Марка 2 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Міхася Міцкевіча
І праз [некалькі] дзён Ён зноў увайшоў у Капэрнаум, і пачулі, што Ён у доме.
Праз колькі дзён Ён зноў прыйшоў у Капэрнаум, і стала ведама, што Ён у доме.
І адразу сабралася мноства, што нават пры дзьвярах не маглі зьмясьціцца, і Ён гаварыў ім слова.
Хутка зыйшлося народу столькі, што ўжо ня было месца і каля дзьвярэй, і Ён прамаўляў ім слова.
І прыходзяць да Яго са спараліжаваным, якога несьлі чацьвёра.
I прыйшлі да Яго, нясучы спараліжаванага ўчатырох.
І, ня здолеўшы прайсьці да Яго дзеля натоўпу, раскрылі дах там, дзе Ён быў, і, зрабіўшы дзіру, спусьцілі ложак, на якім ляжаў спараліжаваны.
Калі-ж не маглі данясьці яго да Ісуса з-за народу, яны разабралі страху над месцам, дзе Ён быў і, зрабіўшы атворыну, спусьцілі пасьцель, на якой ляжаў спараліжаваны.
І Ісус, убачыўшы веру іхнюю, кажа спараліжаванаму: «Дзіця, адпускаюцца грахі твае».
Ісус, бачачы веру іхную, кажа спараліжаванаму: — сыне, адпускаюцца табе грахі твае.
Былі ж там некаторыя кніжнікі, якія сядзелі і разважалі ў сэрцах сваіх:
Былі-ж там некаторыя з кніжнікаў і, седзячы, разважалі ў сэрцах сваіх.
«Што гэта Ён кажа блюзьнерства? Хто можа адпускаць грахі, калі ня Сам Бог?»
Што гэты чалавек гаворыць? Ён блюзьнерыць прад Богам: хто можа адпускаць грахі, апрача самога Бога?
А Ісус, адразу пазнаўшы духам Сваім, што яны гэтак думаюць, кажа ім: «Што вы гэтак разважаеце ў сэрцах вашых?
Ісус, адразу спасьцярогшы Духам Сваім, што яны гэтак думаюць, сказаў ім: — нашто гэтак думаеце ў сэрцах вашых?
Што лягчэй, сказаць спараліжаванаму: “Адпускаюцца твае грахі”, ці сказаць: “Устань, вазьмі ложак твой і хадзі”?
Што лягчэй сказаць спараліжаванаму: — адпускаюцца табе грахі твае, ці сказаць: — устань, вазьмі пасьцель сваю і хадзі?
Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі», — кажа спараліжаванаму:
Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — і гаворыць спараліжаванаму:
«Табе кажу: “Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой”».
— кажу табе, устань, вазьмі пасьцель тваю ды йдзі ў дом твой.
І той адразу ўстаў і, узяўшы ложак, выйшаў перад усімі, так што ўсе дзівіліся і славілі Бога, кажучы: «Мы такога ніколі ня бачылі».
I той ураз-жа ўстаў, узяў пасьцель сваю і выйшаў прад усімі; і ўсе дзівіліся, славячы Бога, і гаварылі: — ніколі нічога такога мы ня бачылі.
І зноў выйшаў [Ісус] да мора, і ўвесь натоўп пайшоў да Яго, і Ён навучаў іх.
І выйшаў зноў да мора, і грамада народу пайшла да Яго, і Ён навучаў іх.
І, праходзячы, убачыў Ён Левія Алфеявага, які сядзеў на мытні, і кажа яму: «Ідзі за Мною!» І той, устаўшы, пайшоў за Ім.
І, праходзячы, убачыў Левія, сына Алфеева, які сядзеў пры зборніцы падатковай, і кажа яму: — ідзі за Мною, і той, устаўшы, пайшоў сьледам за Ім.
І сталася, калі Ён узьлягаў у доме ягоным, узьлягала разам з Ісусам і вучнямі Ягонымі шмат мытнікаў і грэшнікаў, бо было многа іх, і яны ішлі за Ім.
І было-ж, калі Ісус сядзеў за сталом у доме яго, разам з Ім сядзелі і вучні Ягоныя, і мытнікі, і грэшнікі, бо многа іх было, і яны хадзілі за Ісусам.
А кніжнікі і фарысэі, бачачы, што [Ісус] есьць з мытнікамі і грэшнікамі, казалі вучням Ягоным: «Чаму Ён есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?»
А кніжнікі і фарысеі, убачыўшы, што Ён спажывае яду разам з мытнікамі і грэшнікамі, кажуць вучням Ягоным: — як гэта Ён есьць і п’е разам з мытнікамі і грэшнікамі?
І, пачуўшы гэта, Ісус кажа ім: «Не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя. Я прыйшоў клікаць ня праведнікаў, але грэшнікаў да навяртаньня».
Пачуўшы гэтае, Ісус сказаў ім: — не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя; і Я прыйшоў паклікаць ня праведнікаў, але грэшнікаў да пакаяньня.
І посьцілі вучні Янавы і фарысэйскія. Дык прыходзяць і кажуць Яму: «Чаму вучні Янавы і фарысэйскія посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць?»
А было-ж тады, што вучні Янавы, а і фарысейскія, трымаліся посту, і вось падыходзяць да Яго і кажуць: — чаму вучні Янавы і фарысейскія посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць?
І сказаў ім Ісус: «Ці ж могуць посьціць сыны вясельля, калі малады з імі? Пакуль маюць жаніха ў сябе, ня могуць посьціць.
I сказаў ім Ісус: — ці-ж могуць пасьціць сыны бяседы вясельнае, пакуль з імі жаніх? у часе калі жаніх з імі, ня могуць пасьціь.
А надыйдуць дні, калі жаніха забяруць ад іх, і тады будуць посьціць у тыя дні.
Але прыйдуць дні, калі адыймецца ад іх жаніх, і тады будуць пасьціць у дні тыя.
Ніхто не прышывае латкі з новай тканіны да старога адзеньня, бо новая латка разьдзярэ старое, і дзіра зробіцца большая.
I ніхто ня прыстаўляе латкі з суравога палатна да старое адзежыны, бо новая латка адарвецца ад старога, і дзіра зробіцца яшчэ большая.
І ніхто не ўлівае новага віна ў старыя мяхі, бо новае віно прарве мяхі, і віно выцячэ, і мяхі прападуць; але новае віно трэба ўліваць у новыя мяхі».
I ніхто ня ўлівае маладога віна ў старыя мяхі, бо інакш — маладое віно прарве старыя мяхі, і віно выцеча, і мяхі зглумяцца; але маладое віно трэба наліваць у мяхі новыя.
І сталася Яму ў суботу праходзіць праз палеткі, і вучні Ягоныя пачалі дарогаю зрываць каласы.
I было-ж зноў, калі выдарылася Яму прайходзіць у сыботу праз поле збажыны, і вучні Яго, прайходзячы, пачалі зрываць каласы.
І фарысэі гаварылі Яму: «Глядзі, чаму яны робяць у суботу, што ня сьлед!»
I фарысеі сказалі Яму: — глядзі, што яны робяць у сыботу, чаго не павінны рабіць? Ён-жа сказаў ім:
А Ён сказаў ім: «Ці ж вы не чыталі, што зрабіў Давід, калі быў у патрэбе і галодны сам і тыя, што з ім?
— няўжо вы ніколі ня чыталі, што зрабіў Давыд, калі меў патрэбу, і згаладаў сам і ўсе, хто з ім былі?
Як увайшоў ён у Дом Божы ў [дні] Абіятара першасьвятара і еў хлябы пакладныя, якія нельга яму было есьці, а толькі сьвятарам, і даў таксама тым, што з ім былі?»
Калі ўвайшоў ён у дом Божы пры архісьвятару Авіяфару, і еў хлеб ахвярныя, якіх не належала есьці нікому, апрача сьвятароў, і даў тым, хто быў з ім.
І казаў ім: «Субота для чалавека, а не чалавек для суботы.
I сказаў ім: — сыбота для чалавека, а не чалавек для сыботы.
Таму Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы».
Дзля таго Сын Чалавечы ёсьць гаспадаром і сыботы.
