Мацьвея 9 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Цяпінскага
І, увайшоўшы ў човен, Ён пераплыў назад, і прыйшоў у Свой горад.
И вшедши в лодью отышол, и прішолъ въ Свой городъ • [1]
І вось, прынесьлі да Яго спараліжаванага, які ляжаў на ложку. І, бачачы веру іх, Ісус сказаў спараліжаванаму: «Будзь пэўным, дзіця! Адпускаюцца табе грахі твае».
И ото принесли Ему зрослабленымі жіламі на коровати лежачого, и увидевши Исусъ веру их, рекъ розъслабленому, уфай детя, отпущаютисе грехи твои • [2]
І вось, некаторыя з кніжнікаў сказалі самі ў сабе: «Ён блюзьніць».
И ото некоторие з учоных рекли в собе, Тотъ блюзнит •
І, бачачы думкі іхнія, Ісус сказаў: «Чаму злое вы падумалі ў сэрцах вашых?
И увидевши Исусъ помышленья их, рекъ, для чого вы мыслите лихое в сердцах своих?
Бо што лягчэй сказаць: “Адпускаюцца табе грахі”, ці сказаць: “Устань і хадзі”?
Што бо ест лацней речи, отпущаютися грехі, або речи въстань и ходи?
Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі», — кажа тады спараліжаванаму: «Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой».
Але вы ведалисте, ижъ владность мае Сынъ Чоловечий на земли отпущати грехи • Тогды мовил розъслабленному: встань, озми свою коровать, и иди в дом твой •
І, устаўшы, ён пайшоў у дом свой.
И въставши [вземъ коровать свою], и шол в дом свои •
Бачачы гэтае, натоўпы зьдзівіліся і славілі Бога, Які даў такую ўладу людзям.
А увидевши тижбы здивлялися, и славили Бога, давшого владъность таковую людем •
І, праходзячы адтуль, Ісус убачыў чалавека, які сядзеў на мытні, званага Мацьвеем, і кажа яму: «Ідзі за Мною». І ён, устаўшы, пайшоў за Ім.
И проходечи Исусъ оттуле увиделъ чоловека седячого на мыте, Матфея названого, и мовилъ ему, за Мною иди, и въставши за Нім шолъ • [3]
І сталася, як Ён узьлягаў у доме, вось, шмат мытнікаў і грэшнікаў, прыйшоўшы, узьляглі з Ісусам і вучнямі Ягонымі.
И сталосе Он седелъ в дому, и ото многие мытники и грешники пришедши седели съ Исусомъ и съ учениками Его •
І фарысэі, якія бачылі гэта, сказалі вучням Ягоным: «Дзеля чаго Настаўнік ваш есьць з мытнікамі і грэшнікамі?»
И увидевши фарисеи, мовили ученикомъ Его: чому з мытъники и з грешники Учитель вашъ ест и пьеть • [4]
А Ісус, пачуўшы, сказаў ім: «Не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, але хворыя.
А Исусъ услышавши, рекъ имъ: непотребуют здоровые лекаря, але форые •
Пайдзіце ж, навучыцеся, што значыць: “Міласэрнасьці хачу, а не ахвяры”. Бо Я прыйшоў не праведнікаў, але грэшнікаў клікаць да навяртаньня».
Шодши на учитеся, што ест милосердья хочу, а не оферы[5] • Не прішолом бо призывати справедливых, але грешнікі[6] на покаянье •
Тады прыходзяць да Яго вучні Янавы, кажучы: «Чаму мы і фарысэі шмат посьцім, а Твае вучні ня посьцяць?»
Тогды приступили к Нему ученики Иоановы мовечи: чому мы и фарисеи постимсе часто, а ученики твои не постятся •
І сказаў ім Ісус: «Ня могуць плакаць сыны вясельля, пакуль з імі жаніх. Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх жаніха, і тады будуць посьціць.
И рекъ имъ Исусъ: чили могуть сынове свадебные[7] плакаті, докоторого часу с німі ест жених? Лечъ приидут дъни гды отоимется от них жених, и тогды постяться •
Ніхто ж не прышывае латкі з новай тканіны да старога адзеньня, бо прышытае аддзярэцца ад адзеньня, і дзіра станецца большая.
Нихто бо не вставляет уставкою шмата небеленого къ одежи ветхой, возметь бо конецъ свои от одежи, и горши дира будеть • [8]
Не ўліваюць новага віна ў старыя мяхі, бо рвуцца мяхі, і віно выцякае, і мяхі гінуць; але новае віно ўліваюць у новыя мяхі, тады захоўваецца адно і другое».
Ни пакъ вливают вина нового в сумы ветхие, а если пакъ не такъ, то пропукнутся сумы, и вино прольется и сумы погинуть, але вливають вино новое, въ сумы новые и обое зблюдется •
Калі Ён гаварыў ім гэта, вось, падыйшоўшы, начальнік пакланіўся Яму, кажучы: «Дачка мая цяпер памірае, але прыйдзі, ускладзі на яе руку Тваю, і яна ажыве».
Тое Ему мовечи къ нимъ, ото князь нейкий пришодші, кланялся Ему, мовечи: иж дочка моя нине умерла, але пришедши възложи на нее руку Свою, и оживеть • [9]
І, устаўшы, Ісус пайшоў за ім, і вучні Ягоныя.
И въставши Исусъ, шолъ за нимъ, и ученики Его •
І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў хварэла на крывацечу, падыйшоўшы ззаду, дакранулася да крыса шаты Ягонай,
А ото жона кровоплынливая от дванадцаті летъ, приступивши зъзаду, дотъкнулася краю одежи Его • [10]
бо яна казала ў сабе: «Калі толькі дакрануся да шаты Ягонай, буду выратаваная».
Мовіла бо в собе: если только дотъкнуся одежи Его, здорова буду •
Ісус жа, павярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: «Будзь пэўная, дачка! Вера твая збавіла цябе». І жанчына ў тую ж гадзіну паздаравела.
Ісусъ пак обернувшися и увідевши ее, рекъ: уфай дочъко, вера твоя уздоровила тебе, и зъдорова была жона от тое годины •
І, прыйшоўшы ў дом начальніка і ўбачыўшы жалейнікаў і ўзрушаны натоўп,
И пришолъ Исусъ в дом княжий, и увидевши писчъки и тижбу голчачи •
Ісус сказаў ім: «Адыйдзіцеся, бо не памерла дзяўчынка, але сьпіць». І сьмяяліся з Яго.
Мовилъ имъ, отыйдите, не умерла бо девка але спіть,[11] і ругалісе Ему •
Калі ж вывелі натоўп, Ён, увайшоўшы, узяў яе за руку, і дзяўчынка ўстала.
А гды выгнана была тіжба вшедши унялъ ее за руку, и въстала девка •
І разыйшлася чутка пра гэта па ўсёй той зямлі.
И вышла весть тая по всей земли той •
І калі Ісус ішоў адтуль, ішлі за Ім два сьляпыя, крычучы і кажучы: «Зьлітуйся над намі, Сыне Давідаў!»
И проходечи оттуль Исусу, шли за Нимъ два слепых верещачи і мовечі, змилуйсе над намі [Исусе] Сыне Давыдовъ •
Калі ж Ён прыйшоў у дом, падыйшлі да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: «Ці вы верыце, што Я магу гэтае зрабіць?» Кажуць яму: «Так, Госпадзе!»
Пришедши пакъ ему в домъ, приступили к Нему слепые, и мовилъ им Исусъ, веруете ли ижъ могу то учиниті? Мовіли Ему, так Пане •
Тады Ён дакрануўся да вачэй іхніх, кажучы: «Паводле веры вашае няхай станецца вам».
Тогъды дотъкнулся очью их мовечи, по вере вашой нехай будеть вамъ •
І адчыніліся вочы іхнія. І Ісус грозна глянуў на іх, кажучы: «Глядзіце, каб ніхто ня ведаў».
И отворилися очи им, и заказалъ имъ Исусъ, мовечи: стережитесе бы нихто неведалъ •
А яны, выйшаўшы, шырылі вестку пра Яго па ўсёй той зямлі.
А они вышедши розславіли Его по всей землі той •
Калі ж тыя выходзілі, вось прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага дэманам.
Тым пак отшедшимъ, ото привели к Нему чоловека, немого бешоного • [12]
І, калі дэман быў выгнаны, нямы загаварыў, і натоўп зьдзіўляўся, кажучы: «Ніколі не здаралася гэткае ў Ізраілі».
І повыгнаньи беса, промовилъ немый, и дивилися тижбы мовечи, ижъ николи не являлосе такъ в Израилю •
А фарысэі казалі: «Праз князя дэманаў Ён выганяе дэманаў».
А фарисеи мовили, черезъ князя бесовъского выгоняет бесы • [13]
І абыходзіў Ісус усе гарады і мястэчкі, навучаючы ў сынагогах, і абвяшчаючы Эвангельле Валадарства, і аздараўляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у народзе.
И проходилъ Исусъ городы вси и веси учачи в згромаженьяхъ ихъ,[14] и оповедаючі Евангелие Королевъства і уздоровляючи каждую немоцъ, и каждую хоробу в людех •
Убачыўшы ж натоўпы, Ён зьлітаваўся над імі, што былі саслабелыя і расьцярушаныя, быццам авечкі, якія ня маюць пастуха.
Усидевши пакъ тижбы, умилосердилъсе их, ижъ были стривожени и роскидани, якъ овцы немаючие пастыря • [15]
Тады кажа вучням Сваім: «Сапраўды, жніво багатае, а работнікаў мала.
Тогды мовилъ ученикомъ Своим, жниво исте велікое, лечъ роботніковъ мало •
Дык прасіце Гаспадара жніва, каб выслаў работнікаў на жніво Сваё».
Молитесе прото Пану жнива, ижбы выпъхнулъ роботники на жъниво Свое •
