Да Піліпянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Дык калі ёсьць якое пацяшэньне ў Хрысьце, калі ёсьць якая патоля любові, калі ёсьць якая супольнасьць Духа, калі ёсьць якая сардэчнасьць і міласэрнасьць,
І калі ёсць якое пацяшэнне ў Хрысце, калі ёсць якая патоля любові, калі ёсць якая супольнасць духа, калі ёсць спачуванне і міласэрнасць,
дапоўніце маю радасьць, каб вы тое самае думалі, тую самую любоў мелі, былі аднадушныя і аднадумныя,
напоўніце мяне радасцю, тое самае разумеючы, тую самую маючы любоў, будзьце аднадушныя і аднадумныя,
нічога ня [робячы] дзеля сварлівасьці ці дзеля пустое пахвальбы, але ў пакоры розуму шануючы адзін аднога як вышэйшых за сябе.
нічога не робячы праз перакорлівасць ці праз пустую славу, але ў пакоры адны другіх за вышэйшых прымаючы,
Не на сваё [толькі] няхай кожны зважае, але і на тое, што іншых.
не аб сабе толькі клапоцячыся, але кожны і аб іншых.
Бо няхай тое ў вас думаецца, што і ў Хрысьце Ісусе,
Бо тое хай у вас думаецца, што і ў Хрысце Ісусе,
Які, маючы постаць Бога, не лічыў захопам быць роўным Богу,
Які, маючы постаць Божую, не лічыў Сваім здабыткам роўнасць з Богам,
але прынізіў Сябе, прыняўшы постаць слугі, стаўшыся на падабенства людзей і знойдзены выглядам, як чалавек,
але прынізіў Самога Сябе, прымаючы постаць паслугача і стаўшыся на падобнасць людзей, і па знешнасці прызнаваны за чалавека;
панізіў Сябе, стаўшыся паслухмяным ажно да сьмерці, і сьмерці крыжовай.
упакорыў Самога Сябе, стаўшыся паслухмяным ажно да смерці, і нават смерці крыжовай.
Дзеля гэтага і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усякае імя,
Дзеля таго і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя, якое вышэй за ўсякае імя,
каб у імя Ісуса схілілася ўсякае калена нябесных, зямных і падземных
каб прад імем Ісуса схілілася кожнае калена на небе, на зямлі і пад зямлёй,
і каб усякі язык вызнаваў, што Госпад Ісус Хрыстос у славу Бога Айца.
і каб кожны язык вызнаваў: «Ісус Хрыстос ёсць Госпад!», на славу Бога Айца.
Так што, улюбёныя мае, як вы заўсёды слухаліся, ня толькі, калі я прыходзіў, але шмат больш цяпер, у адсутнасьць маю, са страхам і трымценьнем зьдзяйсьняйце збаўленьне сваё,
Дык вось, дарагія мае, як заўжды былі вы паслухмянымі, не толькі ў маёй прысутнасці, але тым больш цяпер, калі я адсутнічаю, са страхам і трымценнем здзяйсняйце сваё збаўленне.
бо Бог ёсьць Той, Які дзейнічае ў вас паводле ўпадабаньня [Свайго], каб вы і хацелі, і дзейнічалі.
Бо з ласкавасці Сваёй Бог з’яўляецца ў вас прычынай і хацець, і дзейнічаць.
Усё рабіце без нараканьняў і хістаньняў,
Усё рабіце без наракання і хістання,
каб вы былі беззаганнымі і шчырымі дзецьмі Божымі, беззаганнымі сярод пакаленьня скрыўленага і сапсаванага, у якім вы сьвеціце, як сьвятло ў сьвеце,
каб вам быць без заганы і чыстымі, дзецьмі Божымі без віны паміж народа сапсаванага і крывадушнага, пасярод якога свеціце, як светачы ў свеце,
захоўваючы слова жыцьця, на пахвалу маю ў дзень Хрыстовы, што я не надарма бег і не надарма працаваў.
трымаючыся слова жыцця ў пахвалу маю ў дзень Хрыстоў, што я не дарма прабег і не дарма папрацаваў.
Але калі я і ахвяруюся на ахвяру і служэньне веры вашай, я радуюся, і радуюся разам з усімі вамі.
Але калі я і ахвяруюся на ахвяру і паслугу вашай веры, цешуся і дзялюся радасцю з вамі ўсімі.
З гэтага самага і вы радуйцеся, і радуйцеся разам са мною.
З гэтага і вы цешцеся і цешцеся разам са мною.
А я спадзяюся ў Госпадзе Ісусе хутка паслаць да вас Цімафея, каб і я ўсьцешыўся, даведаўшыся пра вас.
Маю надзею ў Госпадзе Ісусе, што ў хуткім часе прышлю да вас Цімафея, каб мог быць спакойны, даведаўшыся, што ў вас.
Бо ня маю нікога роўнага душою, хто б гэтак шчыра пра вас клапаціўся.
Бо нікога не маю роўнага яму душою, хто б так шчыра рупіўся пра вас.
Бо ўсе шукаюць свайго, а не таго, што Хрыста Ісуса.
Бо ўсе аб сваім клапоцяцца, а не аб тым, што Ісуса Хрыста.
А яго выпрабаванасьць вы ведаеце, бо ён, як сын бацьку, служыў мне дзеля Эвангельля.
Спрактыкаванасць яго ведаеце, бо, як сын бацьку, так ён мне служыў у дабравешчанні.
Дык я спадзяюся паслаць яго неадкладна, як толькі даведаюся адносна сябе.
Такога, вось, спадзяюся паслаць, як толькі даведаюся, што ў мяне.
Бо я пэўны ў Госпадзе, што і сам хутка прыйду.
Упэўнены я таксама ў Госпадзе, што і сам неўзабаве прыбуду да вас.
Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, і супрацоўніка, і таварыша майго, а вашага пасланца і служыцеля ў патрэбе маёй,
Палічыў я неабходным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, і супрацоўніка, і супольніка змагання майго, вашага ж пасланца і дапаможцу ў маёй патрэбе,
бо ён жадаў [бачыць] усіх вас і тужыў, што вы пачулі пра нядужасьць ягоную.
бо ён тужыў па вас усіх і быў засмучаны, што вы чулі пра яго хваробу.
Бо ён быў хворы амаль сьмяротна; але Бог зьлітаваўся над ім, дый не над ім толькі, але і нада мною, каб ня меў я смутку да смутку.
Бо расхварэўся ён тут аж да смерці, але Бог пашкадаваў яго, і не толькі яго, але, па праўдзе, і мяне, каб я не меў смутку да смутку.
Дык я хутчэй паслаў яго, каб вы, убачыўшы яго ізноў, узрадаваліся, і каб я ня быў засмучаны.
Дык я паслаў яго хутчэй, каб, убачыўшы яго, ізноў вы цешыліся і каб я не сумаваў.
Дык прыйміце яго ў Госпадзе з усякай радасьцю і гэтакіх мейце ў паважаньні,
Прыміце ж яго з усёй радасцю ў Госпадзе і майце яго ў пашане,
бо ён за справу Хрыстовую быў блізкі да сьмерці, ня дбаючы пра душу [сваю], каб дапоўніць нястачу служэньня вашага мне.
бо ён для справы Хрыстовай блізкі быў смерці, не дбаючы пра жыццё сваё, каб выканаць тое, чаго вам не хапала ў служэнні мне.
