2 да Цімафея 2 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Анатоля Клышкi
Дык ты, дзіця маё, умацоўвайся ў ласцы, што ў Хрысьце Ісусе,
Дык ты, сыне мой, узмацняйся ў ласцы, якая ў Хрысце Ісусе.
і, што чуў ад мяне праз многіх сьведкаў, тое перадай верным людзям, якія будуць здольнымі і іншых навучыць.
і тое, што ты пачаў ад мяне праз многіх сведках, — даручы гэта верным людзям, якія будуць здольны і другіх навучыць.
Дык перанось злыбеды, як добры жаўнер Ісуса Хрыста.
Цярпі ліха разам са мною як добры воін Хрыста Ісуса.
Ніхто з тых, хто змагаецца, ня зьвязвае сябе справамі жыцьцёвымі, каб падабацца таму, хто яго ўзяў у войска.
Ніхто, служачы воінам, не аблытвае сябе жыццёвымі справамі, каб дагадзіць таму, хто залічыў яго ў войска.
І калі хто спаборнічае, не атрымае вянка, калі будзе спаборнічаць незаконна.
Калі ж хто і змагаецца, не здабудзе вянка, калі будзе змагацца не паводле правілаў.
Земляроб, які працуе, мусіць першы спажываць плады.
Земляроб, які працуе, павінен перш атрымаць сваю долю пладоў.
Разумей, што кажу. Няхай жа дасьць табе Госпад разуменьне ў-ва ўсім.
Разважай над тым, што я кажу, бо Госпад дасць табе разуменне ва ўсім.
Памятай пра Ісуса Хрыста, з насеньня Давіда, Які ўваскрос з мёртвых паводле Эвангельля майго,
Памятай Ісуса Хрыста, які ўваскрэс з мёртвых, ад насення Давідавага, паводле майго дабравешчання,
у якім пераношу злыбеды аж да путаў, як злачынца, але слова Божага нельга зьвязаць.
у якім я цярплю ліха аж да кайданоў, як злачынец; але слова Божае не звязана кайданамі.
Дзеля гэтага я ўсё трываю дзеля выбраных, каб і яны дасягнулі збаўленьня, што ў Хрысьце Ісусе, з вечнаю славаю.
Таму я ўсё зношу дзеля выбраных, каб і самі яны сустрэлі выратаванне, якое ў Хрысце Ісусе, з вечнаю славай.
Вернае слова, што калі мы памерлі з Ім, і жыць будзем з Ім;
Слушнае гэта слова: «Бо калі мы памерлі з Ім, то будзем і жыць з Ім;
калі трываем [з Ім], і валадарыць будзем з Ім; калі адрачэмся [ад Яго], і Ён адрачэцца ад нас;
калі вытрымліваем, то будзем і цараваць з Ім; калі адрачомся ад Яго, то і Ён адрачэцца ад нас;
калі мы ня верым, Ён застаецца верным, бо ад Сябе адрачыся ня можа.
калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо адрачыся ад Сябе Ён не можа».
Гэта нагадвай, сьведчачы перад Госпадам, каб не спрачаліся дзеля словаў, што нічога не дае, а руйнуе тых, якія слухаюць.
Напамінай пра гэта, заклінаючы перад Богам, не наладжваць слоўных бітваў, што зусім бескарысна, а толькі вядзе да згубы слухачоў.
Намагайся паставіць сябе перад Богам вартым, работнікам, які ня будзе асаромлены, які слушна пераказвае слова праўды.
Пастарайся, каб стаў сам перад Богам годным, працаўніком, якому няма за што саромецца, які адкрыта рэжа слова праўды.
А паганага марнаслоўя пазьбягай, бо яны яшчэ больш будуць узрастаць у бязбожнасьці,
А агіднага пустаслоўя пазбягай; бо яно яшчэ болей спрычыніцца да бязбожнасці.
і слова іхняе, як гангрэна, будзе мець пажыву. Гэтакія Гімэнэй і Філет,
І слова іх, як гангрэна, будзе пашырацца; у іх ліку Гіменей і Філет,
якія адхіліліся ад праўды, кажучы, што ўваскрасеньне ўжо было, і руйнуюць у некаторых веру.
якія адхіліліся ад праўды, кажучы, што ўваскрэсенне ўжо адбылося, і разбураюць веру некаторых.
Але цьвёрды падмурак Божы стаіць, маючы гэтакую пячатку: «Ведае Госпад тых, якія Яго», і: «Няхай адыйдзецца ад няправеднасьці кожны, хто называе імя Хрыста».
Аднак моцны падмурак Божы стаіць, маючы такую пячатку: «Госпад ведае Сваіх»; і: «Няхай адступіць ад няправеднасці кожны, хто называе імя Госпада».
А ў вялікім доме ёсьць посуд ня толькі залаты і срэбны, але і драўляны, і гліняны; і адзін — у пашане, а другі — у ганьбе.
Але ў вялікім доме ёсць не толькі залаты і срэбны посуд, але і драўняны і гліняны, і адзін — для ганаровага ўжытку, другі — для штодзённага.
Дык калі хто ачысьціць сябе ад гэтага, той будзе пасудзінаю ў пашане, асьвячонаю і патрэбнаю Уладару, падрыхтаванаю на ўсякую добрую справу.
Дык, калі хто ачысціць сябе ад гэтага, ён будзе начыннем для ганаровага ўжытку, асвячоным, карысным Гаспадару, прыдатным на ўсялякую добрую справу.
Ад юнацкіх пажаданьняў уцякай, а імкніся да праведнасьці, веры, любові, супакою з тымі, хто прызывае Госпада ад чыстага сэрца.
Юнацкіх жа пажадлівасцяў пазбягай, дасягай праведнасці, веры, любові, міру з [усімі] тымі, хто заклікае Госпада ад чыстага сэрца.
Ад дурных і бязглуздых спрэчак адмаўляйся, ведаючы, што яны нараджаюць звадкі;
А ад неразумных і невуцкіх спрэчак ухіляйся, ведаючы, што яны спараджаюць сваркі;
а слуга Госпада ня мусіць вадзіцца, але быць ветлівым да ўсіх, здольным навучаць, цярплівым,
а слузе Госпада не належыць сварыцца, а быць мяккім да ўсіх, умець вучыць, быць незласлівым;
у ціхасьці настаўляць тых, якія працівяцца, ці ня дасьць ім Бог навяртаньня дзеля пазнаньня праўды,
які ў лагоднасці выхоўвае тых, хто працівіцца, — ці не дасць ім Бог пакаянн для спазнання ісціны,
каб яны вызваліліся з пасткі д’яблавай, які злавіў іх пад сваю волю.
і ці не апрытомнеюць і вырвуцца з пасткі д’ябла, злоўленыя ім для выканання яго волі.
