Мацьвея 11 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Васіля Цяпінскага
І сталася, як скончыў Ісус расказаваць двананцацём вучанікам Сваім, перайшоў стуль вучыць а абяшчаць у местах іхных.
И было гды скончілъ Исусъ росказываючи дванадъцатьма ученикомъ Своим, перешолъ оттуле учити и проповедати в городехъ их •
Яан жа, пачуўшы ў вязьніцы праз учынкі Хрыстовы, паслаў двух із вучанікаў сваіх,
Иоанъъ пак, услышавши въ везеньи, дела Христовы, послав дву з учениковъ своихъ • [1]
Сказаць Яму: «Ці Ты тый, што мае прыйсьці, ці чакаць нам іншага?»
Рекъ ему: Тыль еси идучий, чилі иного ждемъ?
І, адказаўшы, Ісус сказаў ім: «Пайдзіце, накажыце Яану, што чуеце а бачыце:
И отповедаючи Исусъ, рекъ имъ: шедши възвестите Иоанови, што слышите и видите •
Нявісныя празіраюць і кульгавыя ходзяць, пракажаныя ачышчаюцца і глухія чуюць, мертвыя ўскрысаюць і ўбогім абяшчаюць Дабравесьць.
Слепые прогледают, и хромые ходять, трудоватые очистяются, и глухие слышат, мертвые въставают, и убогие[2] Евангелии учаться • [3]
Шчасьлівы, хто не спакушаецца перазь Мяне».
И бологій ест которій кольвекъ не згоршится на Мне • [4]
Як жа яны пайшлі, Ісус пачаў гукаць грудом празь Яана: «Чаго глядзець вышлі вы на пустыню? ці трысьціны, што хістае вецер?
А тым отшедшимъ, почалъ Исусъ тижъбамъ мовити о Иоане: чого вы шлисте в пустыню відети, тростьяль ветром колышучого?
Чаго ж глядзець вышлі вы? чалавека, што адзеўшыся ў мяккія адзецьці? Гля, у палацах каралеўскіх тыя, што носяць мяккія адзецьці.
Але чого вышлисте видети, чоловекаль в мякъкую одежу оболоченого? ото которие мякъкое носять в домох королевсъких суть •
Чаго ж глядзець вышлі вы? прарокі? Але, кажу вам, і вялікшага за прароку.
Але чого вышлісте відети, пророкаль, такъ, мовлю вамъ, и лишней пророка •
Бо ён тый, пра каторага напісана: ’Вось, Я пасылаю ангіла Свайго перад відам Тваім, каторы прыгатуе дарогу Тваю перад Табою’.
Тотъ бо ест о которомъ ест написано:[5] ото Я посылаю Ангела Моего передъ лицомъ Твоим, которий зготовить дорогу Твою передъ Тобою •
Запраўды кажу вам: з народжаных жанкамі не паўстаў вялікшы за Яана Хрысьціцеля, але найменшы ў гаспадарстве нябёсным вялікшы за яго.
Правдиве мовлю вамъ, неповъставъ меж и нарожоных з жонъ больший Иоана крестителя, менший пакъ, в Королевъстве Небесном больший его ест •
Ад дзён жа Яана Хрысьціцеля аж дагэтуль гаспадарства нябёснае здабываюць сілаю, і дужыя захапляюць яго;
А от дней Иоана крестителя досюль Королевъство Небесное кгъвалътъ терпить, и кгвалтовники ухватывають его •
Бо ўсі прарокі а закон аж да Яана праракалі.
Вси бо пророкі и закон до Іоана пророковалі • [6]
І калі хочаце прыняць, ён Ільля, каторы мае прыйсьці.
И если хочете приняти, тотъ ест Илья, которий мелъ прийти • [7]
Хто мае вушы слухаць, няхай слухае!
Маючий уши слухать нехай слухаеть •
Але да каго прыраўную род гэты? Ён падобны да дзяцей, што сядзяць на рынках і, гукаючы таварышам,
Кому пакъ приподоблю родъ тотъ?
Кажуць: ’Мы гралі вам на дудцы, і вы не скакалі; мы пяялі пахоўныя песьні, і вы ня плакалі’.
Подобенъ ест детемъ седечимъ на торгу, и въскликиваючимъ к другом своимъ • И мовечимъ: пискалисмо вамъ, и не плесалисте, плакалісмо вамъ, и ненарекалісте •
Бо прышоў Яан, ані есьць, ані п’ець; і кажуць: ’У ім нячысьцік’.
Пришолъ бо Иоанъ не едучі ни пьючи, и мовите, беса маеть •
Прышоў Сын Людзкі, есьць і п’ець; і кажуць: "Во чалавек, жарло й п’яніца, прыяцель мытнікаў а грэшнікаў’. І апраўджана мудрасьць учынкамі яе».
Пришолъ Сынъ Чоловечий едучи и пьючи, и мовите, тотъ чоловекъ объядаючійся і вінопітъца, мытникомъ другъ и грешникомъ, и усправедливиласе мудрость от детей своихъ • [8]
Тады пачаў Ён упікаць местам, ідзе сталася вельмі шмат магучых учынкаў Ягоных, за тое, што яны не пакаяліся:
Тогды почалъ Исусъ вымовляти городомъ, в которых были частьшие моцы Его, же не покаялися •
«Бяда табе, Хоразыне! бяда табе, Віфсаіда! бо калі б у Тыру а Сыдоне сталіся магучыя ўчынкі, сталыя ў вас, то даўно б яны ў зрэбніне а попеле пакаяліся б;
Беда тобе Хораинъ, беда тобе Вифсаида, ижъ если в Тире и и Сидоне бы моцы были, бывшие межи вами, давно исте в меху і попеле покаялибъся были • [9]
Але кажу вам: Тыру а Сыдону лягчэй будзе ў дзень суду, чымся вам.
А такъ мовлю вамъ: Тиру и Сидону отрадней будеть въ день судъный, нижли вамъ •
І ты, Капернауме, ці не аж да неба быў узьняты, аж да пеклы ськінены будзеш; бо калі б у Содоме былі зьдзеяны магучыя ўчынкі, сталыя ў табе, яна засталася б дагэтуль.
И ты Капернаумъ, которий до небесъ вознесъся, до пекла соидешь, же если в Содоме бы моцы были бывшие в тобе, мешкалібъ исте были до сегоднешнего дня •
Але, кажу вам, што зямлі Содомскай лягчэй будзе ў дзень суду, чымся табе».
А такъ мовлю вамъ, иж земли содомъской отрадней будет въ день судъный, нижли тобе •
У тым часе, адказуючы, Ісус сказаў: «Слаўлю Цябе, Войча, Спадару неба й зямлі, што Ты схаваў гэта ад мудрых а разумных і аб’явіў гэта бязьлеткам.
В тотъ часъ отповедаючи Исусъ, рекъ: вызнаваютъсе Отче Пане неба и земли, ижъ утаилъ еси сее от мудрых и розумных, а открилъ еси то маленькимъ • [10]
Але, Войча! бо такое было зычэньне Твае.
Такъ Отче, иж так было уподобанье передъ Тобою •
Усе перадаў Імне Айцец Мой, і ніхто ня знае добра Сына, апрача Айца; і Айца ня знае ніхто добра, апрача Сына, і каму Сын хоча аб’явіць.
Въсе Мне подано ест от Отца Моего, и нихто знает Сына, только Отецъ, ни Отца хто знает, только Сынъ, и кому кольвекъ хочеть Сынъ открити • [11]
Прыйдзіце да Мяне ўсі спрацаваныя а абцяжараныя, і Я дам вам супакой.
Прийдите ко Мне въси стружоные и обътяженые, а Я успокою васъ •
Вазьміце йго Мае на сябе і наўчыцеся ад Мяне, бо Я ціхі й лагоднага сэрца, і знойдзеце супакой душам сваім;
Возмите ермо Мое на себе, и научитеся от Мене, ижъ тихий естомъ и покорный сердъцомъ, и найдете успокоенье душамъ вашімъ • [12]
Бо йго Мае прыемнае, і цяжар Мой лягкі».
Еръмо бо Мое добро, и береме Мое легко ест • [13]
