Але ж Ты вывеў Мяне з чэрава (матчынага), Ты даў Мне надзею ля пелькаў маткі Маёй.
На Цябе Я пакінены ад улоньня (маткі), ад чэрава маткі Маёй Ты ёсьць Мой Бог!
бо нашая душа прыгну́та ў пыл. Чэрава нашае прыпадае да зямлі.
на Цябе апіраўся я ад улоньня маткі. Ты вывеў мяне з чэрава маткі маёй, хвала мая Табе нясупынна.
бо няма ім гора аж да сьмерці, і тлустае чэрава іхнае.
Вось сыны ёсьць спадчына ад Яговы. Узнагарода — плод чэрава.
Прысягнуў Ягова Давіду ў праўдзе; Ён ня адвернецца ад яе: «Ад плоду чэрава твайго Я пасаджу на пасад твой.
Ці яшчэ ня разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, уваходзіць у чэрава, і выкідаецца вон?
і закрычала моцным голасам і сказала: багасла́ўлена ты між жанок, і багасла́ўлены Плод чэрава твайго.
як напісана ў Законе Госпада: (каб) кожная істота мужчынскага полу, раскрываючая чэрава, «сьвятое Госпаду» названа будзе (Вых. 13:2),
Мікадым кажа Яму: як чалавек можа быць народжаным, будучы стары? Няўжо ён можа другі раз увайсьці ў чэрава маткі сваёй і быць народжаным?
І быў нейкі мужчына, калека ад чэрава маці сваёй, каторага насілі і клалі кожны дзень ля дзьвярэй Сьвятыні, называямых Прыгожымі, прасіць міласьціну ў прыходзячых у Сьвятыню,
У Лістры ж нейкі мужчына са спаралізаванымі нагамі сядзеў, бо быў ад чэрава маткі сваёй кульгавым, які ніколі ня хадзіў.
Канец іхны — пагібель, бог іхны — чэрава, і слава іхняя — у сораме, яны думаюць пра зямное.
