3 Яна 1 разьдзел

 

 

Старшы — дарагому Гаю, каторага папраўдзе люблю.

 

Наймілейшы! Малюся, каб табе здаровілася ды шчасьціла ва ўсім, як шчасьціць душы тваёй.

 

Я вельмі быў рад, калі прыйшлі браты й засьветчылі тваю вернасьць, як ты ходзіш у праўдзе.

 

Для мяне няма большай радасьці, як пачуць, што дзеці мае жыцвуць у праўдзе.

 

Верна паступаеш, мілы мой, што робіш для братоў і-то падарожных,

 

якія аб тваёй любасьці засьветчылі перад Эклезіяй; ты добра зробіш, калі адправіш іх як трэба, па-Божаму;

 

ў імя бо Ягона яны пайшлі, ня прыймаючы нічога ад паганаў.

 

Мы тады павінны гэткіх прыймаць, каб стацца суудзейнікамі праўды.

 

Я пісаў Эклезіі, але Дыотрэф, што любіць старшыняваць між імі, ня прыймае нас.

 

Таму вось, як калісь прыеду, дык дам яму напамін за учынкі, якія робіць ён, ачарняючы нас благімі славамі; ды якбы шчэ не здавольваючыся гэтым, і сам ня прыймае братвы, і забараняе жадаючым прыймаць ды адстараняе ад Эклезіі.

 

Найдаражэйшы! Не патурай благому, але таму, што ёсьць добрае. Хто дабро творыць, той з Бога ёсьць; ліхадзей-жа ня відзеў Бога.

 

Змітру даюць пасьветчанне ўсе, навет і сама праўда, ды й мы такжа сьветчым, а тыж ведаеш — пасьветчанне нашае праўдзівае.

 

Шмат я меў табе пісаць, але ня хочу пяром і чарнілам;

 

бо спадзяюся, што хутка ўбачымся і з вусн у вусны пагутарым.

 

Спакой табе! Здаровяць цябе сябры. Паздароў паіменна прыяцелеў.