дык вось, шануйце і выконвайце іх, бо ў гэтым мудрасьць вашая і розум ваш перад вачыма народаў, якія, пачуўшы пра ўсе гэтыя пастановы, скажуць: толькі гэты вялікі народ ёсьць народ мудры і разумны.
І Саўл бачыў, што ён вельмі разумны, і баяўся яго.
і захоўвай запавет Госпада Бога твайго, ходзячы шляхамі Ягонымі і трымаючыся статутаў Ягоных і запаведзяў Ягоных, і вызначэньняў Ягоных і пастановаў Ягоных, як напісана ў законе Майсеевым, каб быў ты разумны ва ўсім, што будзеш рабіць, і ўсюды, куды зьвернешся;
Ёнатан, дзядзькаў Давідаў, быў радца, чалавек разумны і пісец; Ехііл, сын Хахманіеў, быў пры сынах цара;
хіба можа чалавек рабіць карысьць Богу? Разумны робіць карысьць сабе самому.
паслухае мудры і памножыць веды, і разумны знойдзе мудрыя парады;
Хто зьбірае летам — сын разумны, а хто сьпіць у жніва — сын шалапутны.
Пры шматслоўі ня ўнікнуць грэху, а хто стрымлівае вусны свае — разумны.
Недавумак пагарджае блізкім сваім; а разумны чалавек маўчыць.
У немысьля адразу выяўляецца гнеў ягоны, а разумны тоіць абразу.
Кожны разумны дзее зь веданьнем, а немысель выстаўляе на паказ дурасьць.
Распусны шукае мудрасьці і не знаходзіць; а разумны лёгка набывае веды.
Немысель верыць кожнаму слову, а разумны зважае на крокі свае.
Дурнота — радасьць недавумку, а чалавек разумны ідзе простаю дарогаю.
Разумны раб валадарыць над шалапутным сынам і між братамі падзеліць спадчыну.
Разумны і ўстрымлівы ў словах сваіх, і разумны мае халодную кроў.
Помыслы ў сэрцы ў чалавека — глыбокія воды, але чалавек разумны вычэрпвае іх.
Разумны бачыць бяду і хаваецца; а нявопытныя ідуць наперад, прымаюць кару.
Чалавек мудры — дужы, і чалавек разумны мацуе сілу сваю.
Разумны бачыць бяду і хаваецца; а нявопытныя ідуць наперад і прымаюць кару.
Хто захоўвае закон — сын разумны, а хто водзіцца з марнатраўцамі, той уводзіць у сорам бацьку свайго.
Чалавек багаты — мудрэц у вачах сваіх, але разумны бядняк бачыць яго наскрозь.
Разумны чалавек, калі судзіцца з чалавекам неразумным, ці злуецца, ці сьмяецца — ня мае спакою.
Лепей бедны, ды разумны хлапчына, чым стары, ды неразумны цар, які рады ня слухае.
Уціскаючы іншых, разумны дурнее, і хабар сэрца псуе.
Ён кажа: сілаю рукі маёй і маёю мудрасьцю я зрабіў гэта, бо я разумны: і перастаўляю межы народаў, і разбураю скарбы іхнія, і скідаю з тронаў, як волат;
Хто мудры, каб разумець гэта? хто разумны, каб спазнаць гэта? бо правільныя шляхі Гасподнія, і праведнікі ходзяць па іх, а беззаконныя загінуць на іх.
Таму разумны маўчыць гэтым часам, бо ліхі гэты час.
