1 да Карынфянаў 14 разьдзел

 

 

Імкніцеся да любові, ру́пцеся пра (дары) духовыя, асабліва ж, каб (вам) прарочыць.

 

Імкніцеся да любові, рупцеся пра духоўнае, асабліва пра тое, каб праракаваць.

Таму што той, хто гаворыць (нейкай) мовай, гаворыць ня людзям, але Богу; бо ніхто ня разумее (яго), (бо) ён духам гаворыць тайны;

 

Бо хто гаворыць мовамі, не людзям гаворыць, але Богу. Бо ніхто не чуе, а ён Духам гаворыць тайны.

а хто прарочыць, той гаворыць людзям на збудаваньне і перасьцярогу, і суцяшэньне.

 

Той жа, хто праракуе, гаворыць людзям на настаўленне, і для заахвоты, і для суцяшэння.

Той, хто гаворыць (нейкай) мовай, сябе збудоўвае, а той, хто прарочыць, збудоўвае царкву.

 

Хто гаворыць мовамі, самога сябе настаўляе, а хто праракуе, царкву будуе.

Жадаю ж, (каб) усім вам гаварыць мовамі; але лепш, каб вам прарочыць; бо той, хто прарочыць, большы за таго, хто гаворыць мовамі, хíба, калі ён будзе (яшчэ і) тлумачыць, каб царква атрымала збудаваньне.

 

Хачу, каб вы ўсе гаварылі мовамі, але лепш, каб праракавалі. Бо большы той, хто праракуе, чым той, што гаворыць мовамі, хіба што тлумачылі б, каб царква атрымала збудаванне.

Цяпер жа, браты, калі я прыйду да вас гаворачы мовамі, якую прынясу вам карысьць, калі ня буду вам гаварыць ці то адкрыцьцём, ці то веданьнем, ці то прароцтвам, ці то навукаю?

 

Што вам, браты, з таго, каб я прыйшоў да вас і гаварыў мовамі, якую прынясу вам карысць, хіба што буду гаварыць да вас абвяшчэннем, або ведамі, або прароцтвам, або навукай.

І бяздушныя (прылады), якія выдаюць гук, ці то жалейка, ці то гарпа, калі ня даюць розных мелёдыяў, якім чынам будзе распазна́на, што іграецца на жалейцы або на гарпе?

 

Бо і тыя, што без душы, голас падаюць: ці то жалейка, ці то гуслі; калі б яны не падавалі выразных гукаў, як можна было б тады адрозніць, ці гэта гук жалейкі, ці гусляў?

Бо і калі труба будзе выдаваць няразборлівае гучаньне, хто будзе рыхтавацца да бою?

 

Калі гэтак сурма [баявая] падасць невыразны гук, дык хто будзе рыхтавацца да бою?

Гэтак і вы, калі на (нейкай) мове ска́жаце нязразумелае слова, якім чынам будзе распазнана ска́занае? Дык вы будзеце гаварыць на вецер.

 

Так і з вамі, калі языком невыразна будзеце вымаўляць словы, дык хто можа зразумець, што вы гаворыце? Вы будзеце гаварыць на вецер!

Колькі напрыклад ёсьць у сьвеце ўсякіх слоў, і ніводнага зь іх няма бяз значэньня.

 

Падумай, як многа розных моў на свеце? Але кожная не без голасу.

Калі ж я ня разумею значэньня слова, то я буду для таго, хто гаворыць, чужаземцам, і той, хто гаворыць, для мяне — чужаземец.

 

Калі я, аднак, не буду разумець значэння слоў, дык буду для прамоўцы чужынцам, і прамоўца для мяне будзе чужынцам.

Так і вы, паколькі зьяўляецеся прыхільнікамі духовых (рэчаў), імкніцеся да ўмацаваньня царквы, каб вам (узрастаць і) памнажацца.

 

Таксама і вы, калі рупіцеся пра духоўнае, дык імкніцеся ўзбагачацца ім для пабудовы царквы.

Таму, хто гаворыць (нейкай нязразумелай) мовай, хай моліцца, каб мог і тлумачыць.

 

Таму: хто гаворыць мовамі, хай моліцца, каб патлумачыць.

Бо калі я малюся (нейкай нязразумелай) мовай, то дух мой моліцца, а розум мой застаецца бясплодным.

 

Калі я малюся мовамі, дух мой моліцца, але розум не мае карысці.

Дык што ж? Буду маліцца духам, буду маліцца і розумам; буду сьпяваць духам, буду сьпяваць і розумам.

 

Дык што рабіць? Буду маліцца духам, але таксама буду маліцца розумам; буду спяваць духам, буду спяваць і розумам.

Таму што, калі ты будзеш дзякаваць (Богу) духам, (то той), што стаіць побач і ня разумее, (што ты гаворыш), як ён скажа «амін» пры тваім дзякаваньні? Таму што (тое), што ты гаворыш, ён ня разумее.

 

Дарэчы, калі ты будзеш дабраслаўляць у духу, як жа на тваё дабраславенства скажа «Амін!» хтосьці просты, бо ён не разумее, што ты гаворыш?

Бо хаця ты добра дзякуеш, але другі ня збудоўваецца.

 

Ты, праўда, прыгожа падзяку складаеш, але іншы не збудоўваецца.

Дзякую Богу майму, што больш за ўсіх вас гавару мовамі;

 

Дзякую Богу, што я больш за вас усіх гавару мовамі.

але ў царкве хачу пяць слоў сказаць маім розумам, каб і другіх навучыць, чым (сказаць) мноства слоў на нязразумелай мове.

 

Усё ж такі ў царкве хачу сказаць лепш пяць слоў сваім розумам, каб навучыць іншых, чым дзесяць тысяч слоў мовамі.

Браты! ня будзьце дзецьмі розумам, а (вось) на ліхое будзьце нямаўлятамі; па розуму ж будзьце ста́лымі.

 

Браты! Не будзьце дзецьмі розумам, але будзьце немаўлятамі адносна зла, а розумам будзьце дарослымі.

У Законе напісана: замежнымі мовамі і іншымі вуснамі буду гаварыць народу гэтаму; і (нават) тады ня паслухаюць Мяне, — кажа Госпад.

 

У законе напісана: «Буду прамаўляць да гэтага народа іншымі мовамі і вуснамі іншых, але яны і тады не паслухаюць Мяне», — кажа Госпад.

Так што мовы зьяўляюцца знакам ня для вернікаў, але для нявернікаў; а прароцтва — ня для нявернікаў, але для вернікаў.

 

Дык вось, мовы ёсць знак не для веруючых, але для бязверных; прароцтва ж не для бязверных, але для веруючых.

Калі ж уся царква зыдзецца разам, і ўсе загавораць на (нейкіх) мовах, ды ўвойдуць ня разумеючыя ці нявернікі, то ці ня скажуць, што вы шале́еце?

 

Дык калі збярэцца ўся царква ды ўсе пачнуць гаварыць мовамі, а ў той час увойдуць неадукаваныя або бязверныя, ці ж не скажуць, што вы звар’яцелі?

Калі ж усе прарочаць, і ўвойдзе хто-небудзь няве́рнік альбо той, хто ня разумее, то ён (стаецца) усімі дасьледаваным (і) ўсімі дакараным.

 

А калі ўсе праракуюць, і ў той час прыйдзе якісьці бязверны або неадукаваны, дык будзе ён усімі дакараны, усімі суджаны,

І такім чынам тайны сэрца ягонага стаюцца відавочнымі, і таму, упаўшы на аблічча, ён паклоніцца Богу, кажучы: сапраўды з вамі ёсьць Бог.

 

тайны яго сэрца адкрыюцца, і ён, упаўшы на твар, паклоніцца Богу, прызнаючы: «Сапраўды, Бог з вамі!»

Дык што, браты? Калі вы зьбіраецеся, кожны з вас мае псальм, мае навуку, мае (нейкую) мову, мае адкрыцьцё, мае тлумачэньне, — усё (гэта) хай будзе на збудаваньне.

 

Дык што ж, браты? Калі збіраецеся разам, кожны з вас мае псальм, мае навуку, мае адкрыццё, мае мовы, мае тлумачэнне: усё гэта хай будзе на пабудову царквы.

Калі хто гаворыць (нязнаёмаю) моваю, (то хай гавораць) двое, ці найбольш — трое, і (то) па чарзе, а адзін хай тлумачыць.

 

Калі хто гаворыць мовамі, дык хай па чарзе двое, найбольш трое, а адзін хай тлумачыць.

Калі ж няма тлумача, у царкве маўчы; але гавары сабе і Богу.

 

А калі б не было тлумачальніка, дык хай маўчыць у царкве, але сам сабе гаворыць і Богу.

Прарокі ж гаварыце двое ці трое, а астатнія — разважайце.

 

Прарокі хай прамаўляюць па двое або па трое, іншыя ж хай разважаюць.

Калі ж другому з тых, што сядзяць, будзе адкрыта, (то) першы маўчы.

 

Калі ж каму іншаму з тых, што сядзяць, будзе дадзена аб’яўленне, дык хай першы замоўкне.

Бо вы ўсе адзін за адным можаце прарочыць, каб усім вучыцца і ўсім быць суцяша́нымі.

 

Такім спосабам можаце праракаваць усе, адзін за адным, каб усе вучыліся і ўсе былі ўсцешаны.

І духі прарокаў прарокам паслухмяныя,

 

І духі прарочыя паслухмяныя прарокам,

таму што (Бог) ня ёсьць Бог бязладзьдзя, але міру, як ва ўсіх цэрквах у сьвятых.

 

бо Бог не ёсць Бог бязладдзя, але супакою. Як гэта адбываецца ва ўсіх цэрквах у святых,

Жонкі вашыя ў цэрквах няхай маўчаць, бо ня дазволена ім гаварыць, а быць у паслушэнстве, як і Закон кажа.

 

жанчыны ў цэрквах павінны маўчаць, бо не дазваляецца ім гаварыць, але няхай будуць пакорлівыя, як і закон кажа.

Калі ж яны хочуць чаму-небудзь навучыцца, (дык) хай пытаюцца дома ў сваіх мужоў, бо няпрыстойна жонкам гаварыць у царкве.

 

Калі яны хочуць нечаму навучыцца, хай пытаюцца ў мужоў сваіх дома, бо сорамна жанчыне прамаўляць у царкве.

Ці ад вас выйшла Слова Бога, ці да вас адных дайшло?

 

Ці ж ад вас выйшла слова Божае? Або ці да вас толькі прыйшло?

Калі хто лічыць сябе прарокам альбо духовым, хай разумее, што я вам пішу, таму што гэта Прыказаньні Госпада.

 

Калі каму здаецца, што ён прарок або духоўны, дык хай ведае, што тое, што вам пішу, ёсць загад Госпадаў.

Калі ж хто (гэтага) ня прызнае́, дык хай сабе ня прызнае́.

 

А калі хто гэтага не прызнае, ён сам не будзе прызнаны.

Так што, браты, рупцеся, каб прарочыць; і гаварыць (нязнаёмымі) мовамі ня перашкаджайце.

 

Так вось, браты мае, рупцеся пра дар праракавання ды не забараняйце прамаўляць на мовах.

Няхай усё прыстойна і ў парадку робіцца.

 

Ды хай усё адбываецца прыстойна і парадкам.