Псалтыр 55 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка

 
 

Кіраўніку хору: на струнных інструмэнтах. Навучаньне Давіда.
 

Прыхілі вуха, Божа, да малітвы маёй і не хавайся ад маленьня майго!
 

Зваж на мяне і адкажы мне; я стогну ў тузе маёй і енчу
 

ад голасу ворага, ад уціску бязбожніка, бо злачынства закідаюць мне і ў гневе змагаюцца са мною.
 

Сэрца маё трапеча ў-ва мне, і жахі сьмерці напалі на мяне;
 

страх і дрыжаньне прыйшлі на мяне, і трывога ахапіла мяне.
 

І я сказаў: «Хто дасьць мне крылы, як у голуба! Я паляцеў бы і супачыў!
 

Вось, уцёк бы далёка і жыў бы ў пустыні». (Сэлях)
 

Я б сьпяшаўся, каб схавацца перад ветра віхурай, перад бурай!
 

Вынішчы іх, Госпадзе, падзялі мову ім, бо я бачыў крыўды і спрэчкі ў горадзе.
 

Дзень і ноч яны ходзяць па мурах ягоных наўкола, злачынства і ліхоцьце ў сярэдзіне яго.
 

Загуба ў сярэдзіне яго, і не зыходзяць з плошчаў ягоных ашуканства і здрада.
 

Бо ня вораг мяне зьневажае, я дараваў бы [гэта], ня той, што мяне ненавідзіць, узьвялічваецца супраць мяне, ад яго б я схаваўся,
 

але ты, чалавек, як я, сябра мой і знаёмы мой,
 

з якім мы разам вялі шчырыя гутаркі, з якім у Дом Божы хадзілі ў грамадзе.
 

Няхай, зьнішчаючы, зьнішчыць іх сьмерць! Няхай зыйдуць жывыя ў пекла, бо ліхота [жыве] ў вандраваньні іхнім, у нутры іхнім.
 

А Я буду клікаць да Бога, і ГОСПАД збавіць мяне.
 

Увечары, і раніцаю, і ў белы дзень я буду енчыць і галасіць, і Ён пачуе голас мой.
 

Ён выбавіць душу маю, каб даць супакой ад [тых, што] варагуюць супраць мяне, бо шмат было тых, якія супраць мяне.
 

Пачуе Бог, і ўпакорыць іх Той, Які жыве спрадвеку. (Сэлях) Бо няма ў іх паправы, і яны не баяцца Бога,
 

руку сваю выцягваюць на тых, што з імі ў супакоі жылі, і парушаюць запавет свой;
 

гладкія, як тое масла, вусны ягоныя, а ў сэрцы — варожасьць; словы ягоныя лагаднейшыя за алей, але яны — мячы аголеныя.
 

Ускладзі бярэмя тваё на ГОСПАДА, і Ён паклапоціцца пра цябе; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся праведнік.
 

І Ты, Божа, іх кінеш у ямы парахненьня; людзі крыважэрныя і падступныя не [дажывуць] паловы дзён сваіх. А я на Цябе спадзяюся!