2 да Цімафея 2 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Дык ты, дзіця маё, умацоўвайся ў ласцы, што ў Хрысьце Ісусе,
Дык, дзяцё мае, мацуйся ў ласцы, каторая ў Хрысту Ісусу;
і, што чуў ад мяне праз многіх сьведкаў, тое перадай верным людзям, якія будуць здольнымі і іншых навучыць.
І што чуў ад мяне ў прытомнасьці шмат сьветак, давер верным людзём, каторыя былі б здольныя і іншых навучаць.
Дык перанось злыбеды, як добры жаўнер Ісуса Хрыста.
Цярпі болі, як добры жаўнер Ісуса Хрыста.
Ніхто з тых, хто змагаецца, ня зьвязвае сябе справамі жыцьцёвымі, каб падабацца таму, хто яго ўзяў у войска.
Ніякі жаўнер не мяшаецца ў справы жыцьця, каб угадзіць таму, хто запісаў яго за жаўнера.
І калі хто спаборнічае, не атрымае вянка, калі будзе спаборнічаць незаконна.
І калі хто дужаецца, яму не даюць вянка, калі ня дужаецца праўна.
Земляроб, які працуе, мусіць першы спажываць плады.
Ралейніку, каторы працуе, належыцца першаму паспытацца пладоў.
Разумей, што кажу. Няхай жа дасьць табе Госпад разуменьне ў-ва ўсім.
Скумай тое, што я кажу, бо Спадар дасьць табе зразуменьне ўсяго.
Памятай пра Ісуса Хрыста, з насеньня Давіда, Які ўваскрос з мёртвых паводле Эвангельля майго,
Памятуй Ісуса Хрыста з насеньня Давідавага, ускрэслага зь мертвых подле мае Дабравесьці,
у якім пераношу злыбеды аж да путаў, як злачынца, але слова Божага нельга зьвязаць.
У каторай я цярплю аж да путаў, як ліхадзей, але Слова Божае ня спутанае.
Дзеля гэтага я ўсё трываю дзеля выбраных, каб і яны дасягнулі збаўленьня, што ў Хрысьце Ісусе, з вечнаю славаю.
Затым я ўсе цярплю дзеля абраных, каб і яны маглі адзяржаць спасеньне ў Ісусу Хрысту зь вечнай славаю.
Вернае слова, што калі мы памерлі з Ім, і жыць будзем з Ім;
Слова вернае, бо калі мы памерлі разам ізь Ім, дык будзем таксама жыць разам;
калі трываем [з Ім], і валадарыць будзем з Ім; калі адрачэмся [ад Яго], і Ён адрачэцца ад нас;
Калі церпім, будзем таксама караляваць разам; калі выпераемся, Ён таксама выпрацца нас;
калі мы ня верым, Ён застаецца верным, бо ад Сябе адрачыся ня можа.
Калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо Ён ня можа выперціся Самога Сябе.
Гэта нагадвай, сьведчачы перад Госпадам, каб не спрачаліся дзеля словаў, што нічога не дае, а руйнуе тых, якія слухаюць.
Дамяняй ім гэта, сьветчачы ўрочыста перад Спадаром, каб не сьперачаліся за словы, што бескарыснае, але адно да бураньня слухачых.
Намагайся паставіць сябе перад Богам вартым, работнікам, які ня будзе асаромлены, які слушна пераказвае слова праўды.
Сілуйся, каб стаць да Бога ўзумелым работнікам, што ня мае за што сароміцца, рэжучы проста слова праўды.
А паганага марнаслоўя пазьбягай, бо яны яшчэ больш будуць узрастаць у бязбожнасьці,
А сьцеражыся сьвецкае пустое чаўпні, бо яна павядзець да большае нязбожнасьці,
і слова іхняе, як гангрэна, будзе мець пажыву. Гэтакія Гімэнэй і Філет,
І слова іхнае, як ганґрэна, будзе мець пажыву. Зь іх ё Гімен а Філіт,
якія адхіліліся ад праўды, кажучы, што ўваскрасеньне ўжо было, і руйнуюць у некаторых веру.
Што зблудзілі з дарогі праўды, кажучы, што ўскрысеньне ўжо сталася, і яны пераварачаюць веру некатрых.
Але цьвёрды падмурак Божы стаіць, маючы гэтакую пячатку: «Ведае Госпад тых, якія Яго», і: «Няхай адыйдзецца ад няправеднасьці кожны, хто называе імя Хрыста».
Цьвярды, адылі, под Божы стаіць, маючы гэтую пячаць: «Спадар знае Сваіх»; і: «Кажны, што мянуе імя Спадарова, няхай адыходзе ад бяспраўя».
А ў вялікім доме ёсьць посуд ня толькі залаты і срэбны, але і драўляны, і гліняны; і адзін — у пашане, а другі — у ганьбе.
Але ў вялікім доме ё ня толькі залатое а срэбнае судзьдзё, але таксама дзярвянае а глінянае, некатрыя да сьці, а некатрыя да несьці.
Дык калі хто ачысьціць сябе ад гэтага, той будзе пасудзінаю ў пашане, асьвячонаю і патрэбнаю Уладару, падрыхтаванаю на ўсякую добрую справу.
Дык, калі хто ачысьціцца ад гэтых, будзе судзіною да сьці, пасьвячаны, карысны Гаспадару, прыгатаваны да кажнага добрага ўчынку.
Ад юнацкіх пажаданьняў уцякай, а імкніся да праведнасьці, веры, любові, супакою з тымі, хто прызывае Госпада ад чыстага сэрца.
Але ад маладзёнскіх жадлівасьцяў уцякай, а імкніся да справядлівасьці, веры, міласьці, супакою з тымі, што гукаюць Спадара з чыстага сэрца.
Ад дурных і бязглуздых спрэчак адмаўляйся, ведаючы, што яны нараджаюць звадкі;
Ад дурных а ненавуковых сьпярэчак адмаўляйся, ведаючы, што ад іх родзяцца вады;
а слуга Госпада ня мусіць вадзіцца, але быць ветлівым да ўсіх, здольным навучаць, цярплівым,
Нявольнік Спадароў ня мае вадзіцца, але быць лагодным да ўсіх, умелым вучыць, выбачным,
у ціхасьці настаўляць тых, якія працівяцца, ці ня дасьць ім Бог навяртаньня дзеля пазнаньня праўды,
Лагодна навучаючы спраціўнікаў, ці ня дасьць ім Бог каяты да пазнаньня праўды,
каб яны вызваліліся з пасткі д’яблавай, які злавіў іх пад сваю волю.
Каб яны вывальніліся ад сіла дзявальскага, што ўхапіў іх у сваю волю.