Мацьвея 9 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага

 
 

Увайшоўшы ў човен, Ён пераправіўся на другі бераг і прыйшоў у свой горад.
 
И вшедши в лодью отышол, и прішолъ въ Свой городъ • [1]

Прынеслі да Яго паралізаванага, пакладзенага на ложы. Убачыўшы іхнюю веру, Езус сказаў паралізаванаму: «Будзь адважным, сыне, адпускаюцца твае грахі».
 
И ото принесли Ему зрослабленымі жіламі на коровати лежачого, и увидевши Исусъ веру их, рекъ розъслабленому, уфай детя, отпущаютисе грехи твои • [2]

Тады некаторыя кніжнікі сказалі самі сабе: «Ён блюзнерыць».
 
И ото некоторие з учоных рекли в собе, Тотъ блюзнит •

А Езус, ведаючы іхнія думкі, сказаў: «Навошта задумваеце зло ў сэрцах вашых?
 
И увидевши Исусъ помышленья их, рекъ, для чого вы мыслите лихое в сердцах своих?

Бо што лягчэй? Сказаць: “Адпускаюцца твае грахі” ці сказаць: “Устань і хадзі”?
 
Што бо ест лацней речи, отпущаютися грехі, або речи въстань и ходи?

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі». Тады сказаў паралізаванаму: «Устань, вазьмі ложа сваё і ідзі дадому».
 
Але вы ведалисте, ижъ владность мае Сынъ Чоловечий на земли отпущати грехи • Тогды мовил розъслабленному: встань, озми свою коровать, и иди в дом твой •

Той устаў і пайшоў дадому.
 
И въставши [вземъ коровать свою], и шол в дом свои •

А людзі, убачыўшы гэта, спалохаліся і праславілі Бога, які даў такую ўладу людзям.
 
А увидевши тижбы здивлялися, и славили Бога, давшого владъность таковую людем •

Калі Езус адыходзіў адтуль, убачыў чалавека, які сядзеў на мытні, якога звалі Мацвей, і сказаў яму: «Ідзі за Мною». Той устаў і пайшоў за Ім.
 
И проходечи Исусъ оттуле увиделъ чоловека седячого на мыте, Матфея названого, и мовилъ ему, за Мною иди, и въставши за Нім шолъ • [3]

Калі Езус быў за сталом у доме, многія мытнікі і грэшнікі прыйшлі і занялі месца за сталом з Ім і вучнямі Ягонымі.
 
И сталосе Он седелъ в дому, и ото многие мытники и грешники пришедши седели съ Исусомъ и съ учениками Его •

Убачыўшы гэта, фарысеі казалі вучням Яго: «Чаму Настаўнік ваш есць з мытнікамі і грэшнікамі?»
 
И увидевши фарисеи, мовили ученикомъ Его: чому з мытъники и з грешники Учитель вашъ ест и пьеть • [4]

Ён жа, пачуўшы гэта, сказаў ім: «Не здаровым патрэбны лекар, а хворым.
 
А Исусъ услышавши, рекъ имъ: непотребуют здоровые лекаря, але форые •

Пайдзіце, навучыцеся, што значыць: “міласэрнасці хачу, а не ахвяры”, бо Я прыйшоў заклікаць не праведнікаў, а грэшнікаў».
 
Шодши на учитеся, што ест милосердья хочу, а не оферы[5] • Не прішолом бо призывати справедливых, але грешнікі[6] на покаянье •

Вучні Янавы прыйшлі да Яго і сказалі: «Чаму мы і фарысеі посцім шмат, а Твае вучні не посцяць?»
 
Тогды приступили к Нему ученики Иоановы мовечи: чому мы и фарисеи постимсе часто, а ученики твои не постятся •

А Езус сказаў ім: «Ці могуць быць у жалобе госці на вяселлі, пакуль з імі жаніх? Але прыйдуць дні, калі будзе забраны ад іх жаніх, і тады будуць пасціць.
 
И рекъ имъ Исусъ: чили могуть сынове свадебные[7] плакаті, докоторого часу с німі ест жених? Лечъ приидут дъни гды отоимется от них жених, и тогды постяться •

Ніхто не прышывае латы з нябеленага палатна да старой вопраткі, бо прышытае рве вопратку, і дзіра робіцца яшчэ горшай.
 
Нихто бо не вставляет уставкою шмата небеленого къ одежи ветхой, возметь бо конецъ свои от одежи, и горши дира будеть • [8]

Не ўліваюць таксама маладое віно ў старыя мяхі. Інакш разрываюцца мяхі, і віно выліваецца, і мяхі прападаюць. Але маладое віно ўліваюць у новыя мяхі, тады захоўваецца і тое, і другое».
 
Ни пакъ вливают вина нового в сумы ветхие, а если пакъ не такъ, то пропукнутся сумы, и вино прольется и сумы погинуть, але вливають вино новое, въ сумы новые и обое зблюдется •

Калі гаварыў з імі, падышоў да Яго адзін кіраўнік і, пакланіўшыся Яму, сказаў: «Дачка мая толькі што памерла; але прыйдзі, ускладзі на яе руку сваю, і яна будзе жыць».
 
Тое Ему мовечи къ нимъ, ото князь нейкий пришодші, кланялся Ему, мовечи: иж дочка моя нине умерла, але пришедши възложи на нее руку Свою, и оживеть • [9]

Тады Езус падняўся і разам са сваімі вучнямі пайшоў за ім.
 
И въставши Исусъ, шолъ за нимъ, и ученики Его •

І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў цярпела на крывацёк, падышла ззаду і дакранулася да краю Ягонага плашча,
 
А ото жона кровоплынливая от дванадцаті летъ, приступивши зъзаду, дотъкнулася краю одежи Его • [10]

бо казала сабе: «Калі толькі дакрануся да Ягонага плашча, выздаравею».
 
Мовіла бо в собе: если только дотъкнуся одежи Его, здорова буду •

А Езус павярнуўся і, убачыўшы яе, сказаў: «Будзь адважнай, дачка, вера твая ўратавала цябе». З таго часу жанчына выздаравела.
 
Ісусъ пак обернувшися и увідевши ее, рекъ: уфай дочъко, вера твоя уздоровила тебе, и зъдорова была жона от тое годины •

Калі Езус увайшоў у дом кіраўніка, Ён убачыў жалейнікаў і ўзрушаны натоўп
 
И пришолъ Исусъ в дом княжий, и увидевши писчъки и тижбу голчачи •

і сказаў: «Выйдзіце, бо дзяўчынка не памерла, а спіць». І насміхаліся з Яго.
 
Мовилъ имъ, отыйдите, не умерла бо девка але спіть,[11] і ругалісе Ему •

А калі натоўп вывелі, Ён увайшоў, узяў дзяўчынку за руку, і яна ўстала.
 
А гды выгнана была тіжба вшедши унялъ ее за руку, и въстала девка •

Тады разышлася пра гэта пагалоска па ўсёй гэтай зямлі.
 
И вышла весть тая по всей земли той •

Калі Езус адыходзіў адтуль, ішлі за Ім двое сляпых, якія крычалі: «Змілуйся над намі, Сыне Давіда!»
 
И проходечи оттуль Исусу, шли за Нимъ два слепых верещачи і мовечі, змилуйсе над намі [Исусе] Сыне Давыдовъ •

Калі ж Ён прыйшоў у дом, сляпыя падышлі да Яго, а Езус сказаў ім: «Ці верыце, што Я магу зрабіць гэта?» Яны адказалі Яму: «Так, Пане».
 
Пришедши пакъ ему в домъ, приступили к Нему слепые, и мовилъ им Исусъ, веруете ли ижъ могу то учиниті? Мовіли Ему, так Пане •

Тады Ён дакрануўся да іхніх вачэй і сказаў: «Няхай станецца вам паводле веры вашай».
 
Тогъды дотъкнулся очью их мовечи, по вере вашой нехай будеть вамъ •

І адкрыліся іхнія вочы. Але Езус строга наказаў ім: «Глядзіце, каб ніхто не даведаўся».
 
И отворилися очи им, и заказалъ имъ Исусъ, мовечи: стережитесе бы нихто неведалъ •

Аднак яны, калі выйшлі, абвясцілі пра гэта па ўсёй той зямлі.
 
А они вышедши розславіли Его по всей землі той •

Калі ж тыя выходзілі, прывялі да Езуса нямога чалавека, апанаванага злым духам.
 
Тым пак отшедшимъ, ото привели к Нему чоловека, немого бешоного • [12]

І калі злы дух быў выгнаны, нямы пачаў гаварыць, а людзі казалі са здзіўленнем: «Ніколі не было такога ў Ізраэлі!»
 
І повыгнаньи беса, промовилъ немый, и дивилися тижбы мовечи, ижъ николи не являлосе такъ в Израилю •

А фарысеі казалі: «Князем злых духаў Ён выганяе злых духаў».
 
А фарисеи мовили, черезъ князя бесовъского выгоняет бесы • [13]

І хадзіў Езус па ўсіх гарадах і паселішчах, навучаючы ў іхніх сінагогах, абвяшчаючы Евангелле Валадарства і вылечваючы ўсялякую хваробу і ўсялякую немач.
 
И проходилъ Исусъ городы вси и веси учачи в згромаженьяхъ ихъ,[14] и оповедаючі Евангелие Королевъства і уздоровляючи каждую немоцъ, и каждую хоробу в людех •

Убачыўшы натоўпы людзей, Ён змілаваўся над імі, бо яны былі знясіленыя і пакінутыя, як авечкі без пастыра.
 
Усидевши пакъ тижбы, умилосердилъсе их, ижъ были стривожени и роскидани, якъ овцы немаючие пастыря • [15]

Тады Ён сказаў вучням сваім: «Жніво сапраўды вялікае, ды работнікаў мала;
 
Тогды мовилъ ученикомъ Своим, жниво исте велікое, лечъ роботніковъ мало •

таму прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніво сваё».
 
Молитесе прото Пану жнива, ижбы выпъхнулъ роботники на жъниво Свое •