Мацьвея 7 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Л. Гарошка

 
 

Не судзíце, каб і вас не судзíлі.
 
Ня судзеце, каб вас ня судзілі;

Бо якім судом су́дзіце, такім вас судзíць будуць; і якою ме́раю ме́раеце, такою і вам адме́раецца.
 
бо якім судом судзіце, такім і вас будуць судзіць; і якою мераю мераеце, гэткаю і вам адмераць.

Што ж ты глядзíш на парушы́нку ў во́ку брата твайго, а бервяна́ ў сваім во́ку не заўважа́еш?
 
І чаму ты глядзіш на цярушынку ў воку твайго брата, а калоды ў сваім воку не заўважваеш?

Альбо, як скажаш брату свайму: «дай, я вы́му парушы́нку з вока твайго»; а вось у тваім воку бервяно́?
 
Або як ты можаш сказаць твайму брату: дай я выму цярушынку з твайго вока, а вось у сваім воку калода?

Крываду́шнік! вы́мі спачатку бервяно́ са свайго во́ка, і тады ўбачыш, як вы́няць парушы́нку з во́ка брата твайго.
 
Крывадушнік! Выкінь перш калоду з свайго вока і тады ўбачыш, як дастаць цярушынку з вока твайго брата.

Не давайце святога сабакам і не кíдайце пе́рлаў вашых перад свíннямі, каб яны не патапта́лі іх нагамі сваімі і, абярну́ўшыся, не разарва́лі вас.
 
Не давайце сьвятога сабакам і ня кідайце сваіх пэрлаў перад сьвіньнямі, каб іх не патапталі сваімі нагамі і, адвярнуўшыся не разарвалі вас.

Прасíце, і да́дзена будзе вам; шукайце, і зно́йдзеце; сту́кайцеся, і адчы́няць вам.
 
Прасеце і дасца вам; шукайце і знойдзеце; стукайце і адчыняць вам.

Бо кожны, хто про́сіць, атры́млівае, і хто шукае, знахо́дзіць, і, хто сту́каецца, таму адчы́няць.
 
Бо кожны, хто просіць, атрымоўвае; і хто шукае, знайходзіць; і хто стукаецца, таму адчыняць.

Ці ёсць сярод вас такі чалавек, які, калі сын яго папро́сіць у яго хле́ба, ка́мень пада́сць яму?
 
Ці ёсьць між вамі чалавек, у якога калі сын папросіць хлеба, ён даў-бы яму камень?

І калі ры́бы папросіць, змяю́ пада́сць яму?
 
Ці калі папросіць рыбы, даў-бы яму зьмяю?

Дык вось, калі вы, бу́дучы ліхíмі, умееце дары́ добрыя даваць дзе́цям вашым, тым болей Айцец ваш, Які на нябёсах, дасць дабро́ты тым, хто про́сіць у Яго.
 
Дык калі вы будучы кепскімі, умееце даваць добрыя дары вашым дзецям, дык на колькі больш ваш Айцец што ў небе, дасьць добрае тым, што просяць у Яго.

І вось, усё, я́к хочаце, каб рабілі вам людзі, так і вы рабіце ім; бо ў гэтым закон і прарокі.
 
Вось-жа ўсё, што хочаце, каб вам рабілі людзі, дык тое рабеце і вы ім; бо ў гэтым закон і прарокі.

Увахо́дзьце праз ву́зкія вароты; бо шырокія вароты і прасторная дарога вядуць у пагíбель, і многія ідуць імі.
 
Уваходзьдзе праз цесныя вароты, бо шырокія вароты і прасторны той шлях, што вядуць да загубы, і шмат хто ўвайходзіць імі;

Бо ву́зкія вароты і це́сная дарога вядуць у жыццё, і нямногія знаходзяць іх.
 
бо цесныя вароты і вузкі той шлях, што вядуць у жыцьцё, і мала такіх, што знайходзяць яго.

Асцерага́йцеся лжывых прарокаў, якія прыходзяць да вас у авечай адзе́жы, а ўнутры́ — ваўкí драпе́жныя.
 
Сьцеражэцеся манлівых прарокаў, якія прыходзяць да вас у авечай скуры, а ўсярэдзіне яны драпежныя ваўкі.

Па плада́х іхніх пазна́еце іх. Хіба́ збіраюць з цярно́ўніку вінаград, альбо з дзядо́ўніку смо́квы?
 
Па іхных пладох пазнаеце іх. Ці зьбіраюць з цярноўніка вінаград, або з асоту фігі?

Так усякае добрае дрэва ро́дзіць і плады́ добрыя, а кепскае дрэва ро́дзіць і плады кепскія.
 
Гэтак усякае добрае дрэва дае і плады добрыя, а дрэннае дрэва і плады дае дрэнныя.

Не можа добрае дрэва радзíць кепскія плады́, ні дрэва кепскае радзíць плады́ добрыя.
 
Ня можа добрае дрэва даваць дрэнных пладоў, ані дрэннае дрэва даваць добрых пладоў.

Усякае дрэва, якое не ро́дзіць плоду добрага, ссяка́юць і кíдаюць у агонь.
 
Усякае дрэва, якое не дае добрага плоду, сьсякаюць і кідаюць у агонь.

Дык вось, па плада́х іхніх пазна́еце іх.
 
Дык па іхных пладох пазнаюць іх.

Не кожны, хто кажа Мне: «Госпадзі! Госпадзі!» увойдзе ў Царства Нябеснае, а той, хто выко́нвае волю Айца Майго, Які на нябёсах.
 
Ня ўсякі, што кажа Мне: Госпадзе! Госпадзе! увойдзе ў Нябеснае Валадарства, але той, хто выконвае волю майго Айца, што ёсьць у небе.

Многія скажуць Мне ў той дзень: «Госпадзі! Госпадзі! ці не ад Твайго імя́ мы прарочылі? і ці не Тваім íмем дэманаў выганя́лі? і ці не Тваім íмем многія цу́ды рабілі?»
 
Многія скажуць Мне ў той дзень: "Госпадзе, Госпадзе! Ці-ж не Тваім іменем мы прарочылі? Ці-ж не Тваімі іменем выганялі чартоў? і ці-ж не Тваім іменем чынілі многія цуды?"

І тады абвяшчу́ ім: «Я ніколі не знаў вас; адыдзíце ад Мяне вы, якія чы́ніце беззаконне».
 
І тады скажу ім: "Я ніколі ня ведаў вас; адыдзеце ад Мяне вы, што чыніце бясчынствы".

Дык вось, кожнага, хто слухае гэтыя словы Мае́ і выко́нвае іх, прыраўня́ю да му́жа разумнага, які збудаваў свой дом на ка́мені.
 
Вось-жа кожны, хто слухае гэтыя Мае словы і выконвае іх, прыраўноўваецца да мудрага чалавека, які пабудаваў свой дом на камені.

І пайшоў дождж, і разлілíся рэкі, і падзьму́лі вятры́, і ры́нуліся на той дом; і ён не ўпаў, бо закла́дзены быў на ка́мені.
 
І лінуў дождж, і разьліліся рэкі, і падзьмулі вярты і паімчаліся на той дом; і ён ня ўпаў, бо быў пастаўлены на камені.

А кожны, хто слухае гэтыя словы Мае́ і не выко́нвае іх, падобны будзе да му́жа неразва́жлівага, які збудава́ў свой дом на пяску́.
 
А ўсякі, хто слухае Мае словы і ня выконвае іх, падобны да неразумнега чалавека, які пабудаваў свой дом на пяску.

І пайшоў дождж, і разлілíся рэкі, і падзьму́лі вятры, і нале́глі на дом той; і ён абваліўся, і было́ падзе́нне яго вялікае.
 
І лінуў дождж, і разьліліся рэкі, і падзьмулі вятры, і наляглі на той дом, і ён заваліўся, і ягоная руіна была вялікая.

І ста́лася, калі Іісус скончыў гэтыя словы, вельмі здзіўля́ліся людзі вучэнню Яго,
 
І сталася, калі Ісус скончыў гэтыя словы, народ дзівіўся з Ягонае навукі,

бо Ён вучыў іх як той, хто ма́е ўладу, а не як кніжнікі і фарысеі.
 
бо Ён вучыў, як той, хто мае ўладу, а не так, як іхныя кніжнікі і фарысэі.