1 да Цімафея 4 разьдзел

Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Дух выразна кажа, што напрыканцы часоў некаторыя адступяцца ад веры і звернуцца да духаў, якія зводзяць, і да навук дэманаў
 
Дух жа выразьліва кажа, што ў вапошнія дні адступяць некатрыя ад гэтае веры, зважаючы на ашукных духоў і навукі дзявальскія,

праз крывадушных падманшчыкаў, якія заплямілі сваё сумленне.
 
У двудушнасьці ману гукаючых, із спаленым сумленьням сваім,

Яны забараняюць жаніцца, спажываць стравы, якія Бог стварыў дзеля спажывання з удзячнасцю для веруючых і тых, якія пазналі праўду.
 
Што бароняць жаніцца, расказуюць узьдзержавацца ад ежы, каторую Бог стварыў, каб верныя й пазналыя праўду прыймалі з падзякаю.

Бо ўсё, што стварыў Бог, добрае, і нельга адкідаць нічога, што з удзячнасцю прымаецца.
 
Бо кажнае стварэньне Божае добрае, і нішто ня мае быць адхінена, будучы прыймана з падзякаю,

Яно асвячаецца праз слова Божае і малітву.
 
Бо пасьвячаецца словам Божым і маленьням.

Калі гэта растлумачыш братам, станеш добрым слугою Езуса Хрыста, які жывіцца словамі веры і добрай навукі, якой ты заўсёды трымаўся.
 
Пакладаючы гэта перад братамі, будзеш добры слугачы Хрыста Ісуса, гадаваны словамі веры і добрай навукаю, за каторай ты пайшоў.

Асцерагайся бязбожных і недарэчных баек. Сябе ж выхоўвай у пабожнасці,
 
Сьвецкіх жа а старых бабаў байкаў чурайся, але ўкладайся ў набожнасьці.

бо цялеснае практыкаванне мала ў чым карыснае, а пабожнасць да ўсяго прыдатная, мае ў сабе абяцанне цяперашняга і будучага жыцця.
 
Бо цялеснае ўкладаньне мала карыснае, але набожнае карыснае да ўсёга, маючы абятніцу жыцьця цяперашняга й прыйдучага.

Праўдзівае гэта слова і вартае ўсялякай увагі.
 
Слова гэтае вернае й кажнага прыйма годнае.

Бо дзеля гэтага мы працуем і змагаемся, таму што спадзяемся на Бога жывога, Збаўцу ўсіх людзей, асабліва веруючых.
 
Бо мы дзеля таго гарапашнічаем а труднімся, што спадзяемся на Бога жывога, Каторы ё Спас усіх людзёў, асабліва ж вернікаў.

Загадвай гэта і гэтаму навучай.
 
Загадуй гэта й вучы.

Няхай ніхто не пагарджае тваёй маладосцю, але стань для верных узорам у слове, паводзінах, любові, веры і беззаганнасці.
 
Ніхто няхай ня мае ўлегцы маладосьці твае, але будзь зразаю вернікам у слове, у паступку, у міласьці, у веры, у чысьціні.

Пакуль прыйду, займіся чытаннем Пісання, заахвочваннем і навучаннем.
 
Пакуль ня прыйду, зважай на чытаньне, навучаньне, вучэньне.

Не занядбоўвай дар, які ёсць у табе і які быў дадзены табе праз прароцтва і ўскладанне рук калегіі прэзбітэраў.
 
Не занедбавай дару ў сабе, данага табе подле прароцтва з ускладам рук старшых.

Аб гэтым клапаціся, у гэтым трывай, каб твой поступ быў відавочны для ўсіх.
 
Праз гэта рупся, будзь увесь у гэтым, каб дасьпех твой быў відавочны ўсім.

Зважай на сябе і на навучанне. Заставайся ў гэтым. Робячы так, і самога сябе збавіш, і тых, хто слухае цябе.
 
Глядзі самога сябе й навучаньня, трывай у гэтым, бо, так робячы, спасеш самога сябе і тых, што слухаюць цябе.