1 да Цімафея 5 разьдзел
Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Старога не дакарай, а напамінай, як бацьку; малодшых, як братоў;
Старэйшага не дакарай, але ўпрошвай, як бацьку; маладых — як братоў;
старых жанчын, як матак; малодшых як сёстраў, з найбольшай скромнасьцяй.
старэйшых жанчын — як маці, а маладых — як сясцёр, з усёй беззаганнасцю.
Удоваў паважай тых, што існа ёсьць удовамі.
Удоваў шануй, калі яны сапраўды ўдовы.
Калі-ж якая ўдава мае дзяцей ці ўнукаў, дык яны самперш няхай вучацца шанаваць уласны дом і, у свой чарод, аддаваць належнае бацьком, гэта бо падабаецца Богу.
Калі ж якая ўдава мае дзяцей або ўнукаў, то няхай яны перш вучацца шанаваць сваю сям’ю ды быць удзячнымі бацькам, бо гэта падабаецца Богу.
Праўдзівая ўдава і асамотненая хай надзеецца на Бога, трываючы ў малітаўных просьбах днямі й начамі
Сапраўдная ўдава і адзінокая спадзяецца на Бога і ўзносіць да Яго просьбы і малітвы днём і ноччу.
раскошніца-ж — за жыцьця ўжо труп.
Тая ж, што шукае асалоды, мёртвая пры жыцці.
І гэта загадвай ім, каб былі беззаганные.
Таму так настаўляй іх, каб яны былі беззаганнымі.
Калі-ж хто аб сваіх, асабліва хатніх, не клапоціцца, той выракся веры і горшы за паганіна.
Калі ж хто не апякуецца сваімі, асабліва хатнімі, той адкінуў веру і горшы за няверуючага.
Да ўдоваў можна залічаць не малодшых, як шасьцідзесяцігодню, катора была жонкаю аднаго мужа,
Удавой павінна лічыцца тая, якой не менш шасьцідзесяці гадоў, якая мела аднаго толькі мужа.
ведамая з добрых учынкаў, узгадаваньня дзяцей, гасьціннасьці, умываньня ног сьвятым, успамогі бедным, руплівасьці аб кажнай добрай справе.
Яна павінна славіцца добрымі ўчынкамі, гэта значыць добрым выхаваннем дзяцей, гасціннасцю і тым, што абмывала ногі святым, дапамагала гаротным і рупілася пра добрыя справы.
Маладых-жа ўдоваў не прымай, бо яны шуканьнем выгад аддаляюцца ад Хрыстуса, хочуць замуж,
А маладых удоваў абмінай, бо яны, кіруючыся пажадлівасцю, пагарджаюць Хрыстом ды імкнуцца выйсці замуж.
падлягаючы асуду, бо ломяць першую прысягу веры;
Яны годныя асуджэння, бо страцілі першасную вернасць.
да таго-ж празь бязьдзейнае гуляцтва прывучаюцца бадзяцца ад дому да дому зь цікавасьцю й балбатнёю чаго і нясьлед.
Ходзячы па хатах, яны таксама вучацца гультайству. Яны не толькі гультайкі, але пляткаркі і цікаўныя, гавораць тое, што не трэба.
Хочу вось-жа, каб малодшыя выходзілі замуж, радзілі дзяцей, былі гаспадынямі добрымі і не давалі праціўніку ніякай прычыны да абгавору:
Таму лічу, што лепш, каб маладыя ўдовы выходзілі замуж, нараджалі дзяцей, кіравалі домам і не давалі ворагу ніякіх падстаў да знеслаўлення.
некаторыя бо ўжо зьвіхнуліся й пайшлі ў сьляды шатана.
На жаль, ужо некаторыя пайшлі за сатаной.
Хто зь верных мае ўдовы (сваячкі), хай іх успамагае, каб не абцяжалі Эклезіі, якая магла б выстарчальней успамагаць тых, што зьяўляюцца існымі ўдовамі.
Калі ж якая верніца мае ўдоваў, дык няхай апякуецца імі і не абцяжарвае Касцёла, каб ён мог дапамагаць сапраўдным удовам.
Прэзьбітэры за дастойнае правадніцтва заслужваюць на падвойнуючэсьць, асабліва працуючые словам і навукай.
Прэзбітэраў, якія добра кіруюць, акружайце падвойнай пашанай, асабліва тых, хто цяжка працуе, прапаведуючы і навучаючы.
Пісаньне бо кажа: «Не закілзвай вала малоцячага» (Паўт. Пр. 25:4) і: «Годзен работнік свае заплаты» (Мат. 10:10).
Бо Пісанне кажа: «Не завязвай пысы валу, які малоціць» і: «Працаўнік варты платы сваёй».
Абвінавачаньне проці прэзьбітэра прымай не іначай, як толькі пры двух, ці трох сьветках.
Не прымай абвінавачанняў супраць прэзбітэра, хіба што з-за двух ці трох сведкаў.
Тым, што грэшаць, напамін давай перад усімі, каб і другіе баяліся.
А тых, хто грашыць, дакарай перад усімі, каб іншыя таксама мелі страх.
Перад Богам і Езусам Хрыстусам ды выбранымі анёламі заклінаю цябе захаваць гэта бесстаронна, нічога ня робячы з ўпярэджаньнем да аднае стараны.
Заклінаю цябе перад Богам і Хрыстом Езусам, і выбранымі анёламі, каб ты захоўваў гэта без прыліку і не рабіў нічога прадузята.
Рук на нікога захутка не ўскладай ды не бяры ўдзелу ў грахох чужых. Захавай сябе чыстым.
Не ўскладай паспешліва рук ні на кога, і не ўдзельнічай у грахах іншых, а сябе самога захоўвай беззаганным.
Дый ня пі яшчэ ўсё аднае толькі вады, але ўжывай крыху й віна дзеля твайго жывата ды частых тваіх недамаганьняў.
Адгэтуль не пі вады, але патроху ўжывай віна з увагі на страўнік і твае частыя немачы.
Грахі некаторых людзей яўные і проста вядуць да асуду, у іншых-жа адкрываюцца потым.
Грахі некаторых людзей відавочныя яшчэ да суда, а за некаторымі ідуць следам.
Такжасама і добрые ўчынкі ёсьць яўныя, а калі й не, укрыцца ня могуць.
Падобна і добрыя ўчынкі відавочныя, а калі не, то ўсё роўна схавацца не змогуць.
