Яна 17 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Яна Пятроўскага
Прамо́віўшы гэта, Іісус узвёў вочы Свае да неба і сказаў: Ойча! прыйшоў час: прасла́ў Сы́на Твайго, каб і Сын Твой прасла́віў Цябе,
Пасьля словаў гэтых Ісус узьняў вочы свае на неба і сказаў: Ойча, надыйшла гадзіна: праслаў Сына Твайго, каб і Сын Твой праславіў Цябе:
бо Ты даў Яму ўла́ду над усякай пло́ццю, каб усяму, што Ты даў Яму, даў Ён жыццё вечнае;
Гэтак, як Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб і тым усім, што Ты даў Яму, Ён даў жыцьцё вечнае.
а жыццё вечнае ў тым, каб зна́лі Цябе, адзíнага íсціннага Бога, і Таго, Каго Ты пасла́ў: Іісуса Хрыста.
А гэта-ж і ёсьць жыцьцё вечнае, каб пазналі Цябе адзінага праўдзівага Бога, і Ісуса Хрыста, Каторага Ты паслаў.
Я прасла́віў Цябе на зямлí: завяршы́ў спра́ву, якую Ты даў Мне зрабіць;
Я ўславіў Цябе на зямлі, завяршыў чын, які Ты даў Мне выканаць.
і цяпер прасла́ў Мяне Ты, Ойча, у Цябе Само́га той сла́ваю, якую Я меў у Цябе ране́й, чым стаў існава́ць свет.
І цяперака праслаў Мяне Ты, Ойча, у Цябе Самога славаю, якую Я меў у Цябе перад быцьцём сьвету.
Я адкрыў імя́ Тваё лю́дзям, якіх Ты даў Мне ад свету; яны былí Твае, і Ты даў іх Мне, і яны захава́лі слова Тваё;
Я выявіў імя Твае людзям, якіх Ты Мне даў са сьвету; яны былі Твае, і Ты іх даў Мне, і яны захавалі слова Тваё.
цяпер зразуме́лі яны, што ўсё, што Ты даў Мне, гэта ад Цябе;
Цяперака яны пазналі, што ўсё, што Ты даў Мне, гэта ад Цябе.
бо сло́вы, якія Ты даў Мне, Я даў ім, і яны прынялí і сапраўды́ зразуме́лі, што Я ад Цябе вы́йшаў, і ўве́равалі, што Ты паслаў Мяне.
Бо словы, якія Ты даў Мне, Я даў ім, і яны прынялі і запраўды зразумелі, што Я ад Цябе зыйшоў, і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Я за іх малю́, не за ўвесь свет малю́, але за тых, каго Ты даў Мне, бо яны Твае;
Я за іх прашу, не за увесь сьвет прашу, але за тых, якіх Ты даў Мне, бо яны Твае.
і ўсё Маё — Тваё, і Тваё — Маё; і Я прасла́віўся ў іх;
І ўсе Мае Твае, і Твае — Мае, і Я ўславіўся ў іх.
і Я ўжо не ў свеце, а яны ў свеце, Я ж да Цябе іду́. Ойча Святы́! захава́й іх у імя́ Тваё, тых, каго Ты даў Мне, каб яны былí адно, як і Мы.
І Я ўжо не на сьвеце болей, але яны на сьвеце, і Я да Цябе іду. Ойча Сьвяты! Захавай іх у імя Твае, тых, каторых Ты даў Мне, каб яны былі адно, як і Мы.
Калі Я быў з імі ў свеце, Я захо́ўваў іх у імя́ Тваё; тых, каго Ты даў Мне, Я збяро́г, і ніхто з іх не загíнуў, толькі сын пагíбелі, каб збыло́ся Пісанне;
Калі Я быў на сьвеце зь імі, Я захаваў іх у імя Твае; тых, каторых Ты Мне даў, захаваў, і ніхто зь іх не загінуў, апрача сына загубы, каб збылося Пісаньне.
цяпер жа Я да Цябе іду́ і гавару гэта ў свеце, каб яны ме́лі ў сабе радасць Маю́ по́ўную.
Цяпер-жа іду да Цябе, і кажу гэта на сьвеце, каб яны мелі радасьць Маю поўную ў сабе.
Я даў ім сло́ва Тваё, і свет узненавíдзеў іх, бо яны не ад свету, як і Я не ад свету;
Я даў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзіў іх, бо яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.
Я не малю́, каб Ты ўзяў іх са све́ту, але каб захава́ў іх ад зла;
Я не прашу, каб Ты ўзяў іх са сьвету, але каб захаваў іх ад зла.
яны не ад све́ту, як і Я не ад све́ту;
Яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.
асвяцí іх íсцінаю Тваёю: сло́ва Тваё ёсць íсціна.
Асьвяці іх Тваею праўдаю: слова Тваё ёсьць праўда.
Як Ты пасла́ў Мяне ў свет, так і Я пасла́ў іх у свет,
Як Ты паслаў Мянеу сьвет, гэтак і Я паслаў іх у сьвет.
і за іх Я прысвяча́ю Сябе́, каб і яны былí асвячо́ныя íсцінай.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб і яны былі пасьвенчаны праўдаю.
Не за іх жа толькі малю́, але і за тых, што ве́руюць у Мяне дзя́куючы слову іх,
Не за іх-жа толькі прашу, але за тых, што вераць у Мяне паводля іхнага слова.
няхай усе будуць адно: як Ты, Ойча, ува Мне, і Я ў Табе, так няхай і яны ў Нас будуць адно, каб уве́раваў свет, што Ты пасла́ў Мяне;
Няхай будуць усе адно: як Ты, Ацец ува Мне, і Я ў Табе, гэтак і яны няхай будуць адно, каб сьвет паверыў, што Ты паслаў Мяне.
і славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім; каб яны былí адно, як Мы адно:
І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім, каб былі адно, як Мы адно.
Я ў іх, і Ты ўва Мне; няхай будуць яны ў даскана́лым адзíнстве, і няхай спазна́е свет, што Ты пасла́ў Мяне і ўзлюбíў іх, як узлюбíў Мяне.
Я ў іх, і Ты ўва Мне; каб былі злучаны ў вадно, і няхай сьвет пазнае, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як Ты палюбіў Мяне.
Ойча! хачу, каб ты́я, каго Ты даў Мне, там, дзе і Я, былí са Мною, каб яны бачылі славу Маю́, якую Ты даў Мне, бо ўзлюбíў Мяне ране́й заснава́ння све́ту.
Ойча, каторых Ты Мне даў, хачу, каб там, дзе Я, і яны былі са Мною, ды няхай бачаць славу Маю, якою Ты надарыў Мяне: бо Ты палюбіў Мяне перад існаваньнем сьвету.
Ойча Пра́ведны! і свет Цябе не спазна́ў; а Я Цябе спазна́ў, і яны спазна́лі, што Ты пасла́ў Мяне;
Ойча справядлівы, сьвет Цябе не пазнаў, але Я пазнаў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
і Я паве́даў ім імя́ Тваё і паве́даю, каб любоў, якою Ты ўзлюбíў Мяне, у іх была́, і Я ў іх.
І Я абвесьціў ім імя Тваё, і абвяшчаю, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне, і ў іх была, і Я ў іх.
