Выслоўяў Саламонавых 15 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
Лагодны адказ адхіляе ярасьць, а слова абразьлівае выклікае гнеў.
Лагодны адказ злагоджвае гнеў, а слова абразьлівае будзіць лютасьць.
Язык мудрых прыносіць веды, а вусны неразумных выказваюць глупства.
Язык мудрых нясе добрыя веды; а вусны неразумных вырыгаюць глупства.
Вочы ГОСПАДА на кожным месцы, яны бачаць добрых і ліхіх.
Усюды вочы Гасподнія: яны бачаць ліхіх і добрых.
Здаровы язык — дрэва жыцьця, а зласьлівы — заламаньне духа.
Лагодны язык — дрэва жыцьця, а неўтаймаваны — хвароба духу.
Неразумны грэбуе настаўленьнем бацькі, а хто зважае на дакараньні — разумнее.
Неразумны пагарджае настаўленьнем бацькі свайго; а хто слухае засьцярогу, той у добрым розуме.
У доме праведніка шмат багацьця, а ў набытках бязбожніка — замяшаньне.
У доме ў праведніка — мноства скарбаў, а ў прыбытку ў бязбожнага — разлад.
Вусны мудрых сеюць веды, а сэрца бязглуздых не такое.
Вусны мудрых пашыраюць веды, а сэрца немысьляў — не.
Ахвяра бязбожнікаў — агіда для ГОСПАДА, а малітвы правых Яму даспадобы.
Ахвяра бязбожных — агідная Госпаду, а малітва праведных Яму даспадобы.
Агіда для ГОСПАДА — шлях бязбожніка, а таго, хто імкнецца да праведнасьці, Ён любіць.
Агіда Госпаду — шлях бязбожнага, а таго, хто ідзе шляхам праўды, Ён любіць.
Таму, хто ўхіляецца з дарогі, — строгая кара, і той, хто дакараньне ненавідзіць, — памрэ.
Ліхая кара таму, хто скрывіць дарогу, і той, хто ненавідзіць засьцярогу, загіне.
Адхлань і пекла перад [вачыма] ГОСПАДА, а тым больш сэрцы сыноў чалавечых.
Апраметная і Авадон адчынены перад Госпадам, тым болей сэрцы сыноў чалавечых.
Насьмешнік ня любіць таго, хто яго дакарае, і да мудрых ня пойдзе.
Ня любіць распусьнік тых, што засьцерагаюць яго, і да мудрых ня пойдзе.
Радаснае сэрца робіць аблічча вясёлым, а калі сэрца сумуе — дух разьбіты.
Вясёлае сэрца разьвесяляе твар, а пры сардэчным смутку дух маркоціцца.
Сэрца разумнае шукае веданьня, а вусны неразумных жывяцца дурнотаю.
Сэрца разумнага шукае ведаў, а вусны немысьляў кормяцца дурасьцю.
Усе дні прыгнечанага ліхія, а ў каго добра на сэрцы, у таго заўсёды бяседа.
Усе дні ў няшчаснага смутныя; а ў каго сэрца вясёлае, таму заўсёды сьвята.
Лепш малое ў страху перад ГОСПАДАМ, чым вялікія скарбы, а з імі трывога.
Лепей мець мала ў страху Гасподнім, чым вялікі скарб, і зь ім трывогу.
Лепш крыху гародніны з любоўю, чым тлусты вол з нянавісьцю.
Лепей міска гародніны і зь ёю любоў, чым укормлены бык і зь ім нянавісьць.
Чалавек гняўлівы выклікае звадкі, а няскоры да гневу супакойвае спрэчку.
Запальчывы чалавек абуджае разлад, а цярплівы суцішае свару.
Шлях гультая як жываплот з церня, а сьцежка правых — гладкая.
Дарога ў гультая — як цярновы пляцень, а дарога ў праведных гладкая.
Мудры сын — радасьць для бацькі, а дурны чалавек пагарджае маці сваёй.
Мудры сын радуе бацьку, а неразумны чалавек пагарджае маці сваёю.
Дурасьць — радасьць для невука, а чалавек разумны ідзе простай дарогай.
Дурнота — радасьць недавумку, а чалавек разумны ідзе простаю дарогаю.
Бяз рады руйнуюцца намеры, а з мноствам дарадцаў яны зьдзяйсьняюцца.
Бяз рады задумы разладзяцца, а пры мностве радцаў яны спраўдзяцца.
Радуецца чалавек з адказу вуснаў сваіх, і якое добрае слова адпаведнае.
Радасьць чалавеку ў адказе вуснаў ягоных, і як хораша слова ў свой час!
Сьцежка жыцьця ў разважлівага [вядзе] ўгару, каб пазьбегнуць адхлані, якая ў доле.
Дарога жыцьця ў мудрага ўгору, каб ухіліцца ад апраметнай унізе.
ГОСПАД развальвае дом пыхліўцаў, а мяжу ўдавы Ён вызначае.
Дом пыхлівых зруйнуе Гасподзь, а мяжу ўдавы ўмацуе.
Агіда для ГОСПАДА — думкі бязбожных, а прамовы чыстыя прыемныя [Яму].
Агіда Госпаду — намыслы ліхадзеяў, а словы беззаганных падабаюцца Яму.
Нішчыць свой дом сквапны да зыску, а хто ненавідзіць падарункі, будзе жыць.
Карысьлівец разладзіць свой дом, а хто ненавідзіць хабар, будзе жыць.
Сэрца праведніка разважае пра адказ, а вусны бязбожнікаў вымаўляюць ліхоту.
Сэрца праведнага абдумвае адказ, а вусны бязбожных вырыгаюць благое.
ГОСПАД далёка ад бязбожнікаў, але малітвы праведных Ён чуе.
Далёка Гасподзь ад бязбожных, а малітву праведных чуе.
Сьвятло вачэй радуе сэрца, і добрая вестка ўмацоўвае косткі.
Сьветлы погляд радуе сэрца, добрая вестка мацаваць косьці.
Вуха, якое слухае дакараньні жыцьця, будзе жыць сярод мудрых.
Вуха, уважлівае да навукі жыцьця, будзе жыць сярод мудрых.
Хто адкідае настаўленьне, грэбуе душою сваёю, а хто слухае дакараньні, здабывае розум.
Хто ня прымае настаўленьня, ня дбае пра душу сваю; а хто слухае засьцярогу, той набывае розум.
Страх перад ГОСПАДАМ навучае мудрасьці, і ўпакораньне папераджае славу.
Страх Гасподні вучыць мудрасьці, і славе папярэднічае пакора.
