Тады запяяў Масей і сынове Ізраелявы песьню гэтую СПАДАРУ, і гукалі, кажучы: «Запяю СПАДАРУ, бо Ён высака ўзьвялічыўся; каня а коньніка ягонага ўкінуў у мора.
Тады пяяў Ізраель гэтую песьню: «Падыймайся, студня, пяіце празь яе.
А цяпер запішы сабе песьню гэтую, і навучы яе сыноў Ізраелявых, улажы яе ў вусны іхныя, каб была Імне песьня гэтая за сьветку на сыноў Ізраелявых;
І напісаў Масей песьню гэтую таго дня, і навучыў яе сыноў Ізраелявых.
Ушчоль, ушчоль, Дэвора, ушчоль, ушчоль! кажы песьню! Устань Варача! і вядзі палоненікаў сваіх, Авіноаменку!
Дабраславенства гінучага прыходзіла на мяне, і я прычыняў сэрцу ўдавы песьню радасьці.
Пейце Яму новую песьню; умела грайце, з гуканьням;
Ён улажыў новую песьню ў вусны мае, хвалу Богу нашаму. Абача шмат хто, і будуць баяцца, і будуць спадзявацца на СПАДАРА.
Успамінаю песьню сваю ночы; гукаю із сэрцам сваім, і мой дух скумае:
Завядзі песьню, і дайце бубён, гарпу прыемную разам ізь ліраю;
Пейце СПАДАРУ новую песьню; пей СПАДАРУ, уся зямля.
Псальма. Пейце СПАДАРУ новую песьню, бо чудосы ўчыніў Ён. Памагла Яму правіца Ягоная й сьвятое плячо Ягонае.
Божа, новую песьню буду пеці Табе, на псалтыру дзесяціструнным пеці буду хвалы Табе.
Галілуя! Пяіце СПАДАРУ новую песьню; хвала Яму ў збору дабрачэсьлівых.
Валей чалавеку слухаць упікі мудрага, чымся чалавеку слухаць песьню неразумных;
Запяю Любоваму свайму песьню Любовага свайго празь вінішча Ягонае. Вінішча было Любовага майго на версе вельма ўродлівае гары;
Таго дня будуць гэтую песьню пяяць у зямлі Юдэйскай: «У нас моцнае места; спасеньне дасьць Ён, як сьцены а вал.
Пяіце СПАДАРУ новую песьню, хвалу ягоную з канца зямлі, вы, што зыходзіце на мора, і ўсе, што напаўняе яго, абтокі а жыхары іх.
Астрыжы валасы на галаве сваёй і кінь іх, і панясі на высокія месцы галашэльную песьню; бо адхінуў СПАДАР і пакінуў род гневу Свайго;
Па тых горах узьніму Я плач а галашэньне і па пасьцьбішчах пустыні галашэльную песьню; бо яны спалены так, што ніхто ня можа знайсьці, ня можа чуць гуку статку: ад птушкі нябёснае аж да зьвера разьбегліся, пайшлі.
І завядуць па табе пахоўную песьню, і скажуць табе: "Як загінула ты, населенае маравікамі, славутае места, дужое на мору, яно а жыхары яго, каторае палохала ўсіх жыхараў сваіх!
«І ты, сыну людзкі, завядзі пахоўную песьню па Тыру,
У плачу сваім завядуць пахоўную песьню па табе, вылічаньне па табе: "Хто, як Тыр, сьцішаны сярод мора?
«Сыну людзкі! завядзі пахоўную песьню па каралю Тырскім і скажы яму: "Гэтак кажа Спадар СПАДАР: "Ты пячаць дасканалства, паўніня мудрасьці, супоўная харашыня.
«Сыну людзкі! завядзі пахоўную песьню па фараону, каралю Ягіпецкім, і скажы яму: "Ты падобны да маладога лява меж народаў, і ты, як дзіўствы ў морах, і прарваўся рэкамі сваімі, і муціш воды нагамі сваімі, і брудзіш рэкі іх"».
І прыходзяць да цябе, як люд прыходзе, і садзяцца перад табою, люд Мой, і слухаюць словы твае, але ня поўняць іх; бо любосную песьню ў вуснах сваіх яны пяюць, але сэрца іхнае йдзець за прагавітасьцю сваёй.
І пяюць новую песьню, кажучы: «Ты годны ўзяць сувой расьпячатаваць яго, бо Ты быў зарэзаны, і крывёю сваёй выкупіў Богу з кажнага. плямені, і мовы, і люду, і народу,
І пяюць новую песьню перад пасадам, і перад чатырма жывымі стварэньнямі, і перад старымі; і ніхто ня мог наўчыцца гэтае песьні, апрача гэтых сту сораку чатырох тысячаў, выкупленых ізь зямлі.
І пяюць песьню Масеяву, нявольніка Божага, і песьню Баранчыкаву, кажучы: «Вялікія а чудоўныя ўчынкі Твае, Спадару Божа Ўсемагучы! справядлівыя а праўдзівыя дарогі Твае, Каролю народаў!
