Яна 7 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Міхася Міцкевіча
Потым жа Ісус хадзіў па Ґалілеі, бо не хацеў хадзіць у Юдэі, бо Юдэі шукалі забіць Яго.
Пасьля гэтага хадзіў Ісус па Галілеі; па Юдэі не хацеў хадзіць, бо юдэі намераліся забіць Яго.
І бліжэла юдэйскае сьвята Будкаў.
Надыйходзіла юдэйскае сьвята — пастаўленьне Кушчаў.
Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адгэтуль і йдзі да Юдэі, каб і вучанікі Твае бачылі ўчынкі Твае, каторыя Ты чыніш;
Тады браты Яго сказалі Яму: — адыйдзі адгэтуль ды пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі ўчынкі Твае, якія творыш.
Бо ніхто ня робе нічога ў тайбе, і хоча сам быць ведамным; калі Ты чыніш гэтыя ўчынкі, зьявіся сьвету».
Ніхто-ж нічога ня творыць патаемна, але хоча сам сябе выявіць; калі Ты творыш гэткія чыны, то пакажы Сябе сьвету.
Бо й браты Ягоныя ня верылі ў Яго.
Бо і браты Яго ня ўверылі ў Яго.
І кажа ім Ісус: «Мая пара яшчэ ня прышла, а вам заўсёды пара.
І сказаў ім Ісус: — не настаў яшчэ час Мой, а для вас заўсёды час.
Сьвет ня можа ненавідзіць вас, але Мяне ён ненавідзе, бо Я сьветчу празь яго, што ўчынкі ягоныя ліхія.
Вас сьвет ня можа ненавідзець, Мяне-ж ненавідзіць, бо Я сьветчу пра яго, што ўчынкі яго паганыя.
Вы ўзыйдзіце на гэта сьвята; Я яшчэ ня ўзыйду на гэта сьвята, бо час Мой яшчэ ня выпаўніўся».
Ідзеце вы на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня прыйшоў.
Сказаўшы гэта ім, застаўся ў Ґалілеі.
Гэтае сказаўшы ім, Сам астаўся ў Галілеі.
Але як браты Ягоныя ўзышлі на сьвята, тады Ён таксама ўзышоў на сьвята, ня яўна, а як бы тойма.
Але, як адыйшлі браты Яго, тады і Ён прыйшоў на сьвята, не адкрыта, але нібы патаемна.
Юдэі ж шукалі Яго ў сьвята і казалі: «Ідзе Ён?»
Юдэі-ж шукалі Яго на сьвяце, дапытваючыся, дзе Ён.
І шмат было нараканьня на Яго памеж грудамі. Адныя казалі: «Ён добры», другія казалі: «Не, але зводзе груды».
І шмат перасудаў было пра Яго ў народзе: адны гаварылі, што Ён добры, іншыя запярэчвалі: — не, бо зводзіць народ.
Ніхто, адылі, ня гукаў празь Яго яўна, баючыся Юдэяў.
Але ніхто не гаварыў пра Яго адкрыта, бо баяліся юдэяў.
Але ўжо ў палавіцы сьвята Ісус увыйшоў у сьвятыню і навучаў.
А ўжо ў палове сьвята ўвайшоў Ісус у храм і навучаў.
І дзіваваліся Юдэі, кажучы: «Як знае Ён пісьмы, ніколі ня вучыўшыся?»
І дзівіліся юдэі, кажучы: — як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся?
Дык адказаў Ісус і сказаў: «Мая навука не Мая, але таго, хто Мяне паслаў.
Ісус-жа, ў адказ гаварыў ім: — Маё вучэньне не ад Меня, але ад Таго, Хто паслаў Мяне.
Хто зыча чыніць волю Ягоную, тый даведаецца праз гэту навуку, ці ад Бога яна, ці Я сам ад Сябе кажу.
Калі хто хоча выконваць волю Ягоную, даведаецца пра навуку: ці яна ад Бога, ці я Сам ад Сябе гавару.
Хто гукае сам ад сябе, шукае славы свае; а хто шукае славы таго, хто паслаў Яго, Тый праўдзівы, і няма несправядлівасьці ў Ім.
Хто Сам ад Сябе гаворыць, Той славы Сабе шукае, а Хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго, Той справядлівы, і няма няпраўды ў Ім.
Ці ня даў вам Масей права? і ніхто не дзяржыць права. Чаму шукаеце забіць Мяне?»
Ці-ж ня даў вам Майсей закону? а ніхто з вас ня трымаецца закону; за што шукаеце забіць Мяне?
Адказаў груд: «Нячысьціка маеш; хто шукае забіць Цябе?»
З грамады ў адказ сказалі: — ці ня злыдух у Табе? хто шукае забіць Цябе?
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Я зрабіў адзін учынак, і ўсі вы дзівуецеся.
Ісус гаварыў далей: — адзін учынак Я выканаў, і вы ўсе дзівіцеся.
Масей даў вам абразаньне, — не каб яно было ад Масея, але ад айцоў, — і вы ў сыботу абразаеце чалавека.
Майсей даў вам абразаньне, хоць яно і не ад Майсея, але ад бацькоў, і вы ў сыботу абразаеце чалавека.
Калі чалавек прыймае абразаньне ў сыботу, каб ня быў узрушаны закон Масеяў, чаму на Мяне злуецеся, што Я цэлага чалавека ўздаравіў у сыботу?
Калі-ж ў сыботу чалавек прыймае абразаньне, каб не парушаць закону Майсеевага, чаму-ж зьненавідзелі Мяне за тое, што Я ўсяго чалавека ацаліў у сыботу?
Ня судзіце подле выгляду, але судзіце суд справядлівы».
Ня судзеце з пазору, але судзеце судом справядлівым.
Тады некатрыя зь Ерузалімцаў сказалі: «Ці ня гэта Тый, Каторага шукаюць забіць?
Тады некаторыя з жыхароў Ерусаліму гаварылі: — ці ня Той гэта, Каго шукаюць забіць?
І вось, Ён гукае яўна, і нічога ня кажуць Яму. Ці старцы запраўды прызналі, што гэты ё Хрыстос?
І вось адкрыта гаворыць, і нічога Яму ня кажуць, ці не праканаліся начальнікі, што Ён запраўды Хрыстос?
Але праз гэтага мы ведаем, скуль Ён: Хрыстос жа, як прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, скуль Ён».
Але мы ведаем Яго, адкуль Ён, калі-ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён.
І загукаў Ісус у сьвятыні, вучачы а кажучы: «І знаеце Мяне, і ведаеце скуль Я; але Я прышоў ня Сам ад Сябе, а Тый, што паслаў Мяне, ё праўдзівы, каторага ня знаеце.
Тады Ісус усклікнуў у храме і, павучаючы гаварыў: — і Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я, і Я прыйшоў ня Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, Хто паслаў Мяне, Каго вы ня знаеце.
Я знаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне».
Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.
І шукалі няць Яго, і ніхто не наклаў рукі свае на Яго, бо яшчэ ня прышла гадзіна Ягоная.
Тады памкнуліся схапіць Яго, але ніхто не налажыў на Яго рукі, бо ня прыйшоў яшчэ час Яго.
Але шмат із груду ўверылі ў Яго й казалі: «Ці Хрыстос, як прыйдзе, учыне знакоў балей за тыя, што Гэты ўчыніў?»
Многія-ж з народу ўверылі ў Яго і гаварылі: — ці-ж можа Хрыстос, прыйшоўшы, тварыць большыя чуды, як Ён творыць?
Пачулі фарысэі гэтыя дзейкі цішком празь Яго ў гурбе, і паслалі фарысэі а найвышшыя сьвятары паслугачоў, няць Яго.
Дачуліся фарысеі пра гэткія разважаньня і толкі ў народзе; і фарысеі і архісьвятары паслалі слугаў сваіх, каб схапіць Яго.
Тады Ісус сказаў: «Яшчэ малы час Я з вамі, і пайду да Тога, Хто паслаў Мяне.
Ісус-жа тады сказаў: — яшчэ нядоўга быць Мне з вамі, і пайду да Яго, Хто паслаў Мяне.
Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці».
Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.
Дык Юдэі гукалі адны адным: «Куды Ён пойдзе, што мы ня знойдзем Яго? Ці не маніцца Ён ісьці да расьцярушэньня памеж Грэкаў і навучаць Грэкаў?
Юдэі-ж разважалі між сабою: — куды Ён хоча ісьці, што мы ня знойдзем Яго? ці ня хоча Ён ісьці ў Эльлінскае рассяленьне і навучаць Эльлінаў?
Што за слова, каторае Ён сказаў: "Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці"?»
І што азначаюць словы гэтыя, як Ён сказаў: — будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце — і — дзе Я ёсьць, туды вы ня можаце прыйсьці?
Апошняга дня вялікага сьвята Ісус стаяў і гукаў, кажучы: «Хто сьмягне, ідзі да Мяне й напіся.
У апошні-ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і заклікнуў, прамаўляючы: — хто мае смагу, няхай прыходзіць да Мяне і п'е.
Хто вера ў Мяне, як сказана ў Пісьме, "Рэкі жывое вады пацякуць із улоньня ягонага"».
Хто верыць у Мяне, у таго, як гаворыцца ў Пісаньні, з нутра пацякуць рэкі вады жывое.
А гэта сказаў Ён праз Духа, Каторы мелі адзяржаць тыя, што верылі ў Яго, бо Духа на іх ня было яшчэ, бо Ісус ня быў яшчэ ўслаўлены.
Гэтае сказаў Ён пра Духа, Якога мелі прыняць тыя, хто ўверыў у Яго; ня было-ж яшчэ на іх Духа Сьвятога, бо Ісус яшчэ ня быў услаўлены.
Тады з груду, пачуўшы гэтае слова, казалі: «Гэта запраўды тый прарока».
Многія з народу, пачуўшы гэтыя словы, гаварылі: — Ён запраўды прарок.
Другія казалі: «Гэта Хрыстос». Іншыя гукалі: «Ціж із Ґалілеі прыйдзе Хрыстос?
Іншыя гаварылі: — гэта Хрыстос; а некаторыя сказалі: — ці-ж з Галілеі прыйдзе Хрыстос?
Ці не сказала Пісьмо, што Хрыстос прыйдзе з насеньня Давідавага і ізь сяла Бэтлеему, скуль Давід быў?»
Ці-ж не сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе з се́ньня Давыдава, і з места Бэтлеэму, адкуль быў Давыд.
Дык быў падзел у грудзе што да Яго.
І пачаліся з-за Яго спрэчкі ў народзе.
Некатрыя ж зь іх зычылі няць Яго, але ніхто не наклаў рукі на Яго.
Некаторыя-ж парываліся схапіць Яго, але ніхто не налажыў на Яго рук.
Дык паслугачыя прышлі да найвышшых сьвятароў а фарысэяў, і гэтыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»
Тымчасам вярнуліся слугі архісьвятароў і фарысеяў, і тыя сказалі ім: — чаму вы не прывялі Яго?
Паслугачыя адказалі: «Ніколі чалавек ня гукаў так, як Гэты Чалавек».
Слугі адказалі: — ніколі не гаварыў так чалавек, як гэты Чалавек.
І фарысэі адказалі ім: «Нягож і вы зьведзены?
Фарысеі-ж сказалі ім: — няўжо і вы ўпалі ў блуд?
Ці хто із старцоў уверыў у Яго альбо з фарысэяў?
Ці-ж уверыў у Яго хтось з начальнікаў ці фарысеяў?
Але гэты груд, каторы ня знае Права, пракляты ён».
І што за народ гэты пракляты, што ня ведае законаў?
Кажа ім Мікадым, тый, што прыходзіў да Яго ўперад, будучы адзін ізь іх:
І сказаў ім Нікадым, адзін з іх, які прыйходзіў да Яго ўначы: —
«Ці судзе Права наша чалавека, ня выслухаўшы яго ўперад і не даведаўшыся, што ён робе?»
Ці-ж судзіць наш закон чалавека, ня выслухаўшы перш яго, і не даведаўшыся, што ён робіць?
Адказалі й сказалі Яму: «Ці й ты не з Ґалілеі? Скумай і глядзі, што ніякі прарока не паўстаець із Ґалілеі».
На гэта адказалі яму: — ці не з Галілеі і ты? разгледзься, і ўбачыш, што з Галілеі прарок ня прыходзіць.
І пайшлі да дамоў сваіх.
І разыйшліся кажны ў дом свой.
