Мацьвея 18 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тую часіну прыступіліся да Езуса вучні, кажучы: Хто, думаеш, ёсьць большы ў валадарсьцьве нябесным?
В тую годину, приступілі ученіки къ Исусу, мовечі: хто вжды больший ест в Королевъстве Небесномъ?[1]
Езус, прыклікаўшы дзіцянё, паставіў пасярод іх
И призвавши Исусъ, дитя, поставилъ его впосредку ихъ •
і кажа: Сапраўды гавару вам, калі не навернецеся і не станеце як дзеці, ня ўвойдзеце ў валадарства нябеснае.
И рекъ: правдиве мовлю вамъ, если не обернетесе, и не будете яко дети, не ввойдете в Королевъство Небесное •
Дык хто-б паніжыў сябе, як гэта дзіцятка, той большы ў валадарсьцьве нябесным.
Которий бо ся унижить яко дитя тое, тотъ больший ест в Королевъстве Небесномъ •
І хто прыняў-бы адно гэткае дзіця ў імя маё, мяне прыймае.
И которий кольвекъ прииметь дитя таковое во имя Мое, Мене приймуеть • [2]
А хто-б згоршыў адно з гэтых малых, што ў мяне вераць, лепш яму, камень з мліна ўчапіць за шыю ды ўтапіць у глыбі марской.
А которий если згоршить, одного з малыхъ веруючихъ в Мене, лепей ест ему, бы повешоно жорновъ осельскую на шии его, и утонулъ въ глубокосьти моръской • [3]
Гора сьвету ад згаршэнняў; бо хоць мусяць прыйсці згаршэнні, аднакжа гора таму чалавеку, праз якога згаршэнне прыйходзіць.
Беда сьвету от згоршенья, потреба бо есьть прийти згоршеньемъ, а ведь же беда чоловеку тому, через которого згоршенье приходіть •
Калі-ж рука твая, або нага твая цябе горшыць, адатні яе ды адкінь ад сябе: лепш табе ўвайсьці ў жыцьцё калекім, ці кульгавым, чым, маючы абедзьве рукі або абедзьве нагі, быць укінутым у вагонь вечны.
А если рука твоя або нога твоя згоршаеть тебе, отсечи ее, и кинь от себе, лепши тобе ест ввойти в животъ хромому або уломному, нижли две руки и две ноги маючи, вкиненому быті въ огонь вечный • [4]
І калі вока тваё спакушае цябе, вырві яго і адкінь ад сябе: лепш табе з адным вокам увайсьці ў жыцьцё, чымся, маючы двое вачэй, быць укінутым у гэгэнну (gehennu) вагністую.
И есьли око твое згоршаеть тебе, выйми его и кинь от себе, лепши тобе ест зъ одным окомъ в животъ ввойти, нижли две очи маючи, вкиненому быті в муку огненую •
Глядзеце, каб не пагарджаць ніводным з гэтых малых, бо кажу вам, анёлы іх у небе заўсёды бачаць воблік Айца майго, каторы ёсьць у небе.
Стережите, бы не взгоржалисьте одного з малыхъ тыхъ, мовлю бо вам ижъ Аньгели ихъ на небесехъ завжды видять лицо Отца Моего Небесного • [5]
Сын бо чалавечы прыйшоў збавіць што было загінена.
Пришолъ бо Сынъ Человечий [взыскати и] заховати згубленого • [6]
Як вам здаецца? Калі-б у каго было сто авец і адна з іх заблукалася, то ці не пакіне ён дзевяцьдзесят дзевяць у горах ды ня пойдзе шукаць тае, што адбілася?
Што ся вамъ здасьть, если будеть у некоторого человека сто овецъ, и заблудить одна з нихъ, не оставить ли деветидесятъ и девети на горахъ, и шодъши ищеть заблужоное?[7]
І калі ўдасцца яму знайсці яе, сапраўды кажу вам, ён больш цешыцца зь яе, чым з дзевяцьдзесят дзевяці незаблуканых.
И если будеть найдеть ее, правдиве мовлю вамъ, ижъ радуеться з нее больши, нижли зъ деветидесять и девети, не заблудившиъх •
Гэтак вось ня ёсьць воляй Айца вашага, каторы ёсьць у небе, каб згінуў адзін з гэтых малых.
Такъ не есьть воля передъ Отцомъ вашимъ Небесънымъ, бы згинулъ одинъ з малыхъ тыхъ •
А калі-б зграшыў супроць цябе брат твой, ідзі і напамінай яго між табою й ім адным; як паслухае цябе, здабудзеш брата твайго.
Есьли зъгрешить противъ тебе братъ твой, иди обличи его межи собою и тымъ однымъ, есьли тебе услухаеть, зыскалъ еси брата твоего • [8]
Калі-ж не паслухае цябе, вазмі з сабою яшчэ аднаго ці двух, каб вуснамі двух або трох сьветкаў сьцьвярдзілася кожнае слова.
А есьли тебе не услухаеть, озьми з собою засе одного або двухъ, бы при усьтехъ двухъ або трехъ сьветъкохъ станула кажъдая мова • [9]
Калі-б іх не паслухаў, скажы эклезіі, а калі-б эклезіі не паслухаў, няхай будзе табе як паганін і кунойміт.
Есьли пакъ не усълухаеть ихъ, поведь церкъви, а есьли и церкъви ослухаетъца, нехай будеть тобе ижъ поганинъ и мытъникъ •
Сапраўды кажу вам, што-толькі звяжаце на зямлі. будзе звязана і ў небе, і што-толькі развяжаце на зямлі, будзе развязана і ў небе.
Правдиве бо мовълю вамъ, што кольвекъ зъвяжете на землі, будет связано на небе, и што кольвекъ розвяжете на землі, будеть розвязано на небе •
Яшчэ кажу вам, калі-б двух з вас згадзілася на зямлі адносна кожнай рэчы, якую-толькі папросяць, станецца ім ад Айца майго, каторы ёсьць у небе.
Засе правдиве мовлю вамъ: ижъ есьли два з васъ зозволяться на земъли каждая речъ о которую кольвекъ попросять, будеть имъ от Отца Моего Которий на небе •
Бо дзе двух, або трох сышліся ў імя маё, там я сярод іх.
Где бо суть два або три собрани во имя Мое, тамъ естомъ впосредъку их •
Тады Пётр, прыступіўшы да яго, сказаў: Усеспадару, колькі разоў, як правініцца супроць мяне брат мой, маю дараваць яму? Ці аж да сямі разоў?
Тогды приступивши к Нему Петъръ, рекъ: Пане, колько кроть есьли согрешить противъ мене братъ мой, и отпущу ему, до семи кроть ли?[10]
Кажа яму Езус: Не гавару табе: аж да сямі разоў, але аж да сямідзесяці сямі разоў.
Мовилъ ему Исусъ, не мовлю тобе до семи кроть, але до семидесятъ кроть семи •
Тым-то й падобнае валадарства нябеснае да чалавека гаспадара, які хацеў разрахавацца із сваімі слугамі.
Того деле приподобилосе Королевъство Небесное, чоловеку королю, которий въсхотелъ розмавлятисе[11] о слове з челядниками своими •
І калі пачаў ён разрахоўвацца, прывялі яму аднаго, што быў вінаваты яму дзесяць тысяч талентаў.
И почовъши ему розмавлятисе, привели ему одного долъжного, десетьматисечъма талантовъ • [12]
А як ён ня меў чым аддаць, гаспадар той загадаў прадаць яго, і жонку ягону, й дзяцей, і ўсё што меў, ды аддаць.
Не могучому пакъ ему отдати, велелъ его панъ его продати, и жону его и дети, и все што кольвекъ мелъ, и отдаті •
Тады слуга той маліў: пацярпі мне яшчэ, а ўсё табе аддам.
Падши прото челядникъ тотъ, кланяючисе ему мовилъ: пане, потерпи мне, а все тобе отдамъ •
І зжаліўся гаспадар над гэным слугою, адпусьціў яго і дараваў яму доўг.
И умилосердилъсе панъ челядника того, пусьтилъ его, и долъгъ отпустилъ ему •
Гэны-ж слуга, выйшаўшы знайшоў аднаго із сваіх таварышаў, які быў яму вінават сто дэнараў і, схапіўшы, душыў яго, кажучы: аддай што вінават.
А вышедши челядникъ тотъ, нашолъ одного з товаришовъ своихъ, которий былъ долъжонъ ему сто грошей, и поймавши его давилъ, мовечи: дай ми чимъ мі еси должонъ •
Таварыш той, упаўшы да ног яго, маліў: пацярпі мне яшчэ, а ўсё табе аддам.
Падші прото товаріш его на ногі его, просечі его, мовілъ: потерпі мне, а все отдам тобе •
Адыж ён не схацеў, толькі пайшоў і пасадзіў яго ў вастрог, пакуль не аддасьць доўгу.
Онъ пак не хотелъ, але ведши всадилъ его в темницу, докуль отдасьть долъгъ •
А таварышы ягоны, ўвідзеўшы што сталася, вельмі зажурыліся і прыйшлі расказалі свайму гаспадару ўсё што было сталася.
И увідевші товаріші его бывшое, зжалили се вельми, и пришодши сказали пану своему все бывшое •
Тады ягоны гаспадар паклікаў яго і сказаў яму: Слуга нягодны! Я табе дараваў увесь доўг, затым што ты прасіў мяне,
Тогды призвавші его панъ его, мовилъ ему: челядънику злый, весь долъгъ оный отпусьтиломъ тобе, поневажъ упросилось ме •
дык ціж ня сьлед было й табе зжаліцца над сваім таварышам, гэтак як я зжаліўся над табою?
Не слушало ль и тобе змиловатьсе над товаришомъ своимъ, якъ и я над тобою змиловаломсе?
І засярдаваў гаспадар ягоны й аддаў яго катам, пакуль ня верне ўсяго доўгу.
И розгневавшисе панъ его, выдалъ его катомъ, докуль отдасьть весь долъгъ его •
Так і Айцец мой нябесны зробіць вам, калі не адпусьціце кожны брату свайму з сэрцаў вашых.
Такъ и Отецъ Мой Небесный учинить вамъ, есьли не отпусьтите кождый брату своему зъ серцъ вашихъ зъгрешенья ихъ •
