Мацьвея 15 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага
Тады прыйшлі да Езуса фарысеі і кніжнікі з Ерузалема і сказалі:
Тогды приступили къ Исусу, некоторие з Ерусолима учоные и фарисеи, мовечи:[1]
«Чаму Твае вучні парушаюць традыцыю старэйшых, бо не абмываюць рук сваіх, калі спажываюць хлеб?»
Чому ученики Твои переступають поданья старших, не умывають бо рукъ своихъ гды хлебъ едять •
А Ён сказаў ім у адказ: «Чаму і вы парушаеце Божую запаведзь дзеля сваёй традыцыі?
А Онъ отповедаючи рекъ имъ: чому и вы переступаете росказанье Божье для поданья вашего •
Бог жа загадаў: “Шануй бацьку свайго і маці”, а таксама: “Хто зласловіць на бацьку ці маці, няхай будзе пакараны смерцю”.
Богъ бо пріказалъ, мовечі: чті отца и матъку, а которій злословить отца або матку, смертью нехай умреть • [2]
А вы кажаце: “Калі хтосьці скажа бацьку ці маці: ‘Дарам ахвярным ёсць тое, чым бы я мог табе дапамагчы’,
А вы мовите, которий есъли речеть отцу або матъце даръ,[3] которий кольвекъ з мене упожиточнитьсе тобе,
то ён больш не абавязаны шанаваць свайго бацьку”. Так вы адмянілі слова Божае дзеля сваёй традыцыі.
и бы не чтилъ отца своего або матъки • И розрушилисте росказанье Божье, для поданья вашого •
Крывадушнікі! Ісая добра прарочыў пра вас, кажучы:
Лицемерникі, добре пророкавалъ о васъ Исаия, мовечи:
“Народ гэты шануе Мяне вуснамі,а сэрца іхняе далёка ад Мяне.
Приближаються Мъне люди тые, усты съвоими, и губами чстять Ме, а серце их далеко отстало от Мене • [4]
Але дарэмна ўшаноўваюць Мяне,навучаючы людскім запаведзям”».
И напрасно чъсьтять Ме, учечи приказане и людъскихъ •
І, паклікаўшы людзей, сказаў ім: «Слухайце і разумейце.
И призъвавъші тижбы, рекъ имъ: слухайте и зрозумейте •
Не тое, што ўваходзіць у вусны, робіць чалавека нячыстым, але тое, што выходзіць з вуснаў, робіць чалавека нячыстым!»
Не входячое у уста поганить чоловека, але выходячое зъ устъ, то поганить чоловека •
Тады вучні падышлі і сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?»
Тогды приступивъши ученики Его, рекли Ему: ведаешли иж фарисеи услышавши слово згоршіліся •
А Ён сказаў у адказ: «Усялякая расліна, якую не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, будзе вырвана з каранямі.
А Онъ отповедаючи рекъ, каждый садъ которого не насадить Отецъ Мой Небесный, выкорениться • [5]
Пакіньце іх, яны — сляпыя павадыры сляпых. Калі сляпы вядзе сляпога, то абодва ўпадуць у яму».
Оставте ихъ, вожи суть слепые слепыхъ, а слепый слепого если водить, обадва въ яму впадуть • [6]
Тады Пётр, адазваўшыся, папрасіў Яго: «Растлумач нам гэтую прыпавесць».
И отповедаючи Петръ, рекъ Ему: скажи намъ подобенъство тое • [7]
І Ён сказаў: «Вы і далей не разумееце?
А Исусъ рекъ им, однако ли и вы без вырозуменья есте •
Ці не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, трапляе ў жывот і выдаляецца вонкі?
Есче ль не розумеете, иж каждое, што входить въ уста, в черево кладеться, и на долъ выходить •
Але тое, што выходзіць з вуснаў, паходзіць з сэрца, і гэта робіць нячыстым чалавека.
А выходячое зъ устъ, от серца выходить, и то поганить чоловека •
Бо з сэрца выходзяць ліхія думкі, забойствы, чужалоства, распуста, крадзеж, фальшывыя сведчанні, блюзнерствы.
Зъ серца бо выходять мысли лихие, забойства, чужоложъсътва, лживые сведоцства, блюзънерства • [8]
Гэта і ёсць тое, што робіць нячыстым чалавека. А есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека».
Тые суть поганючие чоловека, а што не умытыми руками ести, не поганить чоловека •
Выйшаўшы адтуль, Езус накіраваўся ў землі Тыра і Сідона.
И вышодши оттуль Исусъ, отышолъ въ стороны Тиръские и Сидонъские •
І вось, жанчына канаанская, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала Яму: «Змілуйся нада мною, Пане, Сыне Давіда! Цяжка апанаваная злым духам дачка мая».
И ото жона Хананейская зъ границъ тыхъ[9] вышодши, закричала к Нему мовечи: змилуйсе надо мною Пане сыну Давыдовъ, дочка моя лихо беситься •
Але Ён не адказаў ёй ні слова. Вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго: «Адпусці яе, бо яна крычыць услед за намі».
А Онъ не отповедилъ ей ни слова, и приступивши ученики Его, просили Его мовечи: отпусти ее ижъ кричить въследъ насъ •
Ён жа адказаў: «Я пасланы толькі да загінуўшых авечак з дому Ізраэля».
А Онъ отповедаючи рекъ: не естом посланъ, только къ овцамъ згинулымъ з дому Израилевого •
Яна ж, падышоўшы, пакланілася Яму і сказала: «Пане, памажы мне!»
А она пъришедши поклонилася Ему, мовечи: Пане, поможи ми •
Ён жа сказаў у адказ: «Нядобра забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам».
Онъ пакъ отповедаючи, рекъ: не ест добро отняти хлеба детемъ, и покінуті псомъ •
Яна адказала: «Так, Пане! Але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх».
А она рекла, такъ Пане, бо и пси ядять з одробінъ падаючих з стола пановъ своих •
Тады Езус сказаў ёй у адказ: «О жанчына, вялікая вера твая! Няхай станецца табе, як жадаеш». І з гэтага моманту дачка яе стала здаровай.
Тогды отповедаючи Исусъ, рекъ ей: о жоно, велика вера твоя, нехай будеть тобе якъ хочешь, и оздоровела дочка ее от тое годины •
Адышоўшы адтуль, Езус прыйшоў да Галілейскага мора і, узышоўшы на гару, там сеў.
И прошодши оттуле Исусъ пришолъ на море Галилейское, и вшедши на гору, седелъ тамъ • [10]
І прыйшло да Яго мноства людзей, сярод якіх былі кульгавыя, сляпыя, калекі, нямыя і шмат іншых; клалі іх да ног Езуса, і Ён вылечваў іх.
И приступили к Нему тижбы мъногие, маючи з собою хромые, слепые, немые, уломъные и иные многие, и пометалі ихъ до ногъ Исусовыхъ, и уздоровилъ их •
Натоўп жа здзіўляўся, бачачы, што нямыя гавораць, калекі выздараўліваюць, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць, і праслаўляў Бога Ізраэля.
Ижъ тежъ тижбы дивилисе, видечі немыхъ мовечи, уломных здоровыми, хромыхъ ходечими, и сълепыхъ видечими, и сълавили Бога Израилевого • [11]
Езус, паклікаўшы вучняў сваіх, сказаў ім: «Шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца са Мною і не маюць чаго есці; не хачу адпусціць іх галоднымі, каб не аслаблі ў дарозе».
А Исусъ, призвавши ученики Свои, рекъ имъ: умилосерживаюся о тижбе той, ижъ уже дни три при Мне тривають, и не мають чого есьти, а отпусътити ихъ не едших не хочу, бы яко не ослабели на дорозе • [12]
Вучні сказалі Яму: «Адкуль нам у пустыні ўзяць столькі хлеба, каб накарміць такі вялікі натоўп?»
И мовили Ему ученики Его: откуль намъ на пустыни хлеба только, ижъ бы насытилася такая тижба?
А Езус сказаў ім: «Колькі ў вас хлябоў?» Яны адказалі: «Сем і некалькі рыбінак».
И мовилъ имъ Исусъ, колько хлебовъ маете? А они рекли семь, и мало рибокъ •
І, загадаўшы людзям сесці на зямлю,
І велелъ тижбамъ сесьти на земъли •
узяў сем хлябоў і рыбы і, узнёсшы падзяку, паламаў, і даў вучням, а вучні — людзям.
І взявши семь хлебовъ и рыбы, хвалу въздавши поламалъ, и далъ ученикомъ Своим, а ученики тижбамъ •
І елі ўсе, і насыціліся, і набралі кавалкаў, што засталіся, сем поўных кашоў.
И елі вси, и насытилисе, и взяли осътанки крохъ, семь кошницъ польныхъ •
А тых, хто еў, было, калі не лічыць жанчын і дзяцей, чатыры тысячы чалавек.
А едучихъ было, четыри тисечи мужей, кромъ жонъ и детей •
Пасля, адпусціўшы народ, Ён сеў у човен і паплыў у межы Магдаліі.
И отпусътівші тижъбы, вшолъ в лодью, и пришолъ въ границы Магдалиньсъкие •
