Мацьвея 18 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тым часе вучанікі прыступіліся да Ісуса, кажучы: «Хто найвялікшы ў гаспадарстве нябёсным?»
В тую годину, приступілі ученіки къ Исусу, мовечі: хто вжды больший ест в Королевъстве Небесномъ?[1]
Ісус, прыгукаўшы дзецянё, пастанавіў яго сярод іх
И призвавши Исусъ, дитя, поставилъ его впосредку ихъ •
І сказаў: «Запраўды кажу вам, калі не навернецеся й ня будзеце як дзеці, ніякім парадкам ня ўвыйдзеце да гаспадарства нябёснага;
И рекъ: правдиве мовлю вамъ, если не обернетесе, и не будете яко дети, не ввойдете в Королевъство Небесное •
Дык, хто паніжыцца, як гэта дзецянё, тый найвялікшы ў гаспадарстве нябёсным;
Которий бо ся унижить яко дитя тое, тотъ больший ест в Королевъстве Небесномъ •
І хто прыйме адно такое дзецяне ў імя Мае, тый Мяне прыймае;
И которий кольвекъ прииметь дитя таковое во имя Мое, Мене приймуеть • [2]
А хто спадманець аднаго з малых гэтых, што вераць у Мяне, валей, каб таму павесілі млынавы жоран на шыі і ўтапілі яго ў глыбіні морскай.
А которий если згоршить, одного з малыхъ веруючихъ в Мене, лепей ест ему, бы повешоно жорновъ осельскую на шии его, и утонулъ въ глубокосьти моръской • [3]
Бяда сьвету ад спадманоў, бо мусяць спадманы прыходзіць; адылі бяда людзіне, ад каторае спадман прыходзе.
Беда сьвету от згоршенья, потреба бо есьть прийти згоршеньемъ, а ведь же беда чоловеку тому, через которого згоршенье приходіть •
Калі ж рука твая альбо нага твая спадмануе цябе, адатні іх а кінь ад сябе: валей табе ўвыйсьці ў жыцьцё бяз рукі альбо без нагі, чымся зь дзьвюма рукамі і зь дзьвюма нагамі быць укіненым у вагонь вечны;
А если рука твоя або нога твоя згоршаеть тебе, отсечи ее, и кинь от себе, лепши тобе ест ввойти в животъ хромому або уломному, нижли две руки и две ноги маючи, вкиненому быті въ огонь вечный • [4]
А калі вока твае спадмануе цябе, вырві яго а кінь ад сябе: валей табе з адным вокам увыйсьці ў жыцьцё, чымся з двума ачыма быць укіненым у ґегенну агняную.
И есьли око твое згоршаеть тебе, выйми его и кинь от себе, лепши тобе ест зъ одным окомъ в животъ ввойти, нижли две очи маючи, вкиненому быті в муку огненую •
Глядзіце, ня грэбуйце ніводным із малых гэтых, бо кажу вам, што ангілы іхныя на нябёсах заўсёды бачаць від Айца Майго, што ў нябёсах.
Стережите, бы не взгоржалисьте одного з малыхъ тыхъ, мовлю бо вам ижъ Аньгели ихъ на небесехъ завжды видять лицо Отца Моего Небесного • [5]
Бо Сын Людзкі прышоў спасьці загінулае.
Пришолъ бо Сынъ Человечий [взыскати и] заховати згубленого • [6]
«Як вам здаецца? Калі б у каго было сто авец, і адна зь іх заблудзіла, то ці не пакіне ён дзевяцьдзясят дзевяць у гарах і ці ня пойдзе шукаць заблуднае?
Што ся вамъ здасьть, если будеть у некоторого человека сто овецъ, и заблудить одна з нихъ, не оставить ли деветидесятъ и девети на горахъ, и шодъши ищеть заблужоное?[7]
І калі прылучыцца знайсьці яе, то, запраўды кажу вам, ён цешыцца зь яе балей, чымся зь дзевяцьдзясят дзевяцёх не заблудных.
И если будеть найдеть ее, правдиве мовлю вамъ, ижъ радуеться з нее больши, нижли зъ деветидесять и девети, не заблудившиъх •
Дык няма волі Айца вашага нябёснага, каб загінуў адзін із малых гэтых.
Такъ не есьть воля передъ Отцомъ вашимъ Небесънымъ, бы згинулъ одинъ з малыхъ тыхъ •
«Калі ж ізгрэша супроці цябе брат твой, пайдзі й выкажы яму віну ягоную памеж сябе й яго аднаго; калі ён паслухае цябе, ты прыдбаў брата свайго.
Есьли зъгрешить противъ тебе братъ твой, иди обличи его межи собою и тымъ однымъ, есьли тебе услухаеть, зыскалъ еси брата твоего • [8]
Калі ж не паслухае, вазьмі із сабою яшчэ аднаго або двух, каб вуснамі дзьвюх альбо трох сьветак пацьвердзілася кажнае слова.
А есьли тебе не услухаеть, озьми з собою засе одного або двухъ, бы при усьтехъ двухъ або трехъ сьветъкохъ станула кажъдая мова • [9]
Калі ж не паслухае іх, скажы царкве; а калі й царквы не паслухае, то хай будзе ён табе, як паганін а мытнік.
Есьли пакъ не усълухаеть ихъ, поведь церкъви, а есьли и церкъви ослухаетъца, нехай будеть тобе ижъ поганинъ и мытъникъ •
Запраўды кажу вам: што вы зьвяжаце на зямлі, тое будзе зьвязана на небе; і што разьвяжаце на зямлі, тое будзе разьвязана на небе.
Правдиве бо мовълю вамъ, што кольвекъ зъвяжете на землі, будет связано на небе, и што кольвекъ розвяжете на землі, будеть розвязано на небе •
Ізноў запраўды кажу вам, што калі двух із вас згодзяцца на зямлі прасіць якое рэчы, то чаго б папрасілі, будзе ім ад Айца Майго нябёснага.
Засе правдиве мовлю вамъ: ижъ есьли два з васъ зозволяться на земъли каждая речъ о которую кольвекъ попросять, будеть имъ от Отца Моего Которий на небе •
Бо, ідзе двух альбо трох зьбершыся ў імя Мае, там і Я сярод іх».
Где бо суть два або три собрани во имя Мое, тамъ естомъ впосредъку их •
Тады Пётра прыступіўся да Яго й сказаў: «Спадару! колькі разоў дараваць брату майму, калі ён ізгрэша супроці мяне? ці да сямёх разоў?»
Тогды приступивши к Нему Петъръ, рекъ: Пане, колько кроть есьли согрешить противъ мене братъ мой, и отпущу ему, до семи кроть ли?[10]
Ісус сказаў яму: «Не кажу табе: да сямёх, але аж да семдзясят разоў сем».
Мовилъ ему Исусъ, не мовлю тобе до семи кроть, але до семидесятъ кроть семи •
«Затым гаспадарства нябёснае падобнае да караля, што захацеў разьлічыцца із слугамі сваімі.
Того деле приподобилосе Королевъство Небесное, чоловеку королю, которий въсхотелъ розмавлятисе[11] о слове з челядниками своими •
Як пачаў ён разьлічацца, прывялі да яго кагось, што вінен быў яму дзесяць тысячаў таланёў;
И почовъши ему розмавлятисе, привели ему одного долъжного, десетьматисечъма талантовъ • [12]
А як ён ня меў чым заплаціць, то гаспадар ягоны загадаў прадаць яго а жонку ягоную а дзеці а ўсе, што ён меў, і заплаціць.
Не могучому пакъ ему отдати, велелъ его панъ его продати, и жону его и дети, и все што кольвекъ мелъ, и отдаті •
Тады слуга тый паў і, кланяючыся яму, казаў: "Спадару! май цярплівосьць да мяне, і я ўсе табе заплачу’.
Падши прото челядникъ тотъ, кланяючисе ему мовилъ: пане, потерпи мне, а все тобе отдамъ •
Гаспадар, зжаліўшыся над слугою тым, адпусьціў яго і доўг яму дараваў.
И умилосердилъсе панъ челядника того, пусьтилъ его, и долъгъ отпустилъ ему •
Тый жа слуга, вышаўшы, знайшоў аднаго із службовых сяброў сваіх, што вінен быў яму сто дынароў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: ‘Аддай імне, што вінен’.
А вышедши челядникъ тотъ, нашолъ одного з товаришовъ своихъ, которий былъ долъжонъ ему сто грошей, и поймавши его давилъ, мовечи: дай ми чимъ мі еси должонъ •
Тады службовы сябра ягоны, паўшы ў ногі яму, маліў яго й казаў: ‘Май цярплівосьць да мяне, і ўсе табе аддам’.
Падші прото товаріш его на ногі его, просечі его, мовілъ: потерпі мне, а все отдам тобе •
Тый, адылі, не захацеў, але адыйшоў і пасадзіў яго ў вязьніцу, пакуль не аддасьць доўгу.
Онъ пак не хотелъ, але ведши всадилъ его в темницу, докуль отдасьть долъгъ •
Службовыя сяброве ягоныя, бачыўшы сталае, вельмі зьнемарасьціліся і, прышоўшы, зьясьнілі гаспадару свайму ўсе бытае.
И увідевші товаріші его бывшое, зжалили се вельми, и пришодши сказали пану своему все бывшое •
Тады гаспадар ягоны гукае яго й кажа: "Нягодны слуга! увесь доўг гэны я дараваў тэ, бо ты прасіў мяне;
Тогды призвавші его панъ его, мовилъ ему: челядънику злый, весь долъгъ оный отпусьтиломъ тобе, поневажъ упросилось ме •
Ці не належылася й табе зьмілавацца над сябрам сваім, як і я зьмілаваўся над табою?’
Не слушало ль и тобе змиловатьсе над товаришомъ своимъ, якъ и я над тобою змиловаломсе?
І, угневаўшыся, гаспадар ягоны аддаў яго катам, пакуль не аддасьць яму ўсяго доўгу.
И розгневавшисе панъ его, выдалъ его катомъ, докуль отдасьть весь долъгъ его •
Гэтак і Айцец Мой нябёсны ўчыне з вамі, калі кажны з вас не даруе із сэрца свайго брату свайму выступкаў ягоных».
Такъ и Отецъ Мой Небесный учинить вамъ, есьли не отпусьтите кождый брату своему зъ серцъ вашихъ зъгрешенья ихъ •
