Мацьвея 9 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Васіля Цяпінскага
І Ён, увайшоўшы ў лодку, пераплыў у Свой горад.
И вшедши в лодью отышол, и прішолъ въ Свой городъ • [1]
І вось, прынесьлі да Яго паралізаванага, пакладзенага на пасьцелі. І ўбачыўшы веру іхнюю, Ісус сказаў паралізаванаму: мацуйся, сыне! даруюцца табе грахі.
И ото принесли Ему зрослабленымі жіламі на коровати лежачого, и увидевши Исусъ веру их, рекъ розъслабленому, уфай детя, отпущаютисе грехи твои • [2]
І вось, некаторыя кніжнікі сказалі самі сабе: Ён блюзьнерыць.
И ото некоторие з учоных рекли в собе, Тотъ блюзнит •
А Ісус, ведаючы помыслы іхнія, сказаў: навошта вы намышляеце ліхое ў сэрцах вашых?
И увидевши Исусъ помышленья их, рекъ, для чого вы мыслите лихое в сердцах своих?
бо што лягчэй сказаць: «даруюцца табе грахі», альбо сказаць: «устань і хадзі»?
Што бо ест лацней речи, отпущаютися грехі, або речи въстань и ходи?
Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — тады кажа паралізаванаму: устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі дахаты.
Але вы ведалисте, ижъ владность мае Сынъ Чоловечий на земли отпущати грехи • Тогды мовил розъслабленному: встань, озми свою коровать, и иди в дом твой •
І той устаў, узяў пасьцель сваю, і пайшоў дахаты.
И въставши [вземъ коровать свою], и шол в дом свои •
А людзі, убачыўшы гэта, дзіву даліся і праславілі Бога, Які даў такую ўладу людзям.
А увидевши тижбы здивлялися, и славили Бога, давшого владъность таковую людем •
Праходзячы адтуль, убачыў Ісус чалавека, што сядзеў на мытні, якога звалі Мацьвей, і кажа яму: ідзі за Мною. І ўстаў той і пайшоў за Ім.
И проходечи Исусъ оттуле увиделъ чоловека седячого на мыте, Матфея названого, и мовилъ ему, за Мною иди, и въставши за Нім шолъ • [3]
І сталася, калі Ісус узьляжаў у доме, вось, многія мытнікі і грэшнікі прыйшлі і ўзьлеглі зь Ім і вучнямі Ягонымі.
И сталосе Он седелъ в дому, и ото многие мытники и грешники пришедши седели съ Исусомъ и съ учениками Его •
І ўбачыўшы гэта, фарысэі сказалі вучням Ягоным: навошта Настаўнік ваш есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?
И увидевши фарисеи, мовили ученикомъ Его: чому з мытъники и з грешники Учитель вашъ ест и пьеть • [4]
А Ісус, пачуўшы гэта, сказаў ім: не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя;
А Исусъ услышавши, рекъ имъ: непотребуют здоровые лекаря, але форые •
ідзеце, навучэцеся, што азначае: «міласьці хачу, а не ахвяры», бо Я прыйшоў заклікаць не праведнікаў, а грэшнікаў да пакаяньня.
Шодши на учитеся, што ест милосердья хочу, а не оферы[5] • Не прішолом бо призывати справедливых, але грешнікі[6] на покаянье •
Тады прыходзяць да Яго вучні Янавыя і кажуць: чаму мы і фарысэі посьцім многа, а Твае вучні ня посьцяцца?
Тогды приступили к Нему ученики Иоановы мовечи: чому мы и фарисеи постимсе часто, а ученики твои не постятся •
І сказаў ім Ісус: ці могуць засмучацца сыны харомаў шлюбных, пакуль зь імі малады? Але прыйдуць дні, калі адымецца ў іх малады, і тады будуць пасьціцца.
И рекъ имъ Исусъ: чили могуть сынове свадебные[7] плакаті, докоторого часу с німі ест жених? Лечъ приидут дъни гды отоимется от них жених, и тогды постяться •
І ніхто не прышывае латкі зь нябеленага палатна да старой адзежыны; бо зноў прышытае аддзярэцца ад старога, і дзірка будзе яшчэ горшая.
Нихто бо не вставляет уставкою шмата небеленого къ одежи ветхой, возметь бо конецъ свои от одежи, и горши дира будеть • [8]
Ня ўліваюць таксама віна маладога ў мяхі старыя; а інакш дзяруцца мяхі, а віно маладое ўліваюць у новыя мяхі, і зьберагаецца і тое і другое.
Ни пакъ вливают вина нового в сумы ветхие, а если пакъ не такъ, то пропукнутся сумы, и вино прольется и сумы погинуть, але вливають вино новое, въ сумы новые и обое зблюдется •
Калі Ён ім гэта казаў, вось, прыйшоў нейкі начальнік і, кланяючыся Яму, казаў: дачка мая толькі што памерла; але прыйдзі, ускладзі на яе руку Тваю, і яна будзе жыць.
Тое Ему мовечи къ нимъ, ото князь нейкий пришодші, кланялся Ему, мовечи: иж дочка моя нине умерла, але пришедши възложи на нее руку Свою, и оживеть • [9]
І ўстаўшы, Ісус пайшоў за ім, і вучні Ягоныя.
И въставши Исусъ, шолъ за нимъ, и ученики Его •
І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў пакутавала ад крывацечы, падышоўшы ззаду, кранулася краю вопраткі Ягонай,
А ото жона кровоплынливая от дванадцаті летъ, приступивши зъзаду, дотъкнулася краю одежи Его • [10]
бо яна казала сама сабе: калі толькі дакрануся да вопраткі Ягонай, выздаравею.
Мовіла бо в собе: если только дотъкнуся одежи Его, здорова буду •
А Ісус, абярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: мацуйся, дачка! вера твая ўратавала цябе. І выздаравела жанчына з таго часу.
Ісусъ пак обернувшися и увідевши ее, рекъ: уфай дочъко, вера твоя уздоровила тебе, и зъдорова была жона от тое годины •
А як прыйшоў Ісус у начальнікаў дом і ўбачыў жалейнікаў і зьбянтэжаны люд,
И пришолъ Исусъ в дом княжий, и увидевши писчъки и тижбу голчачи •
сказаў ім: выйдзіце; бо не памерла дзяўчына, а сьпіць. І насьміхаліся зь Яго.
Мовилъ имъ, отыйдите, не умерла бо девка але спіть,[11] і ругалісе Ему •
Калі ж людзі былі высланы, Ён, увайшоўшы, узяў яе за руку, і дзяўчына ўстала.
А гды выгнана была тіжба вшедши унялъ ее за руку, и въстала девка •
І разьнеслася вестка пра гэта па ўсёй зямлі той.
И вышла весть тая по всей земли той •
І калі ішоў адтуль Ісус, ішлі за Ім двое сьляпых і крычалі: памілуй нас, Ісусе, Сыне Давідаў!
И проходечи оттуль Исусу, шли за Нимъ два слепых верещачи і мовечі, змилуйсе над намі [Исусе] Сыне Давыдовъ •
І калі Ён прыйшоў у дом, прыступілі да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: ці верыце, што Я магу зрабіць гэта? Яны кажуць Яму: так, Госпадзе!
Пришедши пакъ ему в домъ, приступили к Нему слепые, и мовилъ им Исусъ, веруете ли ижъ могу то учиниті? Мовіли Ему, так Пане •
Тады Ён крануўся вачэй іхніх і сказаў: па веры вашай хай будзе вам.
Тогъды дотъкнулся очью их мовечи, по вере вашой нехай будеть вамъ •
І адкрыліся вочы ў іх; і строга наказаў ім Ісус: глядзеце, каб ніхто не даведаўся.
И отворилися очи им, и заказалъ имъ Исусъ, мовечи: стережитесе бы нихто неведалъ •
А яны, выйшаўшы, расказалі пра Яго па ўсёй зямлі той.
А они вышедши розславіли Его по всей землі той •
Калі ж тыя выходзілі, вось, прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага дэманам.
Тым пак отшедшимъ, ото привели к Нему чоловека, немого бешоного • [12]
І калі дэман быў выгнаны, нямы пачаў гаварыць. І люд, дзіву даючыся, казаў: ніколі ня было такога явішча ў Ізраілі.
І повыгнаньи беса, промовилъ немый, и дивилися тижбы мовечи, ижъ николи не являлосе такъ в Израилю •
А фарысэі казалі: сілаю князя дэманскага выганяе Ён дэманаў.
А фарисеи мовили, черезъ князя бесовъского выгоняет бесы • [13]
І хадзіў Ісус па ўсіх гарадах і па селішчах, вучачы ў сынагогах іхніх, прапаведуючы Дабравесьце Царства і ацаляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у людзях.
И проходилъ Исусъ городы вси и веси учачи в згромаженьяхъ ихъ,[14] и оповедаючі Евангелие Королевъства і уздоровляючи каждую немоцъ, и каждую хоробу в людех •
Бачачы людзей, Ён умілажаліўся зь іх, бо яны былі зьнясіленыя і пакінутыя, як авечкі без пастуха.
Усидевши пакъ тижбы, умилосердилъсе их, ижъ были стривожени и роскидани, якъ овцы немаючие пастыря • [15]
Тады кажа вучням Сваім: жніва многа, ды работнікаў мала;
Тогды мовилъ ученикомъ Своим, жниво исте велікое, лечъ роботніковъ мало •
дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніво Сваё.
Молитесе прото Пану жнива, ижбы выпъхнулъ роботники на жъниво Свое •
