Да Рымлянаў 4 разьдзел

 

 

Дык што скажам: (што) набыў па целу Абрагам, бацька наш?

 

Дык што, скажам, здабыў наш прабацька Абрагам паводле цела?

Калі ж Абрагам апраўданы па ўчынках ён мае пахвалу, але ня перад Богам.

 

Бо калі Абрагам апраўданы з учынкаў, — мае славу, але не перад Богам.

А што гаворыць Пісаньне? Паверыў Абрагам Богу, і (гэта) залічана яму ў праведнасьць.

 

Бо што кажа Пісанне? «Паверыў Абрагам Богу, і залічана Абрагаму вера за справядлівасць».

Таму хто робіць плата налічваецца ня па Багадаці, але па абавязку;

 

Вось жа таму, хто працаваў, плата налічаецца не з ласкі, але з доўгу або павіннасці.

а таму, хто ня робіць, але верыць у Апраўдваючага грэшнага (чалавека) залічваецца вера ягоная ў праведнасьць.

 

Таму, аднак, хто не працаваў, але верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожніка, яго вера залічаецца за справядлівасць.

Так і Давід называе шчасьлівым чалавека, катораму Бог ставіць праведнасьць нязалежна ад учынкаў:

 

Так і Давід называе шчасным чалавека, якога Бог без заслугі залічае справядлівым:

шчасьлівыя тыя, чые бяззаконьні дараваныя і чые грахі пакрытыя;

 

«Шчасныя тыя, якім адпушчаны беззаконні ды якіх грахі закрытыя.

шчасьлівы чалавек, якому Госпад ня залічыць грэху.

 

Шчасны чалавек, якому Госпад не палічыць граху».

Гэта шчасьце значыць для абразаньня ці і для няабразаньня? Таму (мы) гаворым: залічана Абрагаму вера ў праведнасьць.

 

Дык ці гэта шчаснасць датычыцца абрэзаных, ці таксама і неабрэзаных? Мы кажам: «Залічана Абрагаму вера за справядлівасць».

Калі залічана? У абразаньні ці ў няабразаньні? Ня ў абразаньні, але ў няабразаньні.

 

Калі была залічана: ці калі быў абрэзаны, ці ў неабрэзанасці? Не пасля абразання, але ў неабрэзанасці;

І знак абразаньня атрымаў ён: як пячатку праведнасьці (цераз) веру ў няабразаньні, каб быць яму бацькам усіх веручых у няабразаньні, так каб і ім была залічана праведнасьць;

 

і ён атрымаў знак абразання, як пячатку справядлівасці праз веру, якую меў яшчэ ў неабрэзанасці, каб стаўся ён бацькам усіх тых, хто верыць у неабрэзанасці, каб і ім была залічана справядлівасць,

і бацькам абразаньня, тых, што ня толькі абрэзаныя, але і жывуць па (таму жа) ладу жыцьця веры ў няабразаньні бацькі нашага Абрагама.

 

і бацькам не толькі тых абрэзаных, што прынялі абразанне, але і тых, якія ідуць слядамі той веры бацькі нашага Абрагама, якая была ў ім у неабрэзанасці.

Бо ня праз Закон (ёсьць) абяцаньне Абрагаму альбо насеньню ягонаму, нашчадку ягонаму (быць бацькам усяго) сьвету, але цераз праведнасьць веры.

 

Бо не законам было дадзена Абрагаму і нашчадкам яго абяцанне, што ён стане спадкаемцам свету, але справядлівасцю веры.

Калі ж нашчадкі па Закону, дык вера марная і бязьдзейнае абяцаньне;

 

Бо калі спадкаемцы тыя, што з закону, дык вера пустая, і абяцанне без вартасці.

бо Закон нараджае гнеў: бо дзе няма Закону, (там) няма і грэху.

 

Бо закон выклікае гнеў, а дзе няма закону, там няма і злачынства.

Пагэтаму (абяцаньне бярэцца) цераз веру, каб (было) па Багадаці. Так што ёсьць цьвёрдае абяцаньне ўсім нашчадкам, каторыя ня толькі па Закону, але і па веры Абрагама, каторы ёсьць бацька ўсіх нас,

 

Таму [спадкаемцы] — па веры, каб з ласкі, каб абяцанне было надзейным для кожнага нашчадка, не толькі для таго аднаго, хто з закону, але і для таго, хто з веры Абрагама, — ён жа бацька ўсіх нас, —

як напісана: ба́цькам многіх народаў паставіў Я цябе, перад (Тым) у Каторага ён паверыў — Бога, Які ажыўляе мёртвых, і называе няіснуючае як існуючае.

 

як напісана: «Устанавіў Я цябе бацькам многіх народаў», — перад Богам, Якому ён паверыў, як Таму, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае існым.

У безнадзейнай сітуацыі (Сарра ўжо стала нядзятароднай) ён праявіў надзею (на Божае абяцаньне), каб стаць яму ба́цькам многіх народаў, паводля сказанага: гэткім (шматлюдным) будзе насеньне тваё.

 

Ён насуперак надзеі паверыў надзеі стацца бацькам многіх народаў, як было сказана: «Такім будзе патомства тваё».

І, ня аслабеўшы верай, ён ня памысьліў аб сваім целе, якое ўжо амярцьвела, будучы стогадовым, а таксама аб амярцьвеўшым улоньні Сарры,

 

І, непахісны ў веры, ён не звярнуў увагі, што цела яго ўжо амярцвела, бо было яму каля ста гадоў, і нутро Сары таксама амярцвела.

і (ён) ня захістаўся ў няверы абяцаньню Бога, але быў умацаваны ў веры, даўшы Славу Богу,

 

І ў абяцанні Божым не засумняваўся ў бязвер’і, але ўмацаваўся вераю, аддаўшы славу Богу,

і будучы цьвёрда ўпэўненым, што тое, што абяцаў (Бог), Ён моцны і выканаць.

 

і быў упэўнены, што Бог мае магутнасць і здзейсніць абяцанае.

Таму (гэтая цьвёрдая вера Богу) і залічана яму ў праведнасьць.

 

Таму гэта залічана было яму за справядлівасць.

І напісана што тое, што залічана ў праведнасьць яму, залічана ня толькі яму аднаму,

 

А гэта напісана не толькі дзеля яго аднаго, што залічана яму,

але і нам, хто верыць Таму, Хто ўваскрасіў із мёртвых Ісуса, Госпада нашага,

 

але і дзеля нас, бо будзе залічана і нам, веруючым у Таго, Хто ўваскрасіў Ісуса, Госпада нашага, з мёртвых,

Каторы быў аддадзены (на сьмерць) за грахі нашыя, і ўваскрэшаны для нашага апраўданьня.

 

Які быў выданы за грахі нашыя і ўваскрос дзеля апраўдання нашага.