Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тады прыйшлі да Езуса фарысеі і кніжнікі з Ерузалема і сказалі:

 

Тады прыйшлі да яго кніжнікі і фарызэі з Ерузаліму, кажучы:

«Чаму Твае вучні парушаюць традыцыю старэйшых, бо не абмываюць рук сваіх, калі спажываюць хлеб?»

 

Чаму твае вучні пераступаюць установу старшых? Бо не абмываюць рук сваіх, калі ядуць хлеб.

А Ён сказаў ім у адказ: «Чаму і вы парушаеце Божую запаведзь дзеля сваёй традыцыі?

 

Ён-жа адказваючы сказаў ім: Чаму і вы пераступаеце прыказаньне Божае дзеля вашай установы? Бо сказаў Бог:

Бог жа загадаў: “Шануй бацьку свайго і маці”, а таксама: “Хто зласловіць на бацьку ці маці, няхай будзе пакараны смерцю”.

 

«Паважай бацьку і матку» (Вых. 20:12), і: «Хто-б наругаўся бацьку або матцы, няхай сьмерцяй памрэ» (Вых. 21:17).

А вы кажаце: “Калі хтосьці скажа бацьку ці маці: ‘Дарам ахвярным ёсць тое, чым бы я мог табе дапамагчы’,

 

А вы кажаце: Хто-б сказаў бацьку або матцы: «ахвярай ёсьць тое, што табе ад мяне належыцца»,

то ён больш не абавязаны шанаваць свайго бацьку”. Так вы адмянілі слова Божае дзеля сваёй традыцыі.

 

той ня будзе паважаць бацьку свайго або маткі сваей. І скасавалі вы прыказаньне Божае дзеля вашай установы.

Крывадушнікі! Ісая добра прарочыў пра вас, кажучы:

 

Крывадушнікі, добра прарочыў аб вас Ізаій (Із. 29:13), кажучы:

“Народ гэты шануе Мяне вуснамі,а сэрца іхняе далёка ад Мяне.

 

«Народ гэты паважае мяне вуснамі, але сэрца іх далёка ад мяне;

Але дарэмна ўшаноўваюць Мяне,навучаючы людскім запаведзям”».

 

дарэмна-ж яны пакланяюцца мне, вучачы навук і чалавечых прыказаньняў».

І, паклікаўшы людзей, сказаў ім: «Слухайце і разумейце.

 

І паклікаўшы да сябе грамады, сказаў ім: Слухайце і зразумейце.

Не тое, што ўваходзіць у вусны, робіць чалавека нячыстым, але тое, што выходзіць з вуснаў, робіць чалавека нячыстым!»

 

Ня тое апаганьвае чалавека, што ўваходзіць у рот, але тое апаганьвае чалавека, што з рота выходзіць.

Тады вучні падышлі і сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?»

 

Тады вучні ягоны, падыйшоўшы, сказалі яму: Ці ведаеш, што фарызэі, пачуўшы гэтае слова, згоршыліся?

А Ён сказаў у адказ: «Усялякая расліна, якую не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, будзе вырвана з каранямі.

 

Ён-жа, адказаўшы, сказаў: Усякая расьліна, якую не пасадзіў Айцец мой нябесны, будзе вырвана з коранем.

Пакіньце іх, яны — сляпыя павадыры сляпых. Калі сляпы вядзе сляпога, то абодва ўпадуць у яму».

 

Пакіньце іх! Яны сьляпыя і павадыры сьляпых. Калі-ж сьляпы сьляпога вядзе, то абодва ўваляцца ў яму.

Тады Пётр, адазваўшыся, папрасіў Яго: «Растлумач нам гэтую прыпавесць».

 

А Пётр, адазваўшыся, сказаў яму: Растлумач нам гэтую прыповесьць.

І Ён сказаў: «Вы і далей не разумееце?

 

Ён-жа сказаў: Няўжо і вы яшчэ без зразуменьня?

Ці не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, трапляе ў жывот і выдаляецца вонкі?

 

Ці-ж вы не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у рот, ідзе ў жывот і выкідаецца вон?

Але тое, што выходзіць з вуснаў, паходзіць з сэрца, і гэта робіць нячыстым чалавека.

 

А тое, што выходзіць з рота, з сэрца ідзе — і гэта апаганьвае чалавека.

Бо з сэрца выходзяць ліхія думкі, забойствы, чужалоства, распуста, крадзеж, фальшывыя сведчанні, блюзнерствы.

 

Бо з сэрца ідуць благія думкі, забойствы, чужалоствы, распуствы, зладзействы, фальшывыя сьведчаньні, блюзьнерствы.

Гэта і ёсць тое, што робіць нячыстым чалавека. А есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека».

 

Вось гэта апаганьвае чалавека, але есьці неабмытымі рукамі не апаганьвае чалавека.

Выйшаўшы адтуль, Езус накіраваўся ў землі Тыра і Сідона.

 

І Езус, выйшаўшы адтуль, пайшоў у староны Тыру і Сыдону.

І вось, жанчына канаанская, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала Яму: «Змілуйся нада мною, Пане, Сыне Давіда! Цяжка апанаваная злым духам дачка мая».

 

І вось жанчына Канаанская, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала, кажучы яму: Зжалься нада мною, Пане, Сыне Давіда! Дачку маю цяжка мучыць нячысты!

Але Ён не адказаў ёй ні слова. Вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго: «Адпусці яе, бо яна крычыць услед за намі».

 

Ён не адказаў ёй ні слова. І падыйшоўшы вучні ягоны прасілі яго: Адпусьці яе, бо крычыць за намі.

Ён жа адказаў: «Я пасланы толькі да загінуўшых авечак з дому Ізраэля».

 

Ён-жа, адказаўшы, сказаў: Я пасланы толькі да авец, якія згінулі з дому Ізраіля.

Яна ж, падышоўшы, пакланілася Яму і сказала: «Пане, памажы мне!»

 

Але яна прыйшла і пакланілася яму, кажучы: Пане, памажы мне.

Ён жа сказаў у адказ: «Нядобра забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам».

 

Ён адказаўшы сказаў: Ня добра браць хлеб дзяцей і кідаць сабакам.

Яна адказала: «Так, Пане! Але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх».

 

Але яна сказала: Так, Пане! Але і шчаняты ядуць з крошак, якія падаюць з стала іхных гаспадароў.

Тады Езус сказаў ёй у адказ: «О жанчына, вялікая вера твая! Няхай станецца табе, як жадаеш». І з гэтага моманту дачка яе стала здаровай.

 

Тады Езус у адказ сказаў ей: О жанчына, вялікая твая вера, няхай табе станецца, як ты хочаш! І аздаравела дачка яе ад тае гадзіны.

Адышоўшы адтуль, Езус прыйшоў да Галілейскага мора і, узышоўшы на гару, там сеў.

 

І калі Езус адыйшоў адтуль, прыйшоў да Галілейскага мора і , узыйшоўшы на гару, сядзеў там.

І прыйшло да Яго мноства людзей, сярод якіх былі кульгавыя, сляпыя, калекі, нямыя і шмат іншых; клалі іх да ног Езуса, і Ён вылечваў іх.

 

І падыйшло да яго многа грамадаў, маючы з сабой нямых, сьляпых, кульгавых, калекіх і многа іншых; і клалі іх ля ног ягоных і аздаравіў іх,

Натоўп жа здзіўляўся, бачачы, што нямыя гавораць, калекі выздараўліваюць, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць, і праслаўляў Бога Ізраэля.

 

так што дзівіліся грамады, бачачы нямых гаворачы, кульгавых ходзячы, сьляпых відзячы і вялічалі Бога Ізраільскага.

Езус, паклікаўшы вучняў сваіх, сказаў ім: «Шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца са Мною і не маюць чаго есці; не хачу адпусціць іх галоднымі, каб не аслаблі ў дарозе».

 

Езус-жа, паклікаўшы сваіх вучняў, сказаў: Шкада мне грамады, бо ўжо тры дні трываюць пры мне і ня маюць чаго есьці, а не хачу іх адпусьціць галодных, каб не аслабелі ў дарозе.

Вучні сказалі Яму: «Адкуль нам у пустыні ўзяць столькі хлеба, каб накарміць такі вялікі натоўп?»

 

І сказалі яму вучні: Скуль-жа нам узяць у пустыні гэтулькі хлеба, каб накарміць такую вялікую грамаду?

А Езус сказаў ім: «Колькі ў вас хлябоў?» Яны адказалі: «Сем і некалькі рыбінак».

 

І сказаў ім Езус: Колькі маеце хлябоў? Яны-ж адказалі: Сем і некалькі рыбак.

І, загадаўшы людзям сесці на зямлю,

 

І загадаў грамадзе пасесьці на зямлі.

узяў сем хлябоў і рыбы і, узнёсшы падзяку, паламаў, і даў вучням, а вучні — людзям.

 

І ўзяўы сем хлябоў і рыбы і ўчыніўшы падзяку, ламаў і даваў сваім вучням, а вучні давалі народу.

І елі ўсе, і насыціліся, і набралі кавалкаў, што засталіся, сем поўных кашоў.

 

І елі ўсе і наеліся. А што асталося з кавалкаў, набралі сем поўных кашоў.

А тых, хто еў, было, калі не лічыць жанчын і дзяцей, чатыры тысячы чалавек.

 

Было-ж тых, што елі, чатыры тысячы чалавек, апрача дзяцей і жанчын.

Пасля, адпусціўшы народ, Ён сеў у човен і паплыў у межы Магдаліі.

 

І адпусьціўшы грамаду, увайшоў у лодку і прыбыў у ваколіцы Мэгэдану.