1 да Цімафея 4 разьдзел

Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

А Дух выразна кажа, што ў апошнія часы некаторыя адыйдуць ад веры, зважаючы на духаў падманлівых і вучэньні дэманавы,
 
Дух жа выразьліва кажа, што ў вапошнія дні адступяць некатрыя ад гэтае веры, зважаючы на ашукных духоў і навукі дзявальскія,

праз крывадушнасьць тых, якія кажуць фальшыва і выпалілі сумленьне сваё,
 
У двудушнасьці ману гукаючых, із спаленым сумленьням сваім,

якія забараняюць жаніцца, [кажуць] высьцерагацца ежы, якую Бог стварыў дзеля спажываньня з падзякай вернымі і тымі, што пазналі праўду.
 
Што бароняць жаніцца, расказуюць узьдзержавацца ад ежы, каторую Бог стварыў, каб верныя й пазналыя праўду прыймалі з падзякаю.

Бо ўсякае стварэньне Божае добрае, і нішто ня мае быць адкінутым, што прыймаецца з падзякаю,
 
Бо кажнае стварэньне Божае добрае, і нішто ня мае быць адхінена, будучы прыймана з падзякаю,

бо асьвячаецца праз слова Божае і малітву.
 
Бо пасьвячаецца словам Божым і маленьням.

Прадстаўляючы гэта братам, будзеш добрым служыцелем Ісуса Хрыста, спасіленым словамі веры і добрым навучаньнем, за якімі ты пайшоў сьледам.
 
Пакладаючы гэта перад братамі, будзеш добры слугачы Хрыста Ісуса, гадаваны словамі веры і добрай навукаю, за каторай ты пайшоў.

А паганых і бабскіх баек цурайся, але практыкуйся ў пабожнасьці.
 
Сьвецкіх жа а старых бабаў байкаў чурайся, але ўкладайся ў набожнасьці.

Бо цялеснае практыкаваньне мала карыснае, а пабожнасьць на ўсё карысная, маючы абяцаньне жыцьця цяперашняга і будучага.
 
Бо цялеснае ўкладаньне мала карыснае, але набожнае карыснае да ўсёга, маючы абятніцу жыцьця цяперашняга й прыйдучага.

Вернае [гэта] слова і ўсякага прыняцьця вартае.
 
Слова гэтае вернае й кажнага прыйма годнае.

Бо мы дзеля гэтага і працуем, і зьнявагі церпім, што спадзяемся на Бога Жывога, Які ёсьць Збаўца ўсіх людзей, а найбольш — верных.
 
Бо мы дзеля таго гарапашнічаем а труднімся, што спадзяемся на Бога жывога, Каторы ё Спас усіх людзёў, асабліва ж вернікаў.

Загадвай гэта і навучай.
 
Загадуй гэта й вучы.

Няхай ніхто не пагарджае маладосьцю тваёй, але будзь прыкладам для верных у слове, у ладзе жыцьця, у любові, у духу, у веры, у чысьціні.
 
Ніхто няхай ня мае ўлегцы маладосьці твае, але будзь зразаю вернікам у слове, у паступку, у міласьці, у веры, у чысьціні.

Пакуль прыйду, займайся чытаньнем, пацяшаньнем, навучаньнем.
 
Пакуль ня прыйду, зважай на чытаньне, навучаньне, вучэньне.

Не занядбоўвай дару [ласкі], што ў табе, які дадзены табе праз прароцтва, з ускладаньнем рук старостаў.
 
Не занедбавай дару ў сабе, данага табе подле прароцтва з ускладам рук старшых.

Гэта абдумвай, у гэтым будзь, каб посьпех твой быў яўны для ўсіх.
 
Праз гэта рупся, будзь увесь у гэтым, каб дасьпех твой быў відавочны ўсім.

Захоўвай сябе і вучэньне, трывай у гэтым, бо, гэтак робячы, і сябе збавіш, і тых, якія слухаюць цябе.
 
Глядзі самога сябе й навучаньня, трывай у гэтым, бо, так робячы, спасеш самога сябе і тых, што слухаюць цябе.