Мацьвея 14 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Васіля Цяпінскага
У той час Ірад тэтрарх пачуў погалас пра Ісуса
В тотъ часъ, услышалъ Иродъ, четвертиною владаючий, слухъ о Исусе • [1]
і сказаў служкам сваім: гэта Ян Хрысьціцель; ён паўстаў зь мёртвых, і таму цуды ўчыняюцца ім.
И рекъ слугамъ своимъ: то ест Иоанъ Креститель, тотъ вскресъ зъ мертвыхъ, и того деле моцы деються через него •
Бо Ірад, узяўшы Яна, зьвязаў яго і пасадзіў у цямніцу празь Ірадыяду, жонку Піліпа, брата свайго;
Ирод бо поимавши Иоана звязалъ его, и всадилъ в темницу, Иродыяды деле жоны Филипа брата своего • [2]
таму што Ян казаў яму: нельга табе мець яе.
Мовлялъ бо ему Иоанъ, не годитсе тобе мети ее • [3]
І хацеў яго забіць, але пабаяўся народу, бо яго ўважалі за прарока.
И хотечи его забити, боялъсе тижбы, же якъ пророка его мели •
А ў дзень народзін Ірада, скакала дачка Ірадыяды перад усімі і дагадзіла Іраду;
А дъню будучи нароженья Иродового, плесала дочка Иродыядина впосредъку, и угодила Ироду •
таму ён пад прысягаю абяцаў ёй даць, чаго толькі яна ні папросіць.
И затымъ с присегою прирекъ ей дати чого кольвекъ попросить •
А яна, падбухтораная маці сваёю, сказала: дай мне тут у місе галаву Яна Хрысьціцеля.
А она направлена от матки своее, дай ми рекла сезде на мисе голову Иоана Крестителя •
І засмуціўся цар; але дзеля прысягі і тых, што ўзьляжалі зь ім, загадаў даць ёй,
И фрасовнымъ былъ король, лечъ прісеги деле и для седячихъ с нимъ, велелъ дати ей •
і паслаў адцяць Яну галаву ў цямніцы.
И пославъши, сталъ Иоана в темницы •
І прынесьлі галаву яго ў місе, і далі дзяўчыне; а яна занесла маці сваёй.
И принесли голову его на мисе, и дано девце, и отнесла матце съвоей •
А вучні яго, прыйшоўшы, узялі яго цела і пахавалі яго;
И пришодши ученики его, взяли тело его, и погребли ест, и пришодши взвестили Исусу •
І пачуўшы, адплыў Ісус адтуль на лодцы ў пустэльнае месца адзін; а люд, пачуўшы пра тое, пайшоў за Ім з гарадоў пяшком.
А услышавши Исусъ, отышолъ оттуль в лодьи в пустое место одинъ, и услышавши тижбы, шли за Нимъ пеши зъ городовъ • [4]
І выйшаўшы, Ісус убачыў мноства людзей і пашкадаваў іх, і ацаліў хворых іх.
И вышодши Исусъ, увиделъ тижбу многую, и умілосердилъсе ихъ, и уздоровилъ немоцные ихъ •
Калі ж зьвечарэла, прыступілі да Яго вучні Ягоныя і сказалі: пустэльная тут мясьціна, і час ужо позьні; адпусьці людзей, каб яны пайшлі ў селішчы і купілі ежы сабе.
Позну пакъ будучи, приступили к Нему ученики Его, мовечи: пусто ест место, и година ужо мінула, отпусти тижбы, бы шодши въ веси купили корму собе •
Але Ісус сказаў ім: ня трэба ім ісьці, вы дайце ім есьці.
А Исусъ рекъ имъ: не потребуют отыйти, дайте имъ вы есъти •
Яны ж кажуць Яму: у нас тут толькі пяць хлябоў і дзьве рыбіны.
Они пакъ мовили Ему: не маемъ сезде, только пять хлебовъ и дьве рибы • [5]
Ён сказаў: прынясеце іх Мне сюды.
А Онъ рекъ, принесите Ми ихъ сюды •
І загадаў народу ўзьлегчы на траву і, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбіны, узьвёў вочы ў неба, дабраславіў, разламаў і даў хлябы вучням, а вучні — народу.
И велелъ тижбамъ сесъти на траве, и възявши пять хлебовъ, и дьве рибы, возревши на небо блогословилъ, и поламавъши, дал ученикомъ хлебы, а ученики тижбамъ •
І елі ўсе, і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў дванаццаць кашоў поўных;
И ели вси и насытилисе, и взяли остатки крохъ, дъванадцать кошовъ полныхъ •
а тых, што елі, было каля пяці тысяч чалавек, апроч жанчын і дзяцей.
А едучіхъ было мужовъ около пяти тысячей, кромя жон и детей •
І адразу прымусіў Ісус вучняў Сваіх увайсьці ў лодку і выправіцца раней за Яго на той бок, пакуль Ён адпусьціць людзей.
И на тыхъ местъ принутилъ Исусъ, ученики Свои въвойти в лодью, и упережати Его на ономъ берегу, докуль отпустить тижбы • [6]
І адпусьціўшы людзей, Ён узышоў на гару сам-насам памаліцца; і калі зьвечарэла, застаўся там адзін.
И отпустивши тижбы, взышолъ на гору один молитисе а позну будучі, оденъ былъ тамъ • [7]
А лодка была ўжо на сярэдзіне мора, і яе біла хвалямі, бо вецер быў супраціўны.
Лодья пакъ была посередъ моря метана волънами, былъ бо противъный ветръ •
А ў чацьвёртую варту ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па моры.
А въ четьвертую сторожу ночъную, шолъ къ німъ Исусъ ходечи по морю •
І вучні, убачыўшы Яго, што ішоў Ён па моры, сумеліся і казалі: гэта прывід; і ад страху закрычалі.
И увидевъши Его ученики по морю ходячого, стривожилися мовечи: ижъ облуда ест, и от страху закричали •
Але Ісус адразу загаварыў зь імі і сказаў: падбадзёрцеся; гэта Я, ня бойцеся.
И на тых местъ рекъ имъ Исусъ, мовечи: уфайте, Я естомъ не бойтесе •
Пётр сказаў Яму ў адказ: Госпадзе! калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе.
А отповедаючи Петръ, рекъ: Пане, есъли Ты еси, вели ми прійти к Тобе по водахъ •
А Ён сказаў: ідзі. І выйшаўшы з лодкі, Пётр пайшоў па вадзе, каб падысьці да Ісуса.
А Онъ рекъ, прийди, и вышедши з лодьи Петръ, ходилъ по водах, идучи къ Исусу •
але, бачачы моцны вецер, спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў: Госпадзе! уратуй мяне.
А увідевши ветръ моцный, узбоялсе, и почінаючи тонути, закричалъ, мовечи: Пане збав ме •
Ісус адразу, працягнуўшы руку, падтрымаў яго і кажа яму: малаверны! навошта ты засумняваўся?
И на тых местъ Исусъ, розпостерши руку, взялъ его, и мовилъ ему, мало верный, чомусь звутпилъ?
І калі ўвайшлі яны ў лодку, вецер аціх.
І вшодшім им в лодью, пересталъ ветръ •
А тыя, што ў лодцы былі, падышлі, пакланіліся Яму і сказалі: сапраўды, Ты Сын Божы.
Будучие пакъ в лодьи пришодши, поклонилися Ему, мовечи: правдиве Божий Сынъ еси •
І пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую.
І перешодши, пришли в землю Генисаретъсъкую •
І, пазнаўшы Яго, жыхары той мясьціны паслалі ва ўсё навакольле тое і прынесьлі да Яго ўсіх хворых,
И познавши Его мужи месца того, послали по всей стороне той и прінесли к Нему всі форые •
і прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю адзеньня Ягонага; і каторыя дакраналіся, ацаляліся.
И просили Его, бы только дотыкалися края одежи Его, и которыие кольвекъ дотыкалися, уздоровлены были •
