели ему одного долъжного, десетьматисечъма талантовъ • [12]
Паколькі той не меў чым заплаціць, то гаспадар загадаў прадаць яго і жонку, і дзяцей, і ўсё, што ён меў, і заплаціць.
Не могучому пакъ ему отдати, велелъ его панъ его продати, и жону его и дети, и все што кольвекъ мелъ, и отдаті •
Тады, упаўшы, слуга кланяўся перад ім і казаў: “Будзь велікадушны да мяне, і ўсё табе аддам”.
Падши прото челядникъ тотъ, кланяючисе ему мовилъ: пане, потерпи мне, а все тобе отдамъ •
Гаспадар, злітаваўшыся над гэтым слугой, адпусціў яго і дараваў яму доўг.
И умилосердилъсе панъ челядника того, пусьтилъ его, и долъгъ отпустилъ ему •
А калі гэты слуга выйшаў, знайшоў аднаго з сабратоў сваіх, які вінен быў яму сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: “Аддай мне, што вінен!”
А вышедши челядникъ тотъ, нашолъ одного з товаришовъ своихъ, которий былъ долъжонъ ему сто грошей, и поймавши его давилъ, мовечи: дай ми чимъ мі еси должонъ •
Тады сабрат яго ўпаў да ног ягоных і прасіў яго, кажучы: “Будзь велікадушны да мяне, і аддам табе”.
Падші прото товаріш его на ногі его, просечі его, мовілъ: потерпі мне, а все отдам тобе •
Аднак той не захацеў, але пайшоў і пасадзіў яго ў вязніцу, пакуль не аддасць доўгу.
Онъ пак не хотелъ, але ведши всадилъ его в темницу, докуль отдасьть долъгъ •
Ягоныя сабраты, убачыўшы, што здарылася, засмуціліся вельмі і, прыйшоўшы, расказалі гаспадару свайму ўсё, што сталася.
И увідевші товаріші его бывшое, зжалили се вельми, и пришодши сказали пану своему все бывшое •
Тады гаспадар паклікаў яго і сказаў: “Нягодны слуга, увесь твой доўг я дараваў табе, таму што ты папрасіў мяне.
Тогды призвавші его панъ его, мовилъ ему: челядънику злый, весь долъгъ оный отпусьтиломъ тобе, поневажъ упросилось ме •
Ці ж не належала і табе змілавацца над сабратам тваім, як і я змілаваўся над табою?”
Не слушало ль и тобе змиловатьсе над товаришомъ своимъ, якъ и я над тобою змиловаломсе?
І, разгневаўшыся, гаспадар ягоны аддаў яго катам, пакуль не верне яму ўсяго доўгу.
И розгневавшисе панъ его, выдалъ его катомъ, докуль отдасьть весь долъгъ его •
Так і Айцец Мой Нябесны зробіць вам, калі кожны з вас ад сэрца не даруе брату свайму».
Такъ и Отецъ Мой Небесный учинить вамъ, есьли не отпусьтите кождый брату своему зъ серцъ вашихъ зъгрешенья ихъ •
