Мацьвея 15 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Цяпінскага
Потым падышлі да Ісуса кніжнікі і фарысеі з Ерузаліма, кажучы:
Тогды приступили къ Исусу, некоторие з Ерусолима учоные и фарисеи, мовечи:[1]
«Чаму вучні Твае пераступаюць звычаі старэйшых? Бо яны не мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб».
Чому ученики Твои переступають поданья старших, не умывають бо рукъ своихъ гды хлебъ едять •
А Ён, адказваючы, гаворыць ім: «Чаму і вы пераступаеце прыказанні Божыя дзеля вашай традыцыі? Бо Бог сказаў:
А Онъ отповедаючи рекъ имъ: чому и вы переступаете росказанье Божье для поданья вашего •
“Шануй бацьку твайго і маці”, і таксама: “Хто зняважыць бацьку або маці — хай будзе смерцю пакараны”.
Богъ бо пріказалъ, мовечі: чті отца и матъку, а которій злословить отца або матку, смертью нехай умреть • [2]
Вы ж кажаце: “Той, хто скажа бацьку або маці: “Дар ёсць тое, у чым табе ад мяне была б карысць”,
А вы мовите, которий есъли речеть отцу або матъце даръ,[3] которий кольвекъ з мене упожиточнитьсе тобе,
той можа не шанаваць бацькі свайго ці маці сваю”. Так скасавалі вы слова Божае дзеля вашай традыцыі.
и бы не чтилъ отца своего або матъки • И розрушилисте росказанье Божье, для поданья вашого •
Крывадушнікі! Добра пра вас праракаваў Ісая, кажучы:
Лицемерникі, добре пророкавалъ о васъ Исаия, мовечи:
“Гэты народ набліжаецца да Мяне вуснамі сваімі і шануе Мяне языком, але сэрца іх далёка ад Мяне;
Приближаються Мъне люди тые, усты съвоими, и губами чстять Ме, а серце их далеко отстало от Мене • [4]
ды дарэмна ўшаноўваюць Мяне, выкладаючы вучэнні і прыказанні людскія”».
И напрасно чъсьтять Ме, учечи приказане и людъскихъ •
І, склікаўшы людзей, казаў ім: «Слухайце і разумейце:
И призъвавъші тижбы, рекъ имъ: слухайте и зрозумейте •
не тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выходзіць, тое апаганьвае чалавека».
Не входячое у уста поганить чоловека, але выходячое зъ устъ, то поганить чоловека •
Тады падышлі вучні Яго і кажуць Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?»
Тогды приступивъши ученики Его, рекли Ему: ведаешли иж фарисеи услышавши слово згоршіліся •
А Ён, адказваючы, гаворыць ім: «Усякая расліна, якой не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, выкарчавана будзе.
А Онъ отповедаючи рекъ, каждый садъ которого не насадить Отецъ Мой Небесный, выкорениться • [5]
Пакіньце іх: яны сляпыя правадыры сляпых; а калі сляпы сляпога наперадзе вядзе, дык абодва ўваляцца ў яму».
Оставте ихъ, вожи суть слепые слепыхъ, а слепый слепого если водить, обадва въ яму впадуть • [6]
А Пётра, адказваючы, сказаў Яму: «Растлумач нам гэтую прыпавесць».
И отповедаючи Петръ, рекъ Ему: скажи намъ подобенъство тое • [7]
А Ён сказаў: «І вы таксама яшчэ без розуму?
А Исусъ рекъ им, однако ли и вы без вырозуменья есте •
Не разумееце, што ўсё, што ў вусны ўваходзіць, ідзе ў чэрава і выкідаецца вонкі?
Есче ль не розумеете, иж каждое, што входить въ уста, в черево кладеться, и на долъ выходить •
А што з вуснаў выходзіць, паходзіць ад сэрца, і гэта апаганьвае чалавека.
А выходячое зъ устъ, от серца выходить, и то поганить чоловека •
Бо з сэрца паходзяць благія думкі, забойства, чужаложства, распуста, рабункі, фальшывыя сведчанні, блюзненні.
Зъ серца бо выходять мысли лихие, забойства, чужоложъсътва, лживые сведоцства, блюзънерства • [8]
Гэта тое, што апаганьвае чалавека. А есці нямытымі рукамі не апаганьвае чалавека».
Тые суть поганючие чоловека, а што не умытыми руками ести, не поганить чоловека •
І, выйшаўшы адтуль, Ісус накіраваўся ў межы Тыра і Сідона.
И вышодши оттуль Исусъ, отышолъ въ стороны Тиръские и Сидонъские •
І вось, жанчына хананейка, выйшаўшы з тых мясцін, крычала Ісусу, кажучы: «Злітуйся нада мной, Госпадзе, Сыне Давіда! Дачка мая моцна ад дэмана пакутуе».
И ото жона Хананейская зъ границъ тыхъ[9] вышодши, закричала к Нему мовечи: змилуйсе надо мною Пане сыну Давыдовъ, дочка моя лихо беситься •
А Ён не адказаў ёй ані слова. А вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго, кажучы: «Адпусці яе, бо яна крычыць нам услед».
А Онъ не отповедилъ ей ни слова, и приступивши ученики Его, просили Его мовечи: отпусти ее ижъ кричить въследъ насъ •
Але Ён, адказваючы, гаворыць: «Пасланы Я толькі да авец, якія пакінулі дом Ізраэля».
А Онъ отповедаючи рекъ: не естом посланъ, только къ овцамъ згинулымъ з дому Израилевого •
А яна падышла і пакланілася Яму, кажучы: «Госпадзе, дапамажы мне!»
А она пъришедши поклонилася Ему, мовечи: Пане, поможи ми •
Ён, адказваючы, гаворыць: «Не добра забіраць хлеб ад дзяцей і кідаць шчанятам».
Онъ пакъ отповедаючи, рекъ: не ест добро отняти хлеба детемъ, и покінуті псомъ •
А яна сказала: «Так, Госпадзе, але і шчаняты ядуць ад крошак, якія падаюць са стала гаспадароў іх».
А она рекла, такъ Пане, бо и пси ядять з одробінъ падаючих з стола пановъ своих •
Тады, адказваючы, Ісус гаворыць ёй: «О жанчына! Вялікая вера твая, няхай станецца табе, як ты хочаш». І ў тую ж гадзіну дачка яе была аздароўлена.
Тогды отповедаючи Исусъ, рекъ ей: о жоно, велика вера твоя, нехай будеть тобе якъ хочешь, и оздоровела дочка ее от тое годины •
І, калі выйшаў адтуль Ісус, прыйшоў Ён на бераг мора Галілейскага і, узышоўшы на гару, сядзеў там.
И прошодши оттуле Исусъ пришолъ на море Галилейское, и вшедши на гору, седелъ тамъ • [10]
І падышлі да Яго шматлікія натоўпы, маючы з сабой кульгавых, сляпых, нямоглых, нямых ды многа іншых, і клалі іх да ног Ісуса, і Ён аздаравіў іх,
И приступили к Нему тижбы мъногие, маючи з собою хромые, слепые, немые, уломъные и иные многие, и пометалі ихъ до ногъ Исусовыхъ, и уздоровилъ их •
так што людзі дзівіліся, бачачы, што нямыя гавораць, нямоглыя аздараўляюцца, і кульгавыя ходзяць, і сляпыя бачаць. І ўслаўлялі Бога Ізраэля.
Ижъ тежъ тижбы дивилисе, видечі немыхъ мовечи, уломных здоровыми, хромыхъ ходечими, и сълепыхъ видечими, и сълавили Бога Израилевого • [11]
Ісус жа, паклікаўшы вучняў Сваіх, казаў: «Шкада мне людзей, бо ўжо тры дні знаходзяцца пры Мне і не маюць чаго есці. А Я не хачу адправіць іх галодных, каб не аслабелі ў дарозе».
А Исусъ, призвавши ученики Свои, рекъ имъ: умилосерживаюся о тижбе той, ижъ уже дни три при Мне тривають, и не мають чого есьти, а отпусътити ихъ не едших не хочу, бы яко не ослабели на дорозе • [12]
І кажуць Яму вучні Яго: «Адкуль у нас у пустыні столькі хлеба, каб накарміць гэткі натоўп?»
И мовили Ему ученики Его: откуль намъ на пустыни хлеба только, ижъ бы насытилася такая тижба?
І гаворыць ім Ісус: «Колькі маеце хлябоў?» Яны ж сказалі: «Сем, і крыху рыбы».
И мовилъ имъ Исусъ, колько хлебовъ маете? А они рекли семь, и мало рибокъ •
І загадаў Ісус людзям узлегчы на зямлі.
І велелъ тижбамъ сесьти на земъли •
І, узяўшы сем хлябоў і рыбу і падзяку складаючы, разламаў і даў вучням Сваім, а вучні людзям.
І взявши семь хлебовъ и рыбы, хвалу въздавши поламалъ, и далъ ученикомъ Своим, а ученики тижбамъ •
І елі ўсе, і наеліся. А таго, што засталося з кавалкаў, назбіралі сем поўных кашоў.
И елі вси, и насытилисе, и взяли осътанки крохъ, семь кошницъ польныхъ •
А тых, што елі, было чатыры тысячы чалавек, апрача дзяцей і жанчын.
А едучихъ было, четыри тисечи мужей, кромъ жонъ и детей •
І, адпусціўшы людзей, Ён увайшоў у лодку і прыплыў у межы Магдаліна.
И отпусътівші тижъбы, вшолъ в лодью, и пришолъ въ границы Магдалиньсъкие •
