Мацьвея 19 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Васіля Цяпінскага
І сталася, калі Ісус закончыў словы гэтыя, дык выйшаў з Галілеі і прыйшоў у межы Юдэйскія, па той бок Ярдана.
И было гды сконъчилъ Исусъ слова тые, перешолъ з Галилеи, и пришолъ въ границы Юдъские, на оный берегъ Ердана • [1]
За Ім сьледам пайшло шмат людзей, і Ён ацаліў іх там.
И шли за Нимъ тижбы многие, и уздоровилъ ихъ тамъ •
І падступіліся да Яго фарысэі і, спакушаючы Яго, казалі Яму: ці з усякай прычыны дазволена чалавеку разводзіцца з жонкай сваёю?
И приступили к Нему фарисеи кусячи Его, и мовилі Ему: есьлі годиться человеку опусьтити жону свою про каждую причину?
Ён сказаў ім у адказ: ці ня чыталі вы, што Творца спачатку стварыў іх мужчынаю і жанчынаю?
А Онъ отповедаючи, рекъ имъ: не читалисьте ль, ижъ учивъший спочатку мужский станъ и женъскій учинілъ ихъ ест?[2]
І сказаў: таму пакіне чалавек бацьку і маці і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое плоцьцю адною,
И рекъ: того деле оставить чоловекъ отца своего и матку и прильнеть к жене своей, и будуть два в тело одно,[3]
так што яны ўжо ня двое, а адна плоць. Значыцца, што Бог злучыў, таго чалавек хай не разлучае.
ижъ тежъ к тому не суть два, але тело одно • Што прото Богъ спояеть, чоловекъ нехай не розлучаеть •
Яны кажуць Яму: як жа Майсей запаведаў даваць разводны ліст і разводзіцца зь ёю?
Мовили Ему: што прото Моисей приказалъ, дати листъ розъводный и отпусьтить ее • [4]
Ён кажа ім: Майсей, з прычыны жорсткага сэрца вашага, дазволіў вам разводзіцца з жонкамі вашымі; а спачатку ня было так.
Мовилъ имъ: ижъ Моисей про тьвердосьть серца вашого, велелъ вамъ опущати жоны ваши, лечъ спочатку не было такъ •
Але Я кажу вам: хто разьвядзецца з жонкаю сваёю не за распусту і ажэніцца з другою, той чыніць пералюб; і хто ажэніцца з разьведзенай, пералюб чыніць.
И мовлю вамъ: ижъ которий кольвекъ опусьтить жону свою, кромъ слова о чужоложъство и ожениться иною, чужоложить, и оженяючийся опусчоною, чужоложит • [5]
Кажуць Яму вучні Ягоныя: калі такі абавязак чалавека перад жонкаю, дык лепш не жаніцца.
Мовіли Ему ученики Его: есьли такая прічіна есьть человеку з женою, лепей есьть не женитьсе •
А Ён сказаў ім: ня ўсе разумеюць слова гэтае, а каму дадзена,
А Онъ рекъ имъ, не вси приимають слова того, але которимъ дано есьть •
бо ёсьць скапцы, якія з лона матчынага нарадзіліся так; і ёсьць скапцы, якія выпакладаны людзьмі; і ёсьць скапцы, якія зрабілі самі сябе скапцамі дзеля Царства Нябеснага. Хто можа ўцяміць, няхай уцяміць.
Суть бо чищенъцы, которие з черева маткі родилисе такъ, и суть чищенъцы, которие зчисьтилисе от людей, и суть чищенъцы, которие сказили сами себе, Королевъства деле Небесного, могучий пріняті нехай пріймет •
Тады прыведзены былі да Яго дзеці, каб Ён усклаў на іх рукі і памаліўся; а вучні забаранялі ім.
Тогды привели к Нему дети, бы руки възложилъ на нихъ, и помолилъсе, лечъ ученики заказали имъ • [6]
Але Ісус сказаў: пусьцеце дзяцей і не заважайце ім прыходзіць да Мяне, бо такім належыць Царства Нябеснае.
А Исусъ рекъ имъ, занехайте детей, и не забороняйте имъ прийти ко Мне, таковыхъ бо есьть Королевъство Небесное •
І ўсклаўшы на іх рукі, пайшоў адтуль.
И възложивши на нихъ руки, отышолъ оттуле •
І вось, адзін нейкі, падышоўшы, сказаў Яму: Настаўнік Добры! што зрабіць мне добрага, каб мець жыцьцё вечнае?
И ото одинъ некоторий приступивши, рекъ Ему: Учителю добрий, што доброго учиню, бы меломъ животъ вечный?
А Ён сказаў яму: што ты называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог. Калі ж хочаш увайсьці ў жыцьцё вечнае, трымайся запаведзяў.
А Онъ рекъ ему, што Ме мовишь добримъ, нихто не добрий, только одинъ Богъ, а есьли хочешь въвойти до живота, заховай приказанья •
Кажа Яму: якіх? А Ісус сказаў: не забівай; ня чыні пералюбу; ня крадзь; ня сьведчы ілжыва;
Мовіл Ему, которіе? а Исусъ[7] рек, оные: не забъеш, не учініш чужоложства, не украдеш, не посьведчишъ лживе,[8]
шануй бацьку і маці; і: любі блізкага твайго, як самога сябе.
Чти отца и матку, и розмилуешсе ближнего своего якъ самъ себе •
Кажа Яму юнак: усё гэта захаваў я зь юнацтва майго: чаго яшчэ не хапае мне?
Мовилъ Ему молодецъ: всего того стерегломъ от молодосьти моее, и што есьми еще недокончилъ?
Сказаў яму Ісус: калі хочаш дасканалым быць, ідзі, прадай маёмасьць тваю і раздай убогім; і мець будзеш скарб на нябёсах; і прыходзь, і ідзі сьледам за Мною.
Рекъ ему Исусъ, есьли хочешъ досконалый быти, иди, продай именье твое и дай убогимъ, и мети маешъ скарбъ на небе, и иди въсьледъ Мене •
Пачуўшы слова гэтае, юнак адышоў замаркочаны, бо ў яго была вялікая маёмасьць.
А услышавши молодецъ слово, отышолъ смутячися, былъ бо маючи собранья много •
А Ісус сказаў вучням Сваім: праўду кажу вам, што цяжка багатаму ўвайсьці ў Царства Нябеснае;
А Исусъ рекъ ученикомъ Своимъ, правдиве мовлю вамъ, ижъ нелацъно богатый ввойдеть в Королевъство Небесное •
і яшчэ кажу вам: лягчэй вярблюду прайсьці празь ігольныя вушкі, чым багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.
Засе пакъ мовлю вамъ: ижъ лаценей есьть верблюду скрозь игленые уши пройти, нижли богатому в Королевство Боже ввойті •
Пачуўшы гэта, вучні Ягоныя вельмі зьдзівіліся і сказалі: дык хто ж можа ўратавацца?
А услышавши ученики Его, дивилися вельми, мовечи: хто прото можеть збавенъ быти?
А Ісус паглядзеў і сказаў ім: людзям гэта немагчыма, а Богу ўсё магчыма.
А возревши Исусъ, рекъ имъ: у людей то не можно есьть, лечъ у Бога все можно •
Тады Пётр, адказваючы, сказаў Яму: вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Табою; што ж будзе нам?
Тогды отповедаючи Петръ, рекъ Ему: ото мы оставилисмо все, и всьледъ Тебе пошлисмо, што прото будеть намъ?[9]
А Ісус сказаў ім: праўду кажу вам, што вы, хто пайшоў сьледам за Мною, — у новым жыцьці, калі сядзе Сын Чалавечы на троне славы Сваёй, сядзеце і вы на дванаццаці тронах судзіць дванаццаць каленаў Ізраілевых;
А Исусъ рекъ имъ, правдиве мовлю вамъ, иж вы идучие за Мною, в другомъ зроженью,[10] гды сядеть Сынъ Чоловечий на столицы славы Своее, сядете и вы на дванадцати столицахъ, судечи дванадцать поколеней Израилевых •
і кожны, хто пакіне дамы, альбо братоў, альбо сёстраў, альбо бацьку, альбо маці, альбо жонку, альбо дзяцей, альбо землі дзеля імя Майго, атрымае ў сто разоў больш і ўспадкуе жыцьцё вечнае.
И каждый которий оставитъ домъ, або братью або сестри, або отца або матку, або жону або дети, або рольи, имени Моего деле, сторако пріймет, и жівотъ вечный одедичит •
А многія першыя будуць апошнімі, і апошнія першымі.
Мъногіе пакъ будуть первые, посьледними, а посьледние, первыми •
