Выслоўяў Саламонавых 15 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Мяккі адказ уціхамірвае гнеў, а жорсткая размова выклікае лютасць.
Лагодны адказ злагоджвае гнеў, а слова абразьлівае будзіць лютасьць.
Язык мудрых лье веды, вусны бязглуздых выкрыкваюць бязглуздасць.
Язык мудрых нясе добрыя веды; а вусны неразумных вырыгаюць глупства.
Ва ўсялякім месцы вочы Госпада. Яны бачаць ліхіх і добрых.
Усюды вочы Гасподнія: яны бачаць ліхіх і добрых.
Язык лагодны — дрэва жыцця, а двухсэнсавасць на ім зняважыць дух.
Лагодны язык — дрэва жыцьця, а неўтаймаваны — хвароба духу.
Бязглузды кпіць з настаўлення бацькі свайго, а хто беражэ папрокі — будзе разумнейшы.
Неразумны пагарджае настаўленьнем бацькі свайго; а хто слухае засьцярогу, той у добрым розуме.
У доме справядлівага вельмі многа багацця, а ў набытках бязбожніка — хваляванне.
У доме ў праведніка — мноства скарбаў, а ў прыбытку ў бязбожнага — разлад.
Вусны мудрых распаўсюдзяць веды; сэрца бязглуздых — не будзе вернае.
Вусны мудрых пашыраюць веды, а сэрца немысьляў — не.
Ахвяры бязбожнікаў — агідныя для Госпада; абяцанні справядлівых — мілыя Яму.
Ахвяра бязбожных — агідная Госпаду, а малітва праведных Яму даспадобы.
Агіднасць для Госпада — дарога бязбожніка; хто ідзе ўслед за справядлівасцю — будзе любімы Ім.
Агіда Госпаду — шлях бязбожнага, а таго, хто ідзе шляхам праўды, Ён любіць.
Лютая кара таму, хто пагарджае вернай дарогай; хто ненавідзіць папрокі — памрэ.
Ліхая кара таму, хто скрывіць дарогу, і той, хто ненавідзіць засьцярогу, загіне.
Пекла і пагібель — перад вачамі Госпада, а тым больш — сэрцы сыноў чалавечых!
Апраметная і Авадон адчынены перад Госпадам, тым болей сэрцы сыноў чалавечых.
Насмешнік не любіць таго, хто яго абвінавачвае, і да людзей мудрых не ходзіць.
Ня любіць распусьнік тых, што засьцерагаюць яго, і да мудрых ня пойдзе.
Сэрца радаснае весяліць твар, у смутку душы дух падае.
Вясёлае сэрца разьвесяляе твар, а пры сардэчным смутку дух маркоціцца.
Сэрца разумнага шукае ведаў, а вусны бязглуздых жывяцца бязглуздасцю.
Сэрца разумнага шукае ведаў, а вусны немысьляў кормяцца дурасьцю.
Усе дні ў бедных — ліхія, а вясёлы ў сэрцы — быццам заўсёды на застоллі.
Усе дні ў няшчаснага смутныя; а ў каго сэрца вясёлае, таму заўсёды сьвята.
Лепш трохі са страхам Госпада, чым вялікія скарбы — з трывогай.
Лепей мець мала ў страху Гасподнім, чым вялікі скарб, і зь ім трывогу.
Лепш мера гародніны з любоўю, чым адкормленае цяля — з нянавісцю.
Лепей міска гародніны і зь ёю любоў, чым укормлены бык і зь ім нянавісьць.
Чалавек запальчывы выклікае сваркі; а той, хто з’яўляецца цярплівым, уціхамірвае спрэчкі.
Запальчывы чалавек абуджае разлад, а цярплівы суцішае свару.
Дарога гультаёў быццам агароджа цярновая, дарога разважлівых — гладкая.
Дарога ў гультая — як цярновы пляцень, а дарога ў праведных гладкая.
Мудры сын радуе бацьку; а бязглузды чалавек адцураецца маці сваёй.
Мудры сын радуе бацьку, а неразумны чалавек пагарджае маці сваёю.
Бязглуздасць — радасць для таго, хто не мае розуму; а чалавек разважлівы накіроўвае прама крокі свае.
Дурнота — радасьць недавумку, а чалавек разумны ідзе простаю дарогаю.
Дзе няма парады — разбягаюцца намеры, а здзяйсняюцца — дзе многа дарадчыкаў.
Бяз рады задумы разладзяцца, а пры мностве радцаў яны спраўдзяцца.
Весяліцца чалавек з адказу вуснаў сваіх, і спрыяльная размова — найлепшая.
Радасьць чалавеку ў адказе вуснаў ягоных, і як хораша слова ў свой час!
Сцежка жыцця вядзе ўгару для чалавека вучонага, каб ухіліцца ад пекла ўнізе.
Дарога жыцьця ў мудрага ўгору, каб ухіліцца ад апраметнай унізе.
Госпад разбурыць дом пыхлівых, а межы ўдавы ўмацуе.
Дом пыхлівых зруйнуе Гасподзь, а мяжу ўдавы ўмацуе.
Агіднасць для Госпада — намеры ліхія, а чыстая размова — найпрыгажэйшая.
Агіда Госпаду — намыслы ліхадзеяў, а словы беззаганных падабаюцца Яму.
Развальвае дом свой той, хто прыслужвае прагнасці, а хто ненавідзіць падарункі — жыць будзе.
Карысьлівец разладзіць свой дом, а хто ненавідзіць хабар, будзе жыць.
Розум справядлівага абдумвае, што адказаць; вусны бязбожнікаў зласловяць.
Сэрца праведнага абдумвае адказ, а вусны бязбожных вырыгаюць благое.
Ад бязбожнікаў Госпад далёка, а размовы справядлівых Ён выслухае.
Далёка Гасподзь ад бязбожных, а малітву праведных чуе.
Святло вачэй радуе душу, добрая слава ўдобрывае косці.
Сьветлы погляд радуе сэрца, добрая вестка мацаваць косьці.
Вуха, якое слухае папрокі жыцця, застанецца сярод мудрых.
Вуха, уважлівае да навукі жыцьця, будзе жыць сярод мудрых.
Хто адкідае настаўленне — адцураецца душы сваёй; а хто слухае папрокі — уладар сэрца [свайго].
Хто ня прымае настаўленьня, ня дбае пра душу сваю; а хто слухае засьцярогу, той набывае розум.
Страх Госпадаў — настаўленне мудрасці, а славе папярэднічае пакора.
Страх Гасподні вучыць мудрасьці, і славе папярэднічае пакора.
