Мацьвея 18 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тую гадзіну падыйшлі вучні да Ісуса, кажучы: «Дык хто большы ў Валадарстве Нябесным?»
В тую годину, приступілі ученіки къ Исусу, мовечі: хто вжды больший ест в Королевъстве Небесномъ?[1]
І, паклікаўшы дзіцятка, Ісус паставіў яго пасярод іх
И призвавши Исусъ, дитя, поставилъ его впосредку ихъ •
і сказаў: «Сапраўды кажу вам: калі не навернецеся і ня станецеся, як дзеці, ня ўвойдзеце ў Валадарства Нябеснае.
И рекъ: правдиве мовлю вамъ, если не обернетесе, и не будете яко дети, не ввойдете в Королевъство Небесное •
Дык хто панізіць сябе, як гэтае дзіця, той большы ў Валадарстве Нябесным.
Которий бо ся унижить яко дитя тое, тотъ больший ест в Королевъстве Небесномъ •
І хто прыйме адно гэткае дзіцятка ў імя Маё, той Мяне прыймае.
И которий кольвекъ прииметь дитя таковое во имя Мое, Мене приймуеть • [2]
А хто згоршыць аднаго з малых гэтых, якія вераць у Мяне, такому лепш было б, каб павесілі млынавы камень на шыю ягоную і ўтапілі яго ў глыбіні мора.
А которий если згоршить, одного з малыхъ веруючихъ в Мене, лепей ест ему, бы повешоно жорновъ осельскую на шии его, и утонулъ въ глубокосьти моръской • [3]
Гора сьвету ад згаршэньняў, бо патрэбна, каб прыйшлі згаршэньні; але гора таму чалавеку, праз якога прыходзіць згаршэньне.
Беда сьвету от згоршенья, потреба бо есьть прийти згоршеньемъ, а ведь же беда чоловеку тому, через которого згоршенье приходіть •
Калі ж рука твая ці нага твая горшыць цябе, адсячы іх і кінь ад сябе: лепш табе ўвайсьці ў жыцьцё кульгавым ці калекаю, чым, маючы дзьве рукі або дзьве нагі, быць укінутым у агонь вечны.
А если рука твоя або нога твоя згоршаеть тебе, отсечи ее, и кинь от себе, лепши тобе ест ввойти в животъ хромому або уломному, нижли две руки и две ноги маючи, вкиненому быті въ огонь вечный • [4]
І калі вока тваё горшыць цябе, вырві яго і кінь ад сябе: лепш табе аднавокім увайсьці ў жыцьцё, чым, маючы двое вачэй, быць укінутым у геенну вогненную.
И есьли око твое згоршаеть тебе, выйми его и кинь от себе, лепши тобе ест зъ одным окомъ в животъ ввойти, нижли две очи маючи, вкиненому быті в муку огненую •
Глядзіце, не пагарджайце ані адным з малых гэтых, бо кажу вам, што анёлы іхнія ў небе заўсёды бачаць аблічча Айца Майго Нябеснага.
Стережите, бы не взгоржалисьте одного з малыхъ тыхъ, мовлю бо вам ижъ Аньгели ихъ на небесехъ завжды видять лицо Отца Моего Небесного • [5]
Бо Сын Чалавечы прыйшоў, каб збавіць тое, што загінула.
Пришолъ бо Сынъ Человечий [взыскати и] заховати згубленого • [6]
Як вы думаеце, калі б нейкі чалавек меў сто авечак, і адна з іх заблукала, ці, пакінуўшы дзевяноста дзевяць у гарах, ня пойдзе ён шукаць тую, што заблукала?
Што ся вамъ здасьть, если будеть у некоторого человека сто овецъ, и заблудить одна з нихъ, не оставить ли деветидесятъ и девети на горахъ, и шодъши ищеть заблужоное?[7]
І, калі станецца, што знойдзе яе, сапраўды кажу вам: ён узрадуецца з яе больш, чым з дзевяноста дзевяці, якія не заблукалі.
И если будеть найдеть ее, правдиве мовлю вамъ, ижъ радуеться з нее больши, нижли зъ деветидесять и девети, не заблудившиъх •
Гэтак няма волі Айца вашага, Які ў небе, каб загінуў адзін з малых гэтых.
Такъ не есьть воля передъ Отцомъ вашимъ Небесънымъ, бы згинулъ одинъ з малыхъ тыхъ •
Калі ж саграшыць супраць цябе брат твой, пайдзі і дакары яго між табою і ім адным; калі паслухаецца цябе, ты здабыў брата твайго.
Есьли зъгрешить противъ тебе братъ твой, иди обличи его межи собою и тымъ однымъ, есьли тебе услухаеть, зыскалъ еси брата твоего • [8]
Калі ж не паслухаецца, вазьмі з сабою яшчэ аднаго ці двух, каб вуснамі двух або трох сьведак змацавалася ўсякае слова.
А есьли тебе не услухаеть, озьми з собою засе одного або двухъ, бы при усьтехъ двухъ або трехъ сьветъкохъ станула кажъдая мова • [9]
Калі ж не пачуе, скажы царкве, а калі і царквы не пачуе, няхай будзе ён табе, як паганін і мытнік.
Есьли пакъ не усълухаеть ихъ, поведь церкъви, а есьли и церкъви ослухаетъца, нехай будеть тобе ижъ поганинъ и мытъникъ •
Сапраўды кажу вам: усё, што вы зьвяжаце на зямлі, будзе зьвязана ў небе, і што разьвяжаце на зямлі, будзе разьвязана ў небе.
Правдиве бо мовълю вамъ, што кольвекъ зъвяжете на землі, будет связано на небе, и што кольвекъ розвяжете на землі, будеть розвязано на небе •
Ізноў кажу вам, што калі двое з вас на зямлі згодзяцца адносна любой справы, дык што ні папросяць, станецца ім ад Айца Майго, Які ў небе.
Засе правдиве мовлю вамъ: ижъ есьли два з васъ зозволяться на земъли каждая речъ о которую кольвекъ попросять, будеть имъ от Отца Моего Которий на небе •
Бо дзе двое або трое сабраныя дзеля імя Майго, там Я сярод іх».
Где бо суть два або три собрани во имя Мое, тамъ естомъ впосредъку их •
Тады Пётар, падыйшоўшы да Яго, сказаў: «Госпадзе! Колькі разоў брат мой будзе грашыць супраць мяне, і я дарую яму? Ці да сямі разоў?»
Тогды приступивши к Нему Петъръ, рекъ: Пане, колько кроть есьли согрешить противъ мене братъ мой, и отпущу ему, до семи кроть ли?[10]
Кажа яму Ісус: «Не кажу табе: да сямі, але да сямідзесяці разоў па сем.
Мовилъ ему Исусъ, не мовлю тобе до семи кроть, але до семидесятъ кроть семи •
Дзеля гэтага Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які захацеў разрахавацца са слугамі сваімі.
Того деле приподобилосе Королевъство Небесное, чоловеку королю, которий въсхотелъ розмавлятисе[11] о слове з челядниками своими •
Калі ж пачаў ён рахавацца, прывялі да яго аднаго, які вінен быў дзесяць тысячаў талентаў.
И почовъши ему розмавлятисе, привели ему одного долъжного, десетьматисечъма талантовъ • [12]
А як ня меў што аддаць, пан ягоны загадаў прадаць яго, і жонку ягоную, і дзяцей, і ўсё, што меў, і заплаціць.
Не могучому пакъ ему отдати, велелъ его панъ его продати, и жону его и дети, и все што кольвекъ мелъ, и отдаті •
Тады слуга той, упаўшы, пакланіўся яму, кажучы: “Пане! Будзь доўгацярплівым да мяне, і ўсё табе аддам”.
Падши прото челядникъ тотъ, кланяючисе ему мовилъ: пане, потерпи мне, а все тобе отдамъ •
Пан, зьлітаваўшыся над слугою тым, адпусьціў яго і дараваў яму пазыку.
И умилосердилъсе панъ челядника того, пусьтилъ его, и долъгъ отпустилъ ему •
А слуга той, выйшаўшы, знайшоў аднаго з таварышаў сваіх, які вінен быў яму сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: “Аддай мне, што вінен”.
А вышедши челядникъ тотъ, нашолъ одного з товаришовъ своихъ, которий былъ долъжонъ ему сто грошей, и поймавши его давилъ, мовечи: дай ми чимъ мі еси должонъ •
Тады таварыш ягоны, упаўшы да ног яго, прасіў яго, кажучы: “Будзь доўгацярплівым да мяне, і ўсё аддам табе”.
Падші прото товаріш его на ногі его, просечі его, мовілъ: потерпі мне, а все отдам тобе •
А той не захацеў, але адыйшоўшы, кінуў яго ў вязьніцу, пакуль не аддасьць доўгу.
Онъ пак не хотелъ, але ведши всадилъ его в темницу, докуль отдасьть долъгъ •
Таварышы ягоныя, убачыўшы, што сталася, вельмі засмуціліся і, прыйшоўшы, паведамілі пану свайму ўсё, што сталася.
И увідевші товаріші его бывшое, зжалили се вельми, и пришодши сказали пану своему все бывшое •
Тады пан ягоны, паклікаўшы яго, кажа яму: “Злы слуга! Увесь твой доўг я дараваў табе, калі ты прасіў мяне.
Тогды призвавші его панъ его, мовилъ ему: челядънику злый, весь долъгъ оный отпусьтиломъ тобе, поневажъ упросилось ме •
Ці ж ня мусіў і ты зьлітавацца над таварышам тваім, як і я зьлітаваўся над табою?”
Не слушало ль и тобе змиловатьсе над товаришомъ своимъ, якъ и я над тобою змиловаломсе?
І, загневаўшыся, пан ягоны аддаў яго катам, пакуль не аддасьць яму ўсяго доўгу.
И розгневавшисе панъ его, выдалъ его катомъ, докуль отдасьть весь долъгъ его •
Так і Айцец Мой Нябесны ўчыніць вам, калі не даруе кожны з вас ад сэрца свайго брату свайму грахоў ягоных».
Такъ и Отецъ Мой Небесный учинить вамъ, есьли не отпусьтите кождый брату своему зъ серцъ вашихъ зъгрешенья ихъ •
