Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Пазаўтра спраўлялі вясельле ў Кане Ґалілейскай, і маці Ісусава была тамака.
На трэці дзе́нь было вясе́льле ў Кане Галіле́йскай, і Маці Ісусава была там.
І таксама Ісус і вучанікі Ягоныя былі пазваныя на вясельле.
Быў запро́шаны і Ісус і вучні Яго на вясе́льле.
І, як не ставала віна, маці Ісусава кажа Яму: «Віна ня маюць».
І, як не хапіла віна, Маці Ісусава кажа Яму: віна ня маюць.
Ісус кажа ёй: «ІПто Імне й табе, жонка? яшчэ ня прышла гадзіна Мая».
Кажа ёй Ісус: што Мне́ і Табе́ жанчына? Гадзіна Мая яшчэ ня прыйшла.
Маці Ягоная кажа слугам: «Што Ён скажа вам, рабіце».
Маці Яго сказала слугам: што вам скажа, зрабе́це.
І стаяла там, подле звычаю ачышчэньня юдэйскага, шэсьць каменных судзінаў да вады, што зьмяшчалі дзьве альбо тры меры кажная.
Было-ж тамака шэсьць каме́нных судзін да вады, якія стаялі дзеля жыдоўскага ачышчэньня, зьмяшчаючы па дзьве́, ці па тры ме́ры.
Кажа ім Ісус: «Напоўніце судзіны вадою». І напоўнілі іх ушчырк.
Кажа ім Ісус: налійце вады́ у глякі. І напоўнілі іх да ве́рху.
І кажа ім: «Цяпер засіліце й нясіце да загадніка чэсьці». І панесьлі.
І кажа Ім: чарпайце цяпе́р і нясе́це да маршалка. І панясьлі.
Як жа загаднік чэсьці паспытаўся вады, аберненае ў віно, — а ён ня ведаў, скуль яна была, але паслугачыя, што сілялі ваду, ведалі, — тады загаднік гукае маладога
Калі-ж маршалак пакаштаваў вады, што віном сталася, а ён ня ве́даў, скуль яно, слугі-ж, што налівалі ваду, ве́далі, — кліча маладога
Й кажа яму: «Кажная людзіна найперш даець добрае віна, а як нап’юцца, тады горшае; ты дзяржаў добрае віно дагэтуль».
і кажа яму: кожын чалаве́к пе́рш падае добрае віно, а як нап’юцца, тады го́ршае; ты-ж добрае віно захаваў дагэтуль.
Гэты пачатак знакоў учыніў Ісус у Кане Ґалілейскай і зьявіў славу Сваю; і вучанікі Ягоныя ўверылі ў Яго.
Так зрабіў Ісус пачатак цудам у Кане Галіле́йскай і выявіў славу Сваю, і ўве́равалі ў Яго вучні Яго.
Просьле гэтага зышоў Ён да Капернауму, Ён а маці Ягоная а браты Ягоныя а вучанікі Ягоныя; і прабылі там троху дзён.
Пасьля гэтага прыйшоў Ён у Капэрнаум, Сам і Маці Яго, і браты Яго, і вучні Яго, і там аставаліся не́калькі дзён.
І блізка была Пасха юдэйская, і Ісус узышоў да Ерузаліму;
І была блізка Пасха ў Жыдоў, і ўвайшоў Ісус у Ерузалім;
І засьпеў у сьвятыні прадаўнікоў валоў а авец а галубоў, і пенезяменаў седзячых.
і знайшоў у царкве́ прадаваўшых валоў, аве́ц, галубоў, і сядзе́лі тамака мянялы.
І, зрабіўшы пугу з аборак, усіх выгнаў ізь сьвятыні, і авечкі і валы; а грошы пенезяменам рассыпаў і сталы абярнуў.
І, зрабіўшы біч з вяровак, выгнаў з царквы́ ўсіх, такжа й аве́ц і валоў, ды грошы мянялам рассыпаў і сталы іх абярнуў;
А прадаўніком галубоў сказаў: «Вазьміце гэта адгэтуль, не рабіце дому Айца Майго таварняю».
і сказаў прадаўцом галубоў: забярэце гэнае згэтуль: не рабе́це дому Айца Майго домам торгу.
Вучанікі Ягоныя прыпомнелі, што напісана: «Рупатлівасьць праз дом Твой зьядае Мяне».
І прыпомнілі вучні Яго, што напісана: руплівасьць аб дом Твой зьядае Мяне́ (Псальм 68:10).
Затым Юдэі, адказуючы, сказалі Яму: «Які знак пакажаш Ты нам, чаму гэта робіш?»
Адказалі-ж Яму Жыды і сказалі: які знак нам дасі, чаму гэтае робіш?
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Разбурыце гэты Дом Божы, і за тры дні Я нанава пастанаўлю яго».
Ісус жа адказаў ім, мовячы: зруйнуйце дом гэты, і Я ў тры дні адбудую яго.
Затым Юдэі сказалі: «Сорак шэсьць год гэты Дом Божы станавілі, а Ты нанава пастановіш Яго за тры дні?»
І сказалі Жыды: гэты дом будаваўся сорак шэсьць гадоў, а Ты ў тры дні збудуеш яго?
Але Ён казаў праз Дом Божы цела Свайго.
А Ён гаварыў гэтае аб доме це́ла Свайго.
Затым, як Ён ускрэс ізь мертвых, вучанікі Ягоныя ўспомнелі, што Ён казаў гэта, і паверылі Пісьму а слову, што Ісус сказаў.
І, як уваскрос пасьля сьме́рці, прыпомнілі вучні Яго, што Ён казаў гэтае, і паве́рылі Пісаньню і слову, якім мовіў Ісус.
І як Ён быў у Ерузаліме на сьвяце Пасхі, шмат хто ўверыў у імя Ягонае, бачачы знакі, каторыя Ён чыніў.
Калі-ж быў Ён у Ерузаліме на Пасху ў сьвяты, дык многія, бачучы цуды, якія рабіў, уве́равалі ў імя Яго.
Але Сам Ісус не давяраўся ім, бо знаў усіх,
Але Сам Ісус не даве́рыўся ім, бо ве́даў усіх
І затым не патрабаваў, каб хто сьветчыў праз чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.
і ня ме́ў патрэбы, каб хто сьве́дчыў аб чалаве́ку, бо Сам ве́даў, што было ў чалаве́ку.
