Яна 13 разьдзел

Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

А перад сьвятам Пасхі Ісус, ведаючы, што прышла гадзіна Ягоная, каб адыйсьці з гэтага сьвету да Айца, умілаваўшы Сваіх собскіх. што на сьвеце, улюбіў іх да канца.
 
Перад сьвятам жа Пасхі Ісус, ве́даючы, што прыйшла Яго гадзіна перайсьці з гэтага сьве́ту да Айца, палюбіўшы Сваіх, што на сьве́це, даканца́ ўзьлюбіў іх.

І ў часе вячэры, — а дзявал ужо быў укінуўшы ў сэрца Юды Сыманёнка Іскарыёта, ізрадзіць Яго. —
 
І ў час вячэры, калі д’ябал улажыў ужо ў сэрца Юды Сымо́навага Іскарыёта прадаць Яго,

Ведаючы, што Айцец даў Яму ўсе ў рукі Ягоныя, і што Ён ад Бога вышаў і да Бога йдзець,
 
Ісус, ве́даючы, што Аце́ц усе аддаў у рукі Яго, і што Ён ад Бога вы́йшаў і да Бога йдзе́,

Устаець ад вячэры, і адкладае адзецьце, і, узяўшы ручнік, паперазаўся.
 
устаў ад стала, скінуў з Сябе́ ве́рхнюю вопратку і, узяўшы рушнік, падпераза́ўся.

Адлі наліў вады ў мыпельнік, і пачаў мыць ногі вучанікам, і выціраць ручніком, каторым быў падперазаўшыся.
 
Пасьля наліў вады ў умывальніцу і пачаў абмываць ногі вучням сваім і выціраць рушніком, якім быў апераза́ны.

Падходзе да Сымона Пётры, і гэты кажа Яму: «Спадару, Ты імне мыць ногі?»
 
І падыходзіць да Сымона Пятра, і той кажа Яму: Госпадзе! ці-ж Табе́ абмываць мае́ ногі?

Адказаў Ісус і сказаў яму: «Што Я раблю, ты ня ведаеш цяпер, але даведаешся потым».
 
І адказаў Ісус і сказаў яму: што Я ро́блю, ты цяпе́р ня ве́даеш, але даве́даешся пасьля.

Пётра кажа Яму: «Ты ніколі ня будзеш мыць ногі імне!» Ісус адказаў яму: «Калі не памыю цябе, ты ня будзеш мець часьці з Імною».
 
Пётр кажа Яму: ня ўмыеш ног маіх даве́ку. Ісус адказаў яму: калі ня ўмыю цябе́, ня ма́еш часьці са Мною.

Сымон Пётра Яму: «Спадару, ня толькі ногі мае, але таксама рукі а галаву».
 
Сымон Пётр кажа Яму: Госпадзе, ня толькі ногі мае́, але й рукі і галаву.

Ісус кажа яму: «Хто пакупаўшыся, не патрабуе мыць, апрача ног, але ўвесь ён чысты; і вы чыстыя, але ня ўсі».
 
Ісус кажа яму: абмытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ўвесь чысты, і вы чыстыя, але ня ўсе́.

Бо ведаў Ён праз ізрадніка Свайго, затым сказаў: «Ня ўсі вы чыстыя».
 
Бо ве́даў, хто прадасьць Яго, дый затым і сказаў: ня ўсе́ вы чыстыя.

Як жа Ён памыў ногі ім, і ўзяў адзецьце Свае, і ўзьлёг ізноў, Ён сказаў ім: «Ці ведаеце, што Я зрабіў вам?
 
Калі-ж абмыў ім ногі і апрануў Сваю вопратку, дык, супачыўшы ізноў, спытаўся: ці ве́даеце, што гэта Я зрабіў вам?

Вы завіце Мяне Вучыцель а Спадар, і добра кажаце, бо Я ё.
 
Вы называеце Мяне́ Вучы́целем і Го́спадам і справядліва кажаце, бо Я і ёсьць такі.

Дык калі Я, Спадар а Вучыцель, памыў ногі вам, вы таксама маеце мыць ногі адзін аднаму.
 
Дык вось, калі Я, Госпад і Вучыцель, абмыў вам ногі, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,

Бо Я даў вам прыклад, каб, як Я зрабіў вам, вы рабілі таксама.
 
бо Я даў вам пры́клад, каб, як Я зрабіў вам, рабілі і вы.

Запраўды, запраўды кажу вам: нявольнік не вялікшы за спадара свайго ані пасланы вялікшы за тога, хто яго паслаў.
 
Запраўды́, запраўды́ кажу вам: слуга ня большы за гаспадара свайго, і паслане́ц ня большы за таго, хто яго пасылае.

Калі вы ведаеце гэта. шчасьлівыя вы, калі робіце гэта.
 
Калі гэтае ве́даеце, шчасьлівыя вы, калі гэтае рабіць будзеце.

Не праз усіх вас кажу: Я знаю тых, каторых абраў. Але каб выпаўнілася Пісьмо: "Хто есьць із Імною хлеб, падняў пяту сваю на Мяне".
 
Не аб усіх вас гавару. Я ве́даю, каго выбраў. Але няхай ста́нецца, што напісана: Той, хто е́сьць са Мною хле́б, падняў на Мяне́ пяту сваю (Псальм 40:10).

Цяпер кажу вам, перш чымся сталася, каб, як станецца, уверылі. што Я ё.
 
Цяпе́р кажу вам, ране́й, чым гэта ста́лася, каб, як станецца, вы паве́рылі, што гэта Я.

Запраўды, запраўды кажу вам: хто прыймае каго-колечы, каго Я пашлю, Мяне прыймае; а хто Мяне прыймае, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне».
 
Запраўды́, запраўды́ кажу вам: хто прыймае таго, каго Я пашлю, Мяне́ прыймае, а хто Мяне́ прыймае, прыймае Паслаўшага Мяне́.

Сказаўшы гэта, Ісус зьнемарасьціўся ў духу, і пасьветчыў, і сказаў: «Запраўды, запраўды кажу вам, што адзін із вас ізрадзе Мяне».
 
Сказаўшы гэтае, Ісус узварушы́ўся духам і засьве́дчыў і сказаў: запраўды́, запраўды́ кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне́!

Тады вучанікі пазіралі адзін на аднаго, сумляючыся праз каго ён сказаў.
 
Тады вучні аглядаліся адзін на аднаго, ня ве́даючы, аб кім гаворыць.

І адзін із вучанікаў, каторага Ісус мілаваў, узьляжаў ля грудзёў Ісусавых.
 
Быў жа за сталом адзін з вучняў Яго на ўлоньні Ісуса, якога Ісус любіў.

Затым Сымон Пётра кіўнуў і кажа яму: «Папытай, хто бы гэта быў, праз каго Ён казаў».
 
Яму Сымон Пётр кіўнуў, каб папытаўся, хто гэта, аб кім гаворыць.

А ён, узьлёгшы на грудзі Ісусавы, кажа Яму: «Спадару, хто гэта?»
 
І той, прыпаўшы да грудзе́й Ісуса, кажа: Госпадзе! хто гэта?

Ісус кажа: «Тый, каму Я зануру й дам гэты кавалак». І, занурыўшы кавалак, даець яго Юду Сыманёнку Іскарыёту.
 
І адказвае Ісус: той, каму Я падам, абмачыўшы, кусок хле́ба. І, абмачыўшы кусок, падаў Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.

І тады, просьле гэтага кавалка, увыйшоў у яго шайтан. І Ісус кажа яму: «Што робіш, рабі борзда».
 
І за куском увайшоў у яго шата́н. І кажа яму Ісус: што робіш, рабі хутчэй.

Але ніхто зь іх узьлежачых ня ведалі, чаму Ён сказаў яму гэта.
 
Але ніхто з прысутных таго не зразуме́ў, дзеля чаго гэтае сказаў яму.

Бо некатрыя думалі, што кажа яму Ісус: «Купі, што нам надабе на сьвята», альбо, каб даў што ўбогім, бо ў Юды быў хатуль.
 
А як у Юды была скарбонка з грашыма, дык іншыя думалі, быццам Ісус кажа яму: купі, што трэба нам на сьвята, ці каб даў не́шта ўбогім.

І ён, узяўшы тый кавалак, зараз вышаў. І была ноч.
 
Той жа, узяўшы кусок, зараз жа выйшаў; а была ноч.

Як ён вышаў, Ісус кажа: «Цяпер услаўлены Сын Людзкі, і Бог услаўлены ў Ім.
 
А як выйшаў, кажа Ісус: цяпе́р уславіўся Сын Чалаве́чы, і Бог уславіўся ў Ім.

Калі Бог услаўлены ў Ім, Бог таксама ўславе Яго ў Сабе, і неўзабаве ўславе Яго.
 
Калі Бог уславіўся ў Ім, то Бог уславіць і Яго ў Сабе́, і ў хуткім часе ўславіць Яго.

Дзеці! яшчэ крыху Я з вамі. Будзеце шукаць Мяне, і, як Я сказаў Юдэям: "Куды Я йду, вы ня можаце пайсьці"; кажу таксама вам цяпер.
 
Дзе́ці! яшчэ нядоўга Мне́ быць з вамі: будзеце шукаць Мяне́, і, як Я сказаў Жыдом: куды Я іду, вы ня можаце йсьці, — так гавару цяпе́р і вам.

Новае расказаньне даю вам, каб вы мілавалі адзін аднаго; як Я мілаваў вас, каб і вы любілі адзін аднаго.
 
Даю вам новае прыказа́ньне: каб любілі адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы любе́це адзін аднаго.

Па гэтым пазнаюць усі, што вы вучанікі Мае, калі будзеце мець любоў мяжсобку».
 
Па гэтым пазна́юць усе́, што вы Маі вучні, калі будзеце ме́ць любоў адзін да аднаго.

Сымон Пётра кажа Яму: «Спадару, куды Ты йдзеш?» Ісус адказаў яму: «Куды Я йду, ты ня можаш за Імною йсьці цяпер, але пойдзеш за Імною потым».
 
Кажа Яму Сымон Пётр: Госпадзе, куды Ты йдзе́ш? Ісус адказаў яму: куды Я йду, ты ня можаш цяпе́р за Мною йсьці; пазьней жа пойдзеш за Мною.

Пётра кажа Яму: «Спадару, чаму я не магу йсьці за Табою цяпер? Я аддам жыццё свае за Цябе»
 
Пётр сказаў Яму: Госпадзе! чаму я не магу ісьці за Табою цяпе́р? Я душу маю́ палажу за Цябе́.

Ісус адказуе: Ты аддасі жыцьцё свае за Мяне? Запраўды, запраўды кажу табе: пятух не запяець, як ты выпрашся Мяне трэйчы.
 
Ісус адказаў яму: душу тваю за Мяне́ паложыш? запраўды́, запраўды́ кажу табе́: не прапяе́ пе́вень, як тройчы адрачэшся ад Мяне́.