Выслоўяў Саламонавых 14 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Мудрая жонка будуе дом свой, а неразумная разбурыць яго сваімі рукамі.
Мудрая жонка ўладкуе свой дом, а неразумная разбурыць яго сваімі рукамі.
Таго, хто ідзе вернай дарогай, адцураецца той, хто ідзе ганебным шляхам.
Хто ідзе простаю дарогаю, баіцца Госпада; а чые дарогі крывыя, той ня дбае пра Яго.
У вуснах бязглуздага — дубец пыхлівасці, а вусны мудрых берагуць іх.
У вуснах у немысьля — біч на яго ганарыстасьць; а вусны мудрых ахоўваюць самыя сябе.
Дзе няма быкоў, там стойла пустое; і шмат выгод — у моцы быка.
Дзе няма валоў, там — ясьлі пустыя; а багата ж прыбытку ад сілы валоў.
Праўдзівы сведка не лжэ, а хітры сведка пашырае хлусню.
Верны сьведка ня хлусіць, а ілжу пашырае сьведка ілжывы.
Насмешнік шукае мудрасці і не знаходзіць, а для разважлівых веды даступныя.
Распусны шукае мудрасьці і не знаходзіць; а разумны лёгка набывае веды.
Ад бязглуздага чалавека адыдзі, бо не знойдзеш вуснаў разважлівых.
Адыдзі ад чалавека пустога, у якога ты ня бачыш разумных вуснаў.
Мудрасць разумнага — пазнанне свайго шляху, а неразумнасць бязглуздых — блуканне.
Мудрасьць разумнага — што ён зважае на дарогу сваю, а дурасьць немысьляў — толькі ашука.
Бязглуздыя не звяртаюць увагі на грэх, а сярод справядлівых застанецца ласка.
Неразумныя сьмяюцца з грэху, а сярод праведных — Божая мілата.
Сэрца ведае гаркоту душы сваёй, і ў радасць яго не ўмяшаецца чужы.
Сэрца ведае горыч сваю, і чужынец ня дзеліць радасьці ягонай.
Дом бязбожнікаў разваліцца, а хорамы справядлівых будуць расці.
Дом беззаконных зруйнуецца, а жытлішча праведных расьцьвіце.
Ёсць дарога, што здаецца чалавеку справядлівай, але ўрэшце рэшт вядзе яна да смерці.
Ёсьць шляхі, якія здаюцца чалавеку простымі; але канец іх — шлях сьмерці.
Сэрца змешваецца з сумам нават у час смеху, а смутак захоплівае канец радасці.
І ад сьмеху часам баліць сэрца, і канцом радасьці бывае смутак.
Шляхамі сваімі будзе задаволены бязглузды, а чалавек добры будзе вышэй за іх.
Чалавек з разбэшчаным сэрцам насыціцца ад дарог сваіх, і добры — ад сваіх.
Легкаверны верыць кожнаму слову, а разважлівы абдумвае крокі свае.
Немысель верыць кожнаму слову, а разумны зважае на крокі свае.
Мудры баіцца і пазбягае зла, а бязглузды злоўжывае і разлічвае на сябе.
Мудры баіцца і ўнікае зла, а неразумны раздражнёны і саманадзейны.
Нецярплівы зробіць бязглуздасць, а чалавек хітры — нявідны.
Запальчывы можа ўчыніць глупства; а чалавек, які наўмысна чыніць благое, ненавісны.
Легкаверныя авалодваюцца бязглуздасцю, а разважлівыя вызначаюцца ведамі.
Невукі спадкуюць дурасьць, а разумных увенчваюць веды.
Ліхія схіляюцца перад добрымі, а бязбожнікі — перад дзвярамі справядлівых.
Схіляцца ліхія перад добрымі, і бязбожныя — каля варот праведніка.
Бедны будзе нявідны нават для свайго самага блізкага, а ў багатых — шмат сяброў.
Беднага ненавідзіць, бывае, нават блізкі яго, а ў багатага многа сяброў.
Хто адцураецца блізкага свайго — грашыць, а хто шкадуе бедных — шчасны.
Хто пагарджае блізкім сваім, той грэшыць; а мілажальны да бедных, той шчасны.
Ці не блукаюць тыя, што чыняць ліха? Міласэрнасць і праўда — для тых, хто робіць дабро.
Ці не памыляюцца тыя, што намышляюць ліхое? Мілажаль і вернасьць у тых, што намышляюць добрае.
Ва ўсялякай працы будзе прыбытак, а слова вуснаў накіроўвае толькі да беднасці.
Ад усякае працы ёсьць прыбытак, а ад пустаслоўя толькі пахіба.
Вянок мудрых — іх багацце, а неразумнасць бязглуздых — глупства.
Вянок мудрых — багацьце іхняе, а дурасьць невукаў дурасьць і ёсьць.
Верны сведка вызваляе душы, а крывадушнік — пашырае хлусню.
Верны сьведка ратуе душы, а ілжывы нагаворвае шмат ілжы.
У шанаванні Госпада — цвёрдая ўпэўненасць, і сынам Яго будзе надзея.
У страху перад Госпадам — надзея цьвёрдая, і сынам сваім Ён прыстанішча.
Шанаванне Госпада — крыніца жыцця, што ўхіляецца ад путаў смерці.
Страх Гасподні — крыніца жыцьця, што аддаляе ад сетак сьмерці.
У мностве народа — годнасць цара, у невялікай колькасці народа — пагібель валадара.
У мностве народу — веліч цара, а пры малалюдзтве — бяда ўладару.
Хто цярплівы, тым кіруе вялікая разважлівасць; хто нецярплівы — павялічвае бязглуздасць.
У цярплівага чалавека багата розуму, а ў палкага многа дурасьці.
Жыццё для цела — здароўе сэрца, зайздрасць — гніенне касцей.
Ціхмянае сэрца — жыцьцё целу, а зайздрасьць — гнілізна касьцям.
Хто гоніць беднага — той упікае яго Творцу; шануе Яго той, хто шкадуе бедных.
Хто ўціскае беднага, той ганіць Творцу яго; а хто шануе Яго, той творыць дабро беднаму.
Уласнай сапсаванасцю будзе забіты бязбожнік, а справядлівы спадзяецца на несапсаванасць сваю.
За ліха сваё бязбожны будзе адкінуты, а праведны і пры сьмерці сваёй мае надзею.
У сэрцы разважлівага знаходзіцца мудрасць, а сярод бязглуздых яна знойдзецца?
Мудрасьць у сэрцы ў разумнага, і сярод неразумных яна адкрываецца.
Справядлівасць узвышае народ, а несправядлівасць — грэх народаў.
Праведнасьць узвышае народ, а беззаконьне — ганьба народаў.
Дапушчаны да цара — разумны слуга, а гнеў выклікае той, хто дзейнічае ганебна.
Ласка царова — рабу разумнаму, а гнеў цара — супроць таго, хто ганьбіць яго.
