Мацьвея 11 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Цяпінскага
І сталася, калі скончыў Ісус загадваць дванаццаці вучням Сваім, пайшоў адтуль вучыць і абвяшчаць у гарады іхнія.
И было гды скончілъ Исусъ росказываючи дванадъцатьма ученикомъ Своим, перешолъ оттуле учити и проповедати в городехъ их •
Ян жа, пачуўшы ў вязьніцы пра дзеяньні Хрыста, паслаў двух вучняў сваіх
Иоанъъ пак, услышавши въ везеньи, дела Христовы, послав дву з учениковъ своихъ • [1]
сказаць Яму: «Ці Ты — Той, Які прыходзіць, ці чакаць нам іншага?»
Рекъ ему: Тыль еси идучий, чилі иного ждемъ?
І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Ідзіце, паведаміце Яну, што чуеце і бачыце:
И отповедаючи Исусъ, рекъ имъ: шедши възвестите Иоанови, што слышите и видите •
сьляпыя бачаць і кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца і глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць і ўбогім дабравесьціцца.
Слепые прогледают, и хромые ходять, трудоватые очистяются, и глухие слышат, мертвые въставают, и убогие[2] Евангелии учаться • [3]
І шчасьлівы той, хто ня згоршыцца праз Мяне».
И бологій ест которій кольвекъ не згоршится на Мне • [4]
Калі ж тыя пайшлі, Ісус пачаў гаварыць да натоўпаў пра Яна: «Што глядзець хадзілі вы ў пустыню? Ці трысьціну, якую вецер хістае?
А тым отшедшимъ, почалъ Исусъ тижъбамъ мовити о Иоане: чого вы шлисте в пустыню відети, тростьяль ветром колышучого?
Але што хадзілі вы ўбачыць? Ці чалавека, апранутага ў мяккія шаты? Вось, тыя, што носяць мяккія шаты, знаходзяцца ў дамах валадарскіх.
Але чого вышлисте видети, чоловекаль в мякъкую одежу оболоченого? ото которие мякъкое носять в домох королевсъких суть •
Але што хадзілі вы ўбачыць? Прарока? Так, кажу вам, і больш за прарока.
Але чого вышлісте відети, пророкаль, такъ, мовлю вамъ, и лишней пророка •
Бо ён ёсьць той, пра якога напісана: “Вось, Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які пракладзе шлях Твой перад Табою”.
Тотъ бо ест о которомъ ест написано:[5] ото Я посылаю Ангела Моего передъ лицомъ Твоим, которий зготовить дорогу Твою передъ Тобою •
Сапраўды кажу вам: Сярод народжаных жанчынамі не паўставаў большы за Яна Хрысьціцеля, але найменшы ў Валадарстве Нябесным большы за яго.
Правдиве мовлю вамъ, неповъставъ меж и нарожоных з жонъ больший Иоана крестителя, менший пакъ, в Королевъстве Небесном больший его ест •
Ад дзён Яна Хрысьціцеля дагэтуль Валадарства Нябеснае сілаю здабываецца, і тыя, хто ўжывае сілу, захопліваюць яго.
А от дней Иоана крестителя досюль Королевъство Небесное кгъвалътъ терпить, и кгвалтовники ухватывають его •
Бо ўсе Прарокі і Закон прарочылі да Яна.
Вси бо пророкі и закон до Іоана пророковалі • [6]
І калі маеце прыняць, ён ёсьць Ільля, якому належыць прыйсьці.
И если хочете приняти, тотъ ест Илья, которий мелъ прийти • [7]
Хто мае вушы слухаць, няхай слухае.
Маючий уши слухать нехай слухаеть •
З кім параўнаю пакаленьне гэтае? Яно падобнае да дзяцей, якія сядзяць на вуліцы і клічуць да таварышаў сваіх,
Кому пакъ приподоблю родъ тотъ?
і кажуць: “Мы гралі вам на жалейцы, і вы не скакалі; мы галасілі, і вы ня плакалі”.
Подобенъ ест детемъ седечимъ на торгу, и въскликиваючимъ к другом своимъ • И мовечимъ: пискалисмо вамъ, и не плесалисте, плакалісмо вамъ, и ненарекалісте •
Бо прыйшоў Ян, ня есьць, ня п’е, і кажуць: “Дэмана мае”.
Пришолъ бо Иоанъ не едучі ни пьючи, и мовите, беса маеть •
Прыйшоў Сын Чалавечы, есьць і п’е; і кажуць: “Вось, чалавек — абжора і п’яніца, сябра мытнікаў і грэшнікаў”. І апраўдана мудрасьць дзецьмі яе».
Пришолъ Сынъ Чоловечий едучи и пьючи, и мовите, тотъ чоловекъ объядаючійся і вінопітъца, мытникомъ другъ и грешникомъ, и усправедливиласе мудрость от детей своихъ • [8]
Тады пачаў Ён дакараць гарады, у якіх найбольш сталася цудаў Ягоных, за тое, што яны не навярнуліся:
Тогды почалъ Исусъ вымовляти городомъ, в которых были частьшие моцы Его, же не покаялися •
«Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсаіда! Бо калі б у Тыры і Сідоне сталіся цуды, якія былі стаўшыся ў вас, даўно б яны ў зрэбніцы і ў попеле навярнуліся.
Беда тобе Хораинъ, беда тобе Вифсаида, ижъ если в Тире и и Сидоне бы моцы были, бывшие межи вами, давно исте в меху і попеле покаялибъся были • [9]
Аднак кажу вам: Тыру і Сідону лягчэй будзе ў дзень суду, чым вам.
А такъ мовлю вамъ: Тиру и Сидону отрадней будеть въ день судъный, нижли вамъ •
І ты, Капэрнаум, які да неба ўзьнёсся, у пекла скінуты будзеш. Бо калі б у Садоме сталіся цуды, якія былі стаўшыся ў табе, ён застаўся б да гэтага дня.
И ты Капернаумъ, которий до небесъ вознесъся, до пекла соидешь, же если в Содоме бы моцы были бывшие в тобе, мешкалібъ исте были до сегоднешнего дня •
Аднак кажу вам, што зямлі Садомскай лягчэй будзе ў дзень суду, чым табе».
А такъ мовлю вамъ, иж земли содомъской отрадней будет въ день судъный, нижли тобе •
У той час, адказваючы, Ісус сказаў: «Вызнаю Цябе, Ойча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты схаваў гэтае ад мудрых і разумных, і адкрыў немаўлятам.
В тотъ часъ отповедаючи Исусъ, рекъ: вызнаваютъсе Отче Пане неба и земли, ижъ утаилъ еси сее от мудрых и розумных, а открилъ еси то маленькимъ • [10]
Так, Айцец, бо гэтак было даспадобы Табе.
Такъ Отче, иж так было уподобанье передъ Тобою •
Усё Мне аддадзена Айцом Маім, і ніхто не спазнаў Сына, акрамя Айца; і ніхто не спазнаў Айца, акрамя Сына і каму Сын пастанавіў адкрыць.
Въсе Мне подано ест от Отца Моего, и нихто знает Сына, только Отецъ, ни Отца хто знает, только Сынъ, и кому кольвекъ хочеть Сынъ открити • [11]
Прыйдзіце да Мяне ўсе спрацаваныя і абцяжараныя, і Я дам вам супачынак.
Прийдите ко Мне въси стружоные и обътяженые, а Я успокою васъ •
Вазьміце ярмо Маё на сябе і навучыцеся ад Мяне, бо Я — ціхі і пакорнага сэрца, і знойдзеце супачынак душам вашым.
Возмите ермо Мое на себе, и научитеся от Мене, ижъ тихий естомъ и покорный сердъцомъ, и найдете успокоенье душамъ вашімъ • [12]
Бо ярмо Маё добрае, і цяжар Мой лёгкі».
Еръмо бо Мое добро, и береме Мое легко ест • [13]
