1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Будзьце насьлядоўцамі мне, як і я Хрысту.
Будзьце пераймальнікамі маімі, як я — Хрыста.
Хвалю ж вас, браты, што ўсё маё па́мятаеце і трымаеце пераказы (пераданае мною вам вучэньне дакладна) так, як я перадаў вам.
Хвалю вас, што ва ўсім памятаеце пра мяне, ды трымаецеся маіх наказаў.
Хачу ж, (каб) вы ведалі, што кожнаму мужу галава — Хрыстос, галава ж жонцы — муж, Галава ж Хрысту — Бог.
Хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужчыны — Хрыстос, а кожнае жонкі галава — муж, а галава Хрыста — Бог.
Усякі мужчына (муж), які моліцца альбо прарочыць з накрытаю галавою, сароміць галаву сваю.
Кожны мужчына, калі моліцца або праракуе з накрытай галавой, ганьбіць сваю галаву.
Усякая ж жонка, якая моліцца альбо прарочыць зь нянакрытаю галавою, сароміць галаву сваю: бо гэта тое самае, што і з паголенай галавою.
Кожная ж жанчына, калі моліцца або праракуе з ненакрытай галавой, ганьбіць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна паголена.
Бо калі жонка ня пакрывае галавы сваёй, дык хай тады і абстрыжэ галаву сваю; а калі жонцы сорамна быць абстрыжанай альбо паголенай, хай тады (і) пакрывае галаву сваю.
Дык калі якая жанчына не накрывае галавы, хай абстрыжэ свае валасы. А калі ганебна для жанчыны быць пастрыжанай або паголенай, дык хай накрывае галаву.
А муж ня павінен пакрываць галаву сваю, бо ён ёсьць вобраз і слава Бога; а жонка зьяўляецца славай мужа.
Мужчыне не належыць накрываць галавы, бо ён — вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны.
Таму што ня муж ад жонкі, але жонка ад мужа;
Бо не мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны;
бо і ня муж створаны дзеля жонкі, але жонка дзеля мужа.
і не мужчына створаны для жанчыны, але жанчына для мужчыны.
Таму жонка павінна мець на галаве (сваёй знак) улады дзеля Ангелаў.
Таму жанчына мусіць мець на галаве знак падданасці дзеля анёлаў.
Але ў Госпадзе (Хрысьце) ні муж бяз жонкі, ні жонка бяз мужа (ня зьяўляюць самазначнай адзінкі).
Зрэшты, ані жанчына без мужчыны, ані мужчына без жанчыны ў Госпада.
Бо як (жанчына становіцца) жонкай ад мужа, так і (мужчына становіцца) мужам цераз жонку, і ўсё (гэта) ад Бога.
Бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына праз жанчыну, а ўсе — ад Бога!
Самі разважце, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу зь нянакрытай (галавою)?
Рассудзіце самі з сабой: ці належыцца жанчыне маліцца да Бога з ненакрытай галавой?
Ці ня вучыць вас сама прырода, што калі мужчына гадуе доўгія валасы, то гэта га́ньба для яго.
Ці не сама прырода вучыць нас, што ганьба для мужчыны, калі ён гадуе валасы,
А калі жанчына гадуе доўгія валасы, гэта для яе слава (знак страху Божага), таму што валасы да́дзены ёй замест покрыва.
а калі жанчына гадуе валасы, то ёй слава? Бо валасы дадзены ёй на пакрыццё.
Калі ж хто мае намер (аб гэтым) спрачацца, (дык) мы такога звыча́ю ня маем, і ні цэрквы Бога.
А калі хто аб гэтым хоча спрачацца, дык ані мы не маем такога звычаю, ані цэрквы Божыя.
І даючы гэткі наказ, ня хвалю вас, таму што (вы) зьбіраецеся ня на лепшае, але на горшае.
Робячы вам гэтыя заўвагі, не хвалю за тое, што збіраецеся не на лепшае, але на горшае.
Бо, па-першае, калі вы зьбіраецеся ў царкве, чую, што паміж вамі адбываюцца падзелы, і часткова гэтаму веру.
Перад усім чую, што, калі сходзіцеся разам у царкве, бываюць у вас спрэчкі, і я крыху веру.
Бо належыць пранікаць да вас і гарэзіям, каб сярод вас выявіліся выпрабаваныя.
Бо мусяць быць сярод вас і герэзіі, каб выявіліся сярод вас тыя, што выпрабаваны.
Таму вы зьбіраецеся ра́зам (такім чынам), (што гэта) ня азначае спажываць вячэру Госпадаву;
Ды калі вы збіраецеся разам, няма ў вас спажывання Вячэры Госпадавай.
бо кожны сьпяшаецца першым зьесьці ўласную вячэру, і (такім чынам) адзін застаецца галодным, а другі напіваецца.
Кожны бо з вас спяшаецца першым з’есці сваю вячэру, і таму адзін галодны, а ў той час іншы ўпіваецца.
Хíба няма ў вас дамоў, каб есьці і піць? Ці пагарджаеце царкву Бога і сароміце тых, хто (нічога) ня мае? Што скажу вам? Ці пахваліць вас за гэта? Ня хвалю.
Ці не маеце дамоў, каб там есці і піць? Ці мо ганьбіце Царкву Божую ды сароміце тых, што нічога не маюць? Што ж вам скажу? Можа, буду вас хваліць? За гэта не пахвалю!
Бо я ад Госпада прыняў (тое), што і вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, у якую быў выдаваны, узяў хлеб
Бо я гэта атрымаў ад Госпада і перадаў гэта вам, што Госпад Ісус у тую ноч, калі меў быць выдадзены, узяў хлеб,
і, падзякаваўшы (Богу), паламаў і сказаў: прымеце, е́шце, гэта ёсьць Цела Маё, за вас лама́нае; гэтае рабеце на ўспамін пра Мяне.
і, склаўшы падзяку, паламаў, і сказаў: «[ Бярыце, ежце.] Гэта ёсць Цела Маё, якое за вас [даецца]. Рабіце гэта ў Маю памяць!»
Таксама і чару пасьля вячэры, кажучы: «гэта чара ёсьць Новы Запавет у Маёй Крыві; гэта рабіце кожны раз, калі (толькі) п’яце на ўспамін аба Мне».
Падобным спосабам па вячэры Ён узяў келіх і сказаў: «Гэты келіх ёсць Новы Запавет у Крыві Маёй. Рабіце гэта, калі толькі будзеце піць, у Маю памяць».
Бо кожны раз, калі (вы) ясьце хлеб гэты і п’яце чару гэтую, сьмерць Госпада абвяшчаеце, дакуль (Ён) прыйдзе.
Бо колькі разоў будзеце есці гэты хлеб і піць гэты келіх, будзеце абвяшчаць смерць Госпада, пакуль не прыйдзе.
А таму, калі хто есьць хлеб гэты альбо п’е чару Госпада (будучы) нявартым, вінаваты будзе (супраць) Цела і Крыві Госпада.
Значыць, той, хто нягодна будзе есці хлеб ды піць келіх Божы, той будзе вінаваты супраць Цела і Крыві Госпадавай.
Дык выпрабуй сябе чалавек і такім чынам еш ад хлеба гэтага і пі ад чары гэтай.
Дык хай выпрабуе чалавек сябе самога, і тады хай есць ад таго хлеба ды п’е з келіха таго.
Бо хто есьць і п’е (будучы) нявартым, той есьць і п’е на засуджэньне сябе, ня ўдумваючыся ў тое, што (гэта) Цела Госпада.
Бо хто есць і п’е, той есць і п’е прысуд сабе, не разважаючы пра Цела [Госпада].
З-за гэтага сярод вас многія слабыя і хворыя, і многія паміраюць.
Таму шмат у вас кволых і хворых, ды многа памірае.
Бо, калі б мы самі сябе судзілі, то ня былí б су́джанымі.
А калі мы самі сябе асудзім, дык не будзем асуджаны.
Засуджаныя ж, Госпадам караны бываем, каб (мы) ня былí засуджанымі разам з гэтым сьветам.
А пакуль Госпад нас судзіць і карае, каб не былі мы асуджаны разам з усім светам.
Таму, браты мае, зьбіраючыся, каб зьесьці (запаветную вячэру), чакайце адзін аднаго.
Таму, браты мае, калі збіраецеся есці [Вячэру], пачакайце адзін аднаго.
Калі ж хто галодны, еш дома, каб ня зьбірацца вам на асуджэньне. А астатняе ўладжу, калі прыйду.
Калі хто галодны, хай есць дома, каб вам не збірацца на асуджэнне. Іншыя справы наладжу, як прыйду.
